Ο «Σαρακατσάνος» της Νέας Δημοκρατίας, ο Γιώργος Σουφλιάς, έφυγε ήσυχα από τη ζωή στα 85 του, όπως ήσυχα έζησε και πορεύτηκε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας όλα τα τελευταία χρόνια που ιδιώτευε. Αποσύρθηκε οριστικά από το προσκήνιο μετά τη συντριπτική εκλογική ήττα του 2009, αν και εξελέγη με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Παρέδωσε τη βουλευτική του έδρα και επέστρεψε στην πατρώα γη της Λάρισας, όπου πολιτεύτηκε αδιάλειπτα από το 1974 μέχρι και τη διαγραφή του από τον Κώστα Καραμανλή το 1998 που είχε ως αποτέλεσμα να μην κατέβει στις εκλογές του 2000. Δεν έμεινε πολύ μακριά από τη Νέα Δημοκρατία όμως, καθώς «γύρισε σπίτι του» το 2001, ανταποκρινόμενος στο κέλευσμα του Κώστα Καραμανλή από το πέμπτο συνέδριο του κόμματος και ενώ γινόταν εμφανές ότι οι χαμένες εκλογές του 2000 ήταν απλώς η αναβολή αυτού που ήταν προδιαγεγραμμένο να γίνει και έγινε το 2004.
Ο Γιώργος Σουφλιάς είχε μια σπάνια ιδιότητα στο οικοσύστημα της «γαλάζιας» παράταξης: αξιοποιήθηκε από όλους τους προέδρους σε θέσεις ευθύνης. Ο Καραμανλής τον έκανε υφυπουργό Εσωτερικών και ο Ράλλης υφυπουργό Συντονισμού. Με τον Μητσοτάκη ήρθε ιδιαίτερα κοντά, ήταν από τα πιο προβεβλημένα στελέχη της παράταξης. Στην οικουμενική κυβέρνηση του Τζαννή Τζαννετάκη χρημάτισε για λίγο «τσάρος της οικονομίας» και ήταν από τα κεντρικά πρόσωπα της καμπάνιας της ΝΔ μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά και τον Μιλτιάδη Έβερτ για να κερδίσει τις εκλογές. Έμεινε στην οδό Νίκης και στο υπουργείο Οικονομικών, πήγε στο Εθνικής Οικονομίας, ενώ λέγεται ότι εκτίμησε ιδιαίτερα το υπουργείο Παιδείας, όπου και έμεινε ως το τέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη-κατά σύμπτωση από ένα άλλοτε αγαπημένο του παιδί τον Αντώνη Σαμαρά.
Όλοι όσοι γνώρισαν τον Σουφλιά μιλούν για έναν έντιμο πολιτικό, ο οποίος ξεκίνησε από το χωριό του στη Λάρισα και από ταπεινή καταγωγή έφτιαξε κάτι για τον εαυτό του. Μια καριέρα και ένα όνομα, καθώς ήταν πολιτικός μηχανικός και άνοιξε γραφείο στη Λάρισα. Σταδιοδρόμησε στη δουλειά του και ως τέτοιος άνθρωπος βρήκε τον δρόμο για το ψηφοδέλτιο της ΝΔ μετά την πτώση της Χούντας. Παρέμεινε ακέραιος και έντιμος, άνθρωπος που είχε αξίες και ιδανικά. Βεβαίως, είχε και ντεφώ: λεγόταν ότι είναι στρυφνός άνθρωπος, κάπως δύσκολος και σίγουρα μυστικοπαθής. Άπαντες όμως του αναγνώριζαν ότι ήταν μεθοδικός και εργασιομανής, δεν άφηνε τα πράγματα στην τύχη τους.
Οι δύο προσπάθειες
Ο Σουφλιάς αποφάσισε να αλλάξει πίστα το 1996 και να κεφαλαιοποιήσει το status του εντός της ΝΔ μετά την αποτυχία του Έβερτ να κερδίσει τον μάλλον άπειρο Κώστα Σημίτη που ξεκίνησε τη θητεία τους ως πρωθυπουργός με τη μαύρη νύχτα των Ιμίων. Τον Οκτώβριο του 1996 και με τον Έβερτ να έχει εκκινήσει τις διαδικασίεςμετά την παραίτηση του, ο Σουφλιάς προσέρχεται στη Βουλή και ανακοίνωσε την πρόθεση του να είναι υποψήφιος ανεξαρτήτως άλλης υποψηφιότητας. Όμως, ο Σουφλιάς έχασε στη διαδικασία εντός της Κ.Ο. από τον Μιλτιάδη Έβερτ. Το ότι ο Έβερτ επανεξελέγη μέσω των βουλευτών της ΝΔ δεν εκτόνωση την ένταση που σοβούσε και έτσι η τότε αξιωματική αντιπολίτευση οδηγήθηκε σε συνέδριο, από το οποίο ο κ. Έβερτ είχε δεσμευθεί ότι θα εκλέγεται πλέον πρόεδρος.
Όντας εκπρόσωπος της μητσοτακικής πτέρυγας, ο Σουφλιάς ήλπιζε Βασίμως ότι θα είχε καλύτερη τύχη, καθώς ο Έβερτ ήταν σε αποδρομή. Οι καραμανλικοί της ΝΔ όμως δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη και με επισπεύδοντες τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, τον Γιάννη Κεφαλογιάννη και τον Αχιλλέα Καραμανλή προχώρησαν στη λύση του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος είχε τη στήριξη των λεγόμενων «λοχαγών», των νεότερων βουλευτών της ΝΔ. Στο συνέδριο ο Καραμανλής πήρε τον πρώτο γύρο, πέρασε με τον Σουφλιά στον δεύτερο, είχε όμως τη δεξαμενή των ψηφοφόρων του Μιλτιάδη Έβερτ που έμεινε τρίτος και εξελέγη πανηγυρικά.
Η διαγραφή και η επιστροφή
Η ρήξη Σουφλιά-Καραμανλή δεν άργησε να έρθει και θρυαλλίδα ήταν η στάση της ΝΔ σε μια τροπολογία της κυβέρνησης Σημίτη για τις ΔΕΚΟ. Τότε και με φόντο τις διαφοροποιήσεις κορυφαίων στελεχών, ο Κώστας Καραμανλής έκανε μια κίνηση πυγμής, διαγράφοντας μεταξύ άλλων τον βασικό εσωκομματικό του αντίπαλο.
Κλείσιμο
Τότε διέγραψε με μιας τον Γιώργο Σουφλια, τον Στέφανο Μάνο, τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο, για έναν χρόνο τον Αναστάση Παπαληγούρα, τον Πέτρο Τατούλη και τον Νίκο Κάκκαλο, ενώ έθεσε «υπεράνω κόμματος» τον επίτιμο πρόεδρο της ΝΔ Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.
Πολλά ακούστηκαν για την προοπτική δημιουργίας κόμματος από τον Σουφλιά, τον Μάνο και τον Κοντογιαννόπουλο, κανένα σενάριο όμως δεν ευοδώθηκε. Ο Σουφλιάς ιδιώτευσε, μέχρι που δέχθηκε το κέλευσμα της επιστροφής μετά τις εκλογές του 2000. Με τον Καραμανλή άργησαν κάπως, αλλά τα βρήκαν, με την ιστορική φράση «Γιώργο καλώς όρισες σπίτι σου» που είπε το 2001 ο τότε πρόεδρος της ΝΔ σαπό το βήμα του πέμπτου συνεδρίου του κόμματος, υποδεχόμενος πίσω τον Γιώργο Σουφλιά. Λίγα χρόνια μετά εγκατέλειψε το ψηφοδέλτιο της Λάρισας για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Κατά διαβολική σύμπτωση, πρώτος αυτού του ψηφοδελτίου ήταν ο Μιλτιάδης Έβερτ.
Ο Σουφλιάς αποφάσισε να αλλάξει πίστα το 1996 και να κεφαλαιοποιήσει το status του εντός της ΝΔ μετά την αποτυχία του Έβερτ να κερδίσει τον μάλλον άπειρο Κώστα Σημίτη, που ξεκίνησε τη θητεία τους ως πρωθυπουργός με τη νύχτα των Ιμίων
Η κυβέρνηση και η αποχώρηση
Ο Σουφλιάς ανέλαβε για πέντε χρόνια από το 2004 έως το 2009 το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ στην κυβέρνηση Καραμανλή. Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Ήταν κάτι σαν σκιώδης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με εισηγήσεις που λαμβάνονταν πολύ σοβαρά υπόψιν για τον πολιτικό σχεδιασμό. Κάποιοι μάλιστα του χρέωσαν και τη βασική εισήγηση για τις εκλογές του 2009 που απεδείχθησαν καρμανιόλα για τη ΝΔ και σήμαναν και την αποχώρηση του από την ενεργό πολιτική. Ήταν βεβαίως βασικό μέλος της περίφημης «κυβερνητικής επιτροπής» του Καραμανλή, αυτής της κλειστής ομάδας υπουργών που λειτουργούσε ως μικρό «υπουργικό». Ήδη από το 2008 και μετά, ο Σουφλιάς άρχισε να έχει και σειρά προβληματισμών για τη λειτουργία της κυβέρνησης και τις βασικές αποφάσεις που λαμβάνονταν.
Ο Σουφλιάς ήταν ομολογουμένως συγκρουσιακός. Επί των ημερών του στο ΠΕΧΩΔΕ προχώρησαν οι διαδικασίες για την κατασκευή ή ολοκλήρωση σημαντικών οδικών αξόνων, όπως η Ιόνια Οδός, η αναβάθμιση του Αυτοκινητόδρομος ΠΑΘΕ και μεγάλα τμήματα της Εγνατία Οδός. Παράλληλα προωθήθηκαν έργα που αφορούσαν το Μετρό Αθήνας και το Μετρό Θεσσαλονίκης, ενώ επιχείρησε να προωθήσει μεταρρυθμίσεις σε ζητήματα χωροταξίας, δασικών χαρτών και κτηματολογίου.Βρέθηκε στο επίκεντρο της σφοδρής σύγκρουσης με τον εκδότη και κατασκευαστή Γιώργο Μπόμπολα για τον περίφημο «Βασικό Μέτοχο», ενώ ιστορική έχει μείνει η εικόνα του να χορεύει τσάμικο με τον κοντοχωριανό του από τα Τρίκαλα και στενό του φίλο Σωτήρη Χατζηγάκη και τον ιδιοκτήτη της ΕΛΛΑΚΤΩΡ Δημήτρη Κούτρα.
Ο Γιώργος Σουφλιάς ήταν ίσως ο τελευταίος «Βαρόνος» της ΝΔ, μιας περιόδου που πέρασε ενδεχομένως και ανεπιστρεπτί. Μετά την απόσυρση του από τα δημόσια πράγματα πέρασε αρκετά προβλήματα υγείας, ενώ τα τελευταία χρόνια υποβαλλόταν σε αιμοκαθάρσεις. Έφυγε ήσυχα το πρωί της Παρασκευής, βυθίζοντας στη θλίψη τον πολιτικό κόσμο, καθώς ήταν πρόσωπο αγαπητό εντός της ΝΔ και σεβαστό πέραν των ορίων αυτής.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή