Πλησιάζουμε στην συμπλήρωση περίπου δύο αιώνων από την έναρξη των εμπορικών συναλλαγών αργού πετρελαίου και σε όλο αυτό το διάστημα το βαρέλι των 159 λίτρων παραμένει το παγκόσμιο εμπορικό πρότυπο. Ποια είναι η ιστορία πίσω από την καθιέρωσή του;
Κάθε φορά που γίνεται λόγος για άνοδο ή πτώση των τιμών του πετρελαίου, για περικοπές ή αυξήσεις παραγωγής, η ίδια μονάδα μέτρησης επανέρχεται σταθερά στο προσκήνιο: το βαρέλι. Και όμως, πίσω από τα 159 λίτρα που αντιστοιχούν σε ένα βαρέλι δεν κρύβεται κάποιος σύγχρονος τεχνικός υπολογισμός, αλλά μια ιστορία που ξεκινά από τα πρώτα βήματα της αμερικανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας τον 19ο αιώνα.
Το πρότυπο γεννήθηκε το 1859, όταν ο Edwin L. Drake πραγματοποίησε μία από τις πρώτες επιτυχημένες γεωτρήσεις πετρελαίου στην Πενσιλβάνια. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε κάποια εξειδικευμένη ή τυποποιημένη μονάδα αποθήκευσης και μεταφοράς. Οι παραγωγοί αξιοποιούσαν ό,τι υπήρχε διαθέσιμο στο εμπόριο: ξύλινα βαρέλια που ήδη χρησιμοποιούνταν για αγροτικά προϊόντα και άλλα αγαθά.
Στο αμερικάνικο εμπόριο, το βαρέλι είχε ήδη καθιερωθεί ως μονάδα όγκου ίση με 42 αμερικάνικα γαλόνια. Η πετρελαϊκή βιομηχανία υιοθέτησε αυτή τη μονάδα σχεδόν αυτούσια. Δεδομένου ότι ένα αμερικανικό γαλόνι αντιστοιχεί σε 3,785 λίτρα, ο πολλαπλασιασμός επί 42 δίνει 158,97 λίτρα. Στρογγυλοποιώντας, φτάνουμε στα 159 λίτρα που ισχύουν έως σήμερα.
Η επιλογή των 42 γαλονιών δεν ήταν τυχαία, αλλά πρακτική. Ένα γεμάτο βαρέλι αυτού του μεγέθους ζύγιζε περίπου 136 κιλά, βάρος που μπορούσαν να διαχειριστούν δύο εργάτες. Μεγαλύτερα βαρέλια θα ήταν δύσχρηστα, ενώ μικρότερα θα αύξαναν το κόστος μεταφοράς, καθώς θα απαιτούσαν μεγαλύτερο αριθμό για τον ίδιο όγκο προϊόντος.
Τα ξύλινα βαρέλια της εποχής, ωστόσο, απείχαν πολύ από τα σημερινά βιομηχανικά μεταλλικά δοχεία. Κατασκευάζονταν από ξύλινες σανίδες συγκρατημένες με μεταλλικά στεφάνια και δεν εξασφάλιζαν απόλυτη στεγανότητα. Διαρροές στις ενώσεις, συρρίκνωση του ξύλου σε ξηρές συνθήκες, εξάτμιση ελαφρών συστατικών του αργού πετρελαίου και απώλειες κατά τη μεταφόρτωση ή τη μεταφορά με άμαξες και τρένα ήταν συνηθισμένα φαινόμενα.
Το μέγεθος των 42 γαλονιών προσέφερε ένα λειτουργικό «περιθώριο». Στην πράξη, τα βαρέλια συχνά γεμίζονταν ελαφρώς πάνω από το ονομαστικό όριο ώστε, μετά τη μεταφορά και την αποθήκευση, να φτάνει στον αγοραστή η συμφωνημένη ποσότητα.
Το 1872, με την άνοδο της Standard Oil υπό τον John D. Rockefeller, το βαρέλι των 42 γαλονιών θεσμοθετήθηκε ως επίσημο βιομηχανικό πρότυπο. Σταδιακά, το φυσικό δοχείο μετατράπηκε σε λογιστική μονάδα.
Σήμερα, το αργό πετρέλαιο μεταφέρεται μέσω αγωγών, δεξαμενόπλοιων και μεγάλων αποθηκευτικών εγκαταστάσεων. Ωστόσο, το «βαρέλι» παραμένει η βασική μονάδα αναφοράς. Οι διεθνείς αγορές προθεσμιακών συμβολαίων, όπως το New York Mercantile Exchange, συνεχίζουν να διαπραγματεύονται το πετρέλαιο σε βαρέλια, ενώ η παραγωγή, τα αποθέματα και οι τιμές εξακολουθούν να εκφράζονται με αυτή τη μονάδα που γεννήθηκε από την πρακτικότητα μιας άλλης εποχής.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
Ε65: Έτοιμος για πλήρη λειτουργία ο αυτοκινητόδρομος των 181 χλμ.
Στο ΚΑΤ μετά από ηλεκτροπληξία σε απόπειρα κλοπής φορτιστή ηλεκτρικών αυτοκινήτων
BMW: Αλλαγές σε iX1, iX2, iX3, M5 και XM