Σοκάρουν τα στοιχεία των πλειστηριασμών κατοικιών στην Κρήτη από την ηλεκτρονική πλατφόρμα δημοσίευσης πλειστηριασμών: 281 πλειστηριασμοί έχουν προγραμματιστεί για τον μήνα Φεβρουάριο στην Περιφέρεια Κρήτης, εκ των οποίων 39 μέσα στην πόλη των Χανίων!
Μιλώντας στο ZARPA RADIO 89,6 η Ελένη Ραβάνη, από την Αγωνιστική Κίνηση Κατά των Πλειστηριασμών, τόνισε ότι σε μια προοσπάθεια ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης των πολιτών θα τοποθετηθούν αφίσες σε γειτονιές των Χανίων όπου πρόκειται πρώτη κατοικία να πλειστηριαστεί. ” Η συγκεκριμένη αφίσα επιχειρεί να ξεχωρίσει, όχι μόνο ως κάλεσμα, αλλά και ως πολιτική δήλωση. Περιγράφει τους στόχους της αγωνιστικής κίνησης, τα ζητήματα για τα οποία παλεύει και απευθύνεται άμεσα στους κατοίκους των περιοχών που πλήττονται από τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας” ανέφερε.
Όπως εξήγησε το μέλος της κίνησης, η αφίσα θα τοποθετηθεί σε γειτονιές των Χανίων όπου υπάρχουν σπίτια πρώτης κατοικίας που βρίσκονται σε «κόκκινα» δάνεια και οδηγούνται σε πλειστηριασμό. Η ομάδα παρακολουθεί σε μηνιαία βάση την ηλεκτρονική πλατφόρμα δημοσίευσης πλειστηριασμών, καταγράφοντας τα ακίνητα που βγαίνουν στο σφυρί στον νομό Χανίων, τόσο στην πόλη όσο και στην ύπαιθρο, και προσπαθεί να έρθει σε επαφή με τους ιδιοκτήτες τους.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, για τον Φεβρουάριο στην Κρήτη έχουν προγραμματιστεί 281 πλειστηριασμοί, ενώ στον Δήμο Χανίων καταγράφονται 39 πλειστηριασμοί κατοικιών μέσα στην πόλη, το διάστημα από 1 έως 28 Φεβρουαρίου. Αντίστοιχα, για τον Μάρτιο αναμένονται νέοι πλειστηριασμοί.
Η αγωνιστική κίνηση πραγματοποιεί εβδομαδιαίες συναντήσεις κάθε Δευτέρα στο κοινωνικό στέκι της πόλης (οδός Χατζημιχάλη Νταλιάνη), με στόχο την ενημέρωση και τη στήριξη των πολιτών που απειλούνται με απώλεια της κατοικίας τους. Όπως τονίζει η κα Ραβάνη, η προσπάθεια επαφής με τους ανθρώπους αυτούς είναι ιδιαίτερα δύσκολη, ενώ συνδέει το φαινόμενο των πλειστηριασμών με τη γενικότερη πολιτική και κοινωνική συγκυρία, κάνοντας λόγο για έλλειψη διαφάνειας και συστηματική συγκάλυψη προβλημάτων.
Αναλυτικότερα όσα ανέφερε στο ZARPA RADIO 89,6, το μέλος της Αγωνιστικής Κίνησης Κατά των Πλειστηριασμών, Ελένη Ραβάνη:
«Η συγκάλυψη γίνεται όταν κανείς δεν το βλέπει»
«Η συγκάλυψη στους πλειστηριασμούς, δηλαδή στο να χάσει ένας άνθρωπος την πρώτη και μοναδική του κατοικία, γίνεται όταν αυτό το πράγμα περνάει στα μουλωχτά. Όταν δηλαδή η κοινωνία δεν παίρνει χαμπάρι ότι ο διπλανός της, ο γείτονάς της, αυτός που είναι στην ίδια πολυκατοικία, χάνει το σπίτι του. Γίνεται δηλαδή με έναν τρόπο, και γι’ αυτό ακριβώς γίνονται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί».
«Η κοινωνία πρέπει πρώτα να μάθει»
Μπορεί να αντιδράσει η τοπική κοινωνία σε αυτό όταν γίνονται ηλεκτρονικά; « Η κοινωνία, καταρχήν, πρέπει να λάβει γνώση. Πρέπει να ξέρει ότι γύρω της άνθρωποι βρίσκονται σε μια δεινή θέση από όλες τις απόψεις: όχι μόνο οικονομική, αλλά και οικογενειακή, ψυχολογική, επαγγελματική και κοινωνική. Δεν μπορώ να βρω άλλα να σας πω, γιατί είναι πολύπλοκο το θέμα όταν κάποιος αντιμετωπίζει αυτή τη βία.
Θέλουμε λοιπόν να δραστηριοποιήσουμε τις γειτονιές, γιατί πιστεύουμε ότι η μόνη αντίδραση που μπορούμε να έχουμε και το μόνο αποτέλεσμα μπορεί να έρθει από τους ανθρώπους, από τα κάτω».
«Δάνεια στο 1–4% της αξίας τους»
Υπάρχουν βέβαια και κάποιες φωνές μέσα στις πολιτικές παρατάξεις –δεν θέλω να αναφερθώ, γιατί δεν θέλω ούτε να προμοτάρω κάποιον ούτε τίποτα– που μιλάνε για την παρανομία των πλειστηριασμών, που μιλάνε για τις παράνομες παραχωρήσεις των δανείων από τις τράπεζες στα funds, στο 1–4% της αξίας τους.
Δηλαδή, για ένα δάνειο που κάποιος είχε πάρει 100.000 ευρώ για να φτιάξει ένα σπίτι, ή να αποπληρώσει ένα σπίτι, ή να αγοράσει ένα σπίτι, και δεν μπόρεσε κάποια στιγμή να το εξυπηρετήσει και έγινε κόκκινο, τα funds το αγόρασαν για 5.000 ή 10.000 ευρώ. Για να το πουλήσουν όμως 200.000 ευρώ».
«Κατάφωρη παραβίαση της ισονομίας»
Αυτό είναι μια κατάφωρα παράνομη πράξη, η οποία καταργεί στην πράξη και στην πραγματικότητα την ισονομία των πολιτών. Γιατί δηλαδή να μπορούν κάποιες εξωχώριες εταιρείες, κάποιες εταιρείες που είναι φαντάσματα στην πραγματικότητα, να αγοράζουν τα δάνεια των ανθρώπων σε τέτοιες τιμές και να μην έχω και εγώ, που είμαι Έλληνας πολίτης, που ζω εδώ, που τα παιδιά μου ζουν εδώ και δουλεύουμε εδώ, να έχω και εγώ αυτή την ευνοϊκή μεταχείριση;
«Νομικά εργαλεία που χάνονται»
Υπάρχουν όμως νομικά εργαλεία; « Δεν υπάρχουν τέτοια εργαλεία. Υπήρχαν διάφορα, όπως ο νόμος Κατσέλη, από τον οποίο τώρα πετάνε πάρα πολύ κόσμο με διάφορες δικαιολογίες και αφορμές. Υπήρχε και αυτό με την ευαλωτότητα, που επίσης είχε πλαφόν στο ποιοι θα μπουν και ποιοι δεν θα μπουν ».
«Η πρώτη κατοικία είναι δικαίωμα»
« Για εμάς, αυτό που θέλουμε να καταλάβει ο κόσμος είναι ότι η πρώτη κατοικία, δηλαδή το να μένεις σε ένα σπίτι και να μην το εκμεταλλεύεσαι αλλά να στεγάζεις εκεί την οικογένειά σου, είναι δικαίωμα ».
Η κα Ραβάνη ανέφερε ότι τα περισσότερα «κόκκινα» δάνεια δημιουργήθηκαν κυρίως μετά το 2004, σε μια περίοδο οικονομικής ευφορίας για τη χώρα, με την είσοδο στο ευρώ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε υπήρχε γενικευμένη αίσθηση σταθερότητας και ανάπτυξης, ενώ οι τράπεζες προωθούσαν ενεργά τον δανεισμό.
Επεσήμανε ότι η λήψη στεγαστικού δανείου δεν ήταν πράξη απληστίας ή δόλου, αλλά μια λογική επιλογή για όσους ήθελαν να αποκτήσουν κατοικία, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου όλοι διαβεβαίωναν ότι η οικονομία είναι ισχυρή ενώ υπενθύμισε την έντονη τραπεζική προώθηση προϊόντων, όπως πιστωτικές κάρτες, ως χαρακτηριστικό της τραπεζικής πολιτικής εκείνης της περιόδου»
«Οι πιο ευάλωτοι αυτοί που χάνουν τα σπίτια τους»
«Πρόκειται και για επαγγελματίες, για ανθρώπους οι οποίοι απολύθηκαν από τις δουλειές τους, ανθρώπους που είναι δημόσιοι υπάλληλοι και με ένα μισθό Α, ξαφνικά αυτός ο μισθός μειώθηκε, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εξυπηρετήσουν το δάνειο.
‘Έχουμε περιπτώσεις καθηγητών, δασκάλων, οι οποίοι έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απατεώνες, δεν θέλουν να κερδίσουν σε βάρος της πλάτης κάποιου άλλου και, προς Θεού, δεν μπορούμε να τους βάλουμε στην ίδια κατηγορία με όσους φορτώνουν εκατομμύρια ευρώ από διάφορα προγράμματα, επιδοτήσεις κτλ.
Οι άνθρωποι αυτοί απλώς ήθελαν να πάρουν ένα σπίτι για να μείνουν οι ίδιοι ή για να το δώσουν στα παιδιά τους. Αυτό αποτελεί τελικά αδίκημα; Για εμάς, πρόκειται για κοινωνική αδικία.
Θέλουμε λοιπόν να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο της γειτονιάς και να δείξουμε ότι το ζήτημα της δικαιοσύνης είναι βασικό για τη δυνατότητα μιας κοινωνίας να συνυπάρχει. Χωρίς δικαιοσύνη, δεν υπάρχει κοινωνία· υπάρχει ζούγκλα.
Το να χάνει ο άνθρωπος το σπίτι του επειδή βρίσκεται σε αδυναμία, ενώ το κράτος δεν στέκεται δίπλα του, αποτελεί σαφή κοινωνική αδικία.
Με την παρέμβασή μας, έχουμε καταφέρει να αποτρέψουμε πληστηριασμούς σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, αρκεί οι άνθρωποι να μας εμπιστευτούν. Είναι δύσκολο, γιατί η εμπιστοσύνη πλέον έχει χαθεί –και δικαιολογημένα. Εμείς δουλεύουμε χωρίς χρήματα, δεν ζητάμε πληρωμή για ό,τι κάνουμε».
Άνθρωποι με ψυχοφάρμακα – Οι ψυχολογικές επιπτώσεις πίσω από τους πλειστηριασμούς
« Σχεδιάζουμε να ετοιμάσουμε μια εκδήλωση ακριβώς για αυτή την ψυχολογική καταπόνηση των ανθρώπων, η οποία διαρκεί πάνω από δεκαετία και, στην ουσία, καταστρέφει τη ζωή τους. Έχουμε περιπτώσεις ανθρώπων που στέκονται στα πόδια τους με ψυχοφάρμακα και υποβάλλονται σε σκληρές αγωγές για να μπορέσουν να αντέξουν αυτή την πίεση.
Λοιπόν, εάν ζούμε σε ένα κράτος όπου οι άνθρωποι, για να μπορούν να κρατήσουν το σπίτι τους και να δώσουν αυτόν τον αγώνα, χρειάζεται να επισκέπτονται κάθε μήνα τον ψυχίατρο για συνταγογράφηση, τότε, με συγχωρείτε, αλλά αυτό δεν είναι κράτος. Αυτό δεν είναι κράτος. Αυτό δεν είναι ανθρώπινο. Να το βράσω εγώ αυτό το κράτος.»
Η κα Ελένη Ραβάνη, μέλος της Αγωνιστικής Κίνησης κατά των πλειστηριασμών στα Χανιά.