Το «λεωφορειάκι» – όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι – εμφανίζεται και αρκετός κόσμος αποβιβάζεται στο κέντρο, ενώ όσοι επιβιβαζόμαστε, πολίτες που επιστρέφουν με ψώνια κτλ, σπεύδουμε να βρούμε θέση. Ο χώρος του μίνι μπας είναι εξαιρετικά μικρός και μια κυρία που κρατά πέντε τσάντες τις προσγειώνει – κατά λάθος – πάνω μας. Ζητά μηχανικά μια γρήγορη συγγνώμη, αλλά δείχνει να απορεί με την ενόχλησή μας, λες και το να δέχεσαι μια σακούλα στο πρόσωπο είναι μέρος της δωρεάν εμπειρίας μετακίνησης. Άλλωστε, σε έναν τόσο μικρό χώρο, η προσωπική ζώνη ασφαλείας είναι μάλλον θεωρητική έννοια.
Τη συγκεκριμένη ώρα, η κατάσταση είναι περισσότερο υποφερτή. Το δρομολόγιο γίνεται με επιβάτες όρθιους μέχρι τον Κλαδισό, όπου με κατεύθυνση προς τα Χανιά επιβιβάζονται κυρίως τουρίστες και κάποιοι ντόπιοι. Θα έλεγε κανείς πως ακόμη υπάρχει… οξυγόνο.
Μια εξαιρετικά συμπαθής και κεφάτη οδηγός υποδέχεται με ευγένεια και χαμόγελο τους ξένους, ενώ με τους ντόπιους φαίνεται ιδιαίτερα οικεία, καθώς οι περισσότεροι τη χαιρετούν με το μικρό της όνομα. «Σήμερα είναι μια καλή ημέρα!», λέει, εννοώντας προφανώς πως δεν έχει – ακόμη – πάρα πολύ κόσμο, παρά το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη ημέρα είχε συναυλία στο στρατόπεδο Μαρκοπούλου. Προφανώς, όλα είναι σχετικά.
Στην επιστροφή, το «λεωφορειάκι» γεμίζει αρκετά γρήγορα. Όμως η ώρα που η… μπάλα χάνεται είναι στις 21.15, έξω από τη στάση της Εθνικής Τράπεζας, όπου οι περισσότεροι ντόπιοι έχουν σχολάσει από τις δουλειές τους και σπεύδουν να χωρέσουν στο λεωφορείο, μαζί με τους τουρίστες, για να πάρουν τα αυτοκίνητά τους από το στρατόπεδο Μαρκοπούλου.
Εκεί γίνεται το αδιαχώρητο. Ο κόσμος στριμώχνεται κυριολεκτικά σαν τις σαρδέλες, μόνο που οι σαρδέλες τουλάχιστον βρίσκονται σε κουτί σχεδιασμένο για τον αριθμό τους. Δεν δημιουργείται απλώς συνωστισμός· η ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική και η έννοια της «άνετης μετακίνησης» μοιάζει να έχει κατεβεί… στην προηγούμενη στάση.
Σε 20 λεπτά έχει κι άλλο ηλεκτρικό λεωφορείο, ωστόσο, μια λύση θα ήταν ο δήμος να έβαζε περισσότερα δρομολόγια για τις συγκεκριμένες ώρες, ώστε να μην παρατηρούνται αυτές οι τραγελαφικές καταστάσεις, που και θέματα υγιεινής και ασφάλειας εγείρουν αλλά και δεν μας… κολακεύουν καθόλου στα μάτια των ξένων επισκεπτών.
