Πολλοί οδηγοί έχουν πάρει άτυπους τίτλους στην ιστορία. Πολλοί οδηγοί έχουν υπάρξει οι αγαπημένοι των θεατών και των δημοσιογράφων για διάφορα χρονικά διαστήματα, για να απογοητεύσουν λίγο αργότερα. Χθες στο Μονακό ο Κίμι Αντονέλι απέδειξε ότι δεν είναι ένας εξ αυτών.
Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι μέχρι στιγμής ήμασταν λίγο επιφυλακτικοί έναντι του Κίμι. Οχι επειδή δεν τον συμπαθούμε ως άνθρωπο ή δεν μας αρέσει ως οδηγός. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει.
Ωστόσο το hype που είχε ξεκινήσει δειλά στην Κίνα και μετατράπηκε σε… φρενίτιδα μέχρι το Μαιαμι φαινόταν πολύ καλό για να είναι αληθινό. Το γεγονός του ότι ο νεαρός Ιταλός είχε σε κάποιο βαθμό την εύνοια της τύχης ενώ ο άμεσος ανταγωνιστής του, Τζόρτζ Ρασελ, είχε αρκετές τεχνικές ατυχίες θόλωνε κάπως την εικόνα.
Έπειτα, όμως, από την χθεσινή του παράσταση στους στενούς δρόμους του πριγκιπάτου, ο Κίμι Αντονέλι μπαίνει επάξια στην ελίτ των οδηγών του σημερινού grid. Η χθεσινή pole δεν ήταν ούτε αποτέλεσμα τύχης, ούτε τεράστιου χάσματος επιδόσεων της Mercedes. Η χθεσινή pole είναι αποτέλεσμα κυρίως της τεράστιας οδηγικής ικανότητας του Αντονέλι.
Οδηγώντας χωρίς πίεση, λόγω της κατάστασης στο πρωτάθλημα, ο Κίμι κατάφερε να ολοκληρώσει έναν απίθανο γύρο στο Μονακό και να κερδίσει τον Μαξ Φερσταπεν ο οποίος πρέπει να έκανε μία από τις επιδόσεις της καριέρας του χθες, έτσι κι αλλιώς.
Σίγουρα ο θεωρητικά ιδανικός χρόνος της Mercedes ήταν καλύτερος από εκείνον της Red Bull. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η επίτευξη της pole με την W17 ήταν δεδομένη στο Μονακό. Ρωτήστε τον Τζόρτζ Ρασελ σχετικά.
Μπορεί στον Καναδά ο Τζόρτζ να είχε την δικαιολογία του τεχνικού προβλήματος που του στέρησε μια πολύ πιθανή νίκη. Στο Μονακό, όμως, δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα. Εκτός από το ότι ο Ρασελ δεν κατόρθωσε να βγάλει το μέγιστο από το μονοθέσιο του, ενώ ο Αντονέλι έκανε έναν σχεδόν τέλειο γύρο. Οι πέντε θέσεις διαφοράς μεταξύ των δύο οδηγών της Mercedes στην σημερινή εκκίνηση είναι ένα πολύ ισχυρότερο πλήγμα στην ψυχολογία του Τζόρτζ από οποιαδήποτε άλλη τεχνική δυσκολία. Ιδίως όταν η θέση του Κίμι είναι η πρώτη.
Ο γύρος του Κίμι, ήταν ότι πιο κοντινό στην τελειότητα θα μπορούσαμε να περιμένουμε από έναν οδηγό ο οποίος βρίσκεται στην μόλις δεύτερη σεζόν του στο σπορ. Από το σύμπλεγμα της πισίνας, όπου βρισκόμασταν χθες, τα περάσματα του Κίμι ήταν εξαιρετικά, με τον μονοθέσιο σχεδόν πάντα παράλληλο στον δρόμο. Ακόμη και όταν ο Ιταλός έπαιρνε όλο το κέρμα στο σημείο της εισόδου.
Δεν ήταν το ίδιο εντυπωσιακός εκεί όπως ο Φερσταπεν του οποίου η Red Bull έδειχνε να χορεύει συνεχώς στο όριο της πρόσφυσης. Αλλά ήταν αποτελεσματικός. Και στην Rascasse, λίγα μέτρα παρακάτω, ο Κίμι επέλεγε την ίδια σφιχτή γραμμή που επέλεγε και ο Μαξ.
Κατά την τελευταία του προσπάθεια ο Κίμι έπρεπε να βρει χρόνο στην Massenet για να κερδίσει τον Μαξ, όπως τον είχε ενημερώσει ο Πιτ Μπονινγκτον. Το σημείο είναι αρκετά δύσκολο και η παραμικρή υπερβολή μπορεί να οδηγήσει σε δράματα, όπως παραλίγο να συμβεί στον Λεκλερ έπειτα από την πρώτη του προσπάθεια στο Q3. Αλλά ο Κίμι επέδειξε κρύο αίμα και ανταποκρίθηκε στην πρόκληση. Η pole ήταν δική του. Η πιο πολύτιμη pole σε όλο το καλεντάρι.
Για τον Μαξ δεν μπορούμε να πούμε πολλά. Αν ο Κίμι σχεδόν άγγιξε την τελειότητα, μάλλον ο Μαξ… έκατσε πάνω της. Δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι κάποιος άλλος θα έκανε καλύτερη δουλειά με αυτήν την Red Bull. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι αυτή η Red Bull είχε τέτοια επίδοση μέσα της. Ο Μαξ, όμως, όχι μόνο το φαντάστηκε αλλά το έπραξε κιόλας. Θα έχει καλές πιθανότητες για τη νίκη σήμερα.
Τέλος, η Ferrari δεν μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένη με το 3-4 των Χαμιλτον-Λεκλερ σήμερα. Θεωρητικά ο Λεκλερ μπορούσε να πάρει την pole. Αλλά η θεωρία δεν είναι πράξη. Η ανοδος της θερμοκρασιας οδοστρώματος από το FP3 στις κατατακτήριες δεν βοήθησε την SF-26 η οποία ξυπνούσε τα Pirelli μόνο από τον δεύτερο τομέα και μετά. Και με τα φρένα της Ferrari να μην του εμπνέουν εμπιστοσύνη εδώ και δύο αγώνες, ο Σαρλ έκανε όλα τα… ακροβατικά στο ρεπερτόριό του για να πάρει την pole εντός έδρας. Και το πλήρωσε στην Tabac.
Ο Χαμιλτον ξεκινάει τρίτος έπειτα από την πολύ καλή και σταθερή δική του προσπάθεια. Θα ηθελε όσο τίποτε τη νίκη αλλά μάλλον θα χρειαστεί και αρκετή δόση τύχης για να την πετύχει. Στον σημερινό αγώνα, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, θα έχουμε την συνέχεια της χθεσινής μονομαχίας των Αντονέλι-Φερσταπεν. Το πλεονέκτημα είναι με τον Κίμι. Αλλά ίσως ο Μαξ να έχει να πει κάτι επ’ αυτού.