Αυτή είναι, λοιπόν, η νέα πραγματικότητα των κανονισμών του 2026. Μία πραγματικότητα στην οποίαν, όντως, ο οδηγός παίζει σημαντικό αλλά όχι πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτός ανήκει στις PU.
Θα επικεντρωθούμε στην μονομαχία των Λεκλέρ και Ράσελ κατά τους πρώτους έντεκα γύρους του χθεσινού αγώνα. Αυτή ήταν όντως συγκλονιστική. Μέχρι το πρώτο VSC (οπότε και η στρατηγική καθόρισε σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα) η πρωτοπορία είχε αλλάξει χέρια πέντε φορές.
Η πρώτη φορά ήταν στην εκκίνηση. Χάρη στην ιταλική PU ο Λεκλέρ πήρε την θέση του στο grid έχοντας την μπαταρία του γεμάτη, κάτι που δεν ίσχυε για τον Ράσελ όπως και για τους περισσότερους άλλους οδηγούς στο grid. Έπειτα το μικρότερο turbo της Ferrari, έδωσε πιο γρήγορα την απαραίτητη ισχύ στον Σαρλ και εκείνος έστριψε πρώτος στην στροφή 1.
Ο Ράσελ είχε το ταχύτερο μονοθέσιο. Η W17 ήταν ανώτερη σε ρυθμό από την SF-26, παρά το ότι η τελευταία κέρδιζε πάντα στις στροφές. Αλλά ο Βρετανός δεν μπορούσε να κάνει την καθοριστική κίνηση επί του Λεκλέρ.
Η αδυναμία αυτή του Ράσελ ήταν απόρροια δύο παραγόντων. Από τη μία είχαμε την καταπληκτική αμυντική οδήγηση του Λεκλέρ. Ο Μονεγάσκος τοποθετούσε έξοχα το μονοθέσιο του στα σημεία φρεναρίσματος και δεν υπέπεσε στο παραμικρό λάθος παρά την αφόρητη πίεση του Ράσελ. Επιπλέον διαχειρίστηκε καλύτερα την μπαταρία του.
Ο δεύτερος παράγοντας που εμπόδισε τον Ράσελ να κάνει πειστικά το προσπέρασμα, ήταν η φύση των νέων PU. Λόγω του τρόπου λειτουργίας τους (και την αρκετά αυστηρά καθορισμένη παροχή ισχύος) ο Βρετανός αντιμετώπισε μία πρόκληση πολύ μεγαλύτερη από εκείνην που περίμενε αρχικά. Και ουσιαστικά δεν μπόρεσε να κερδίσει τον Λεκλέρ στην πίστα. Έπρεπε να κάνει το pit-stop υπό VSC για να περάσει.
Τέτοιου είδους μάχες είχαμε αρκετές στη διάρκεια του αγώνα. Έτσι εξηγείται και ο στρατοσφαιρικός αριθμός των 120 προσπερασμάτων που έλαβαν χώρα στο Άλμπερτ Παρκ χθες. Δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο στο παρελθόν. Σε κάποιους άρεσε πολύ το θέαμα. Άλλοι το βρήκαν τεχνητό. Ο Λεκλέρ το χαρακτήρισε Mario Kart. Και η αλήθεια είναι ότι πλην των οδηγών της Mercedes και του Χάμιλτον κανείς δεν ήταν ενθουσιασμένος μετά την καρό σημαία.
Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να εξετάσουμε το κατά πόσον αυτό που παρακολουθήσαμε χθες πληροί τα στάνταρ ποιότητας στα οποία μας έχει συνηθίσει η F1. Με την σημείωση ότι δεν είδαμε την ολοκλήρωση της μονομαχίας των Λεκλέρ-Ράσελ στην πίστα.
Πιστεύουμε ότι επί DRS δεν θα βλέπαμε μία τέτοια μονομαχία. Το πλεονέκτημα που είχε ο επιτιθέμενος με το άνοιγμα της πίσω πτέρυγας ήταν συντριπτικό επί του αμυνόμενου. Αυτό ανάγκαζε αρκετούς οδηγούς να αμύνονται και πολύ σκληρά. Ωστόσο ένα ταχύτερο μονοθέσιο θα κέρδιζε στο 95% των περιπτώσεων με την προηγούμενη φόρμουλα κανονισμών.
Αυτό, όμως, δεν φαίνεται να ισχύει πια. Ο καλύτερος ρυθμός δεν εγγυάται το προσπέρασμα. Τα επιπλέον 0,5 MJ από την μπαταρία στον επιτιθέμενο είναι ένα καλό boost αλλά αφήνει περιθώρια αντίδρασης στον αμυνόμενο. Αυτό πιστεύουμε ότι είναι καλό. Φέρνει στο προσκήνιο τους οδηγούς εκείνους που μπορούν να σκέφτονται στρατηγικά. Υπό αυτό το πρίσμα ο οδηγός μπορεί να κάνει την διαφορά στη νέα φόρμουλα κανονισμών.
Ωστόσο δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε και το ότι το μεγαλύτερο μέρος των προσπερασμάτων που έγιναν χθες ήταν άνευ ουσίας. Θέλουμε μία μονομαχία να κρατάει για αρκετούς γύρους. Θέλουμε να υπάρχει αγωνία και όχι μία αίσθηση ότι είναι θέμα χρόνου η επικράτηση του ενός ή του άλλου οδηγού. Ωστόσο θέλουμε στο τέλος να υπάρχει και ένας πειστικός νικητής. Αυτό δεν το είδαμε χθες. Η αξία του προσπεράσματος μειώθηκε σημαντικά. Και αυτό αντιβαίνει στην ιστορία και την φιλοσοφία του σπορ.
Φυσικά πρόκειται μόνο για τον πρώτο αγώνα της σεζόν. Οπότε δεν θα έπρεπε ίσως να βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Ωστόσο οι περισσότεροι οδηγοί και επικεφαλής ομάδων αναγνωρίζουν ήδη ότι υπάρχει ζήτημα. Για τον λόγο αυτό θα συνεδριάσουν μετά το GP της Κίνας ώστε να προβούν στις πρώτες διορθωτικές κινήσεις στους νέους κανονισμούς.
The super clipping was so huge (-60kph) that Russell didn’t need to brake for T9 😭😭😭 pic.twitter.com/sbpNUKs2k8— Dan88 (@Danelerc) March 7, 2026
Αυτό δεν σημαίνει ότι η νέα φόρμουλα πέτυχε ή απέτυχε. Απλώς κάνει ακόμη τα πρώτα της βήματα. Ενδεχομένως μικρές παρεμβάσεις σε ορισμένους τομείς να αλλάξουν πλήρως την άποψη πολλών για την F1 του 2026.
Σίγουρα θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος ώστε οι οδηγοί να μην περιορίζονται στις γρήγορες στροφές ώστε να τροφοδοτείται η μπαταρία. Το λεγόμενο super clipping. Η αίσθηση είναι πραγματικά άσχημη όταν βλέπεις τους καλύτερους οδηγούς του πλανήτη να προσεγγίζουν μία γρήγορη, τεχνική στροφή και ξαφνικά ακούς τις στροφές του κινητήρα να πέφτουν. Αυτό είναι πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί γρήγορα.
Η κατάργηση της MGU-H (που έγινε για την προσέλκυση νέων κατασκευαστών αλλά και για να τονώσει το… πράσινο προφίλ του σπορ) ήταν ένα πολύ μεγάλο ρίσκο που πήρε η F1. Δεν θα βιαστούμε ακόμη να την χαρακτηρίσουμε λανθασμένη. Ωστόσο η ισχύς από τις PU πρέπει να αποδίδεται με πιο ομαλό τρόπο και σίγουρα όχι θυσιάζοντας τις ικανότητες των οδηγών για χάρη της πλήρωσης μιας μπαταρίας.
Τόσο η έξοδος του Αντονέλι στο FP3 όσο και εκείνη του Πιάστρι πριν από την εκκίνηση του αγώνα οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στα ακραία μέτρα που έχουν παρθεί από τους ιθύνοντες του σπορ για τον τρόπο απόδοσης της ισχύος. Εκείνη δεν γίνεται γραμμικά σε πολλές περιπτώσεις. Αυτό είναι πρόβλημα γιατί αντιβαίνει στην αίσθηση των οδηγών. Και από την στιγμή που οι οδηγοί μετατραπούν σε διαχειριστές μια μπαταρίας, η F1 -όπως πολύ σωστά είπε ο Φερστάπεν– δεν γίνεται παρά Formula e με στεροειδή.
Αυτή η F1 όντως δεν θα άξιζε ούτε στους οδηγούς ούτε στους οπαδούς. Πιστεύουμε, όμως, ότι οι ιθύνοντες του σπορ θα λάβουν τις απαραίτητες αποφάσεις εγκαίρως ώστε η F1 να ξεκινήσει τη νέα της εποχή χωρίς να χάσει την ταυτότητά της. Μέχρι τότε θα περιμένουμε να δούμε εάν η κατάσταση θα είναι διαφορετική στην Κίνα.