Οργή έχει προκαλέσει διαφημιστικό σποτ του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ) για τον ένα χρόνο από την ίδρυσή του.
Στο βίντεο εμφανίζεται μια φιγούρα ανθρώπου, κατασκευασμένη μέσω τεχνητής νοημοσύνης, να υποστηρίζει πως έναν χρόνο πριν δεν ήξερε πού να απευθυνθεί για βοήθεια.
Όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Εργαζομένων του οργανισμού, «η Διοίκηση του ΕΟΠΑΕ, δείχνοντας μεγάλη εσωστρέφεια, επιλέγει να εμφανίσει ως πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας όχι την ίδια την εξάρτηση αλλά το δημόσιο σύστημα απεξάρτησης όπως αυτό λειτουργούσε μέχρι τη σύσταση του Οργανισμού. Με σκοπό να δικαιολογήσει τα δικά της πεπραγμένα και αδιέξοδα».
«Η ιστορία όμως δεν καταργείται. Η κοινωνία γνωρίζει τη μεγάλη προσφορά των προγραμμάτων απεξάρτησης επί δεκαετίες. Οι άνθρωποι που είχαν ανάγκη από βοήθεια, μέχρι και πριν από έναν χρόνο γνώριζαν τις διαφορετικές προσεγγίσεις των προγραμμάτων του ΚΕΘΕΑ, του ΟΚΑΝΑ, του 18 ΑΝΩ, του ΑΡΓΩ κ.λπ. και μπορούσαν να επιλέξουν εκείνη που τους ταίριαζε. Σήμερα, με τον κατακερματισμό των θεραπευτικών προγραμμάτων, τη γραφειοκρατική τους αλλοίωση και την κατάργηση των ιστορικών ονομάτων τους που επέβαλε ο ΕΟΠΑΕ, οι άνθρωποι με προβλήματα εξάρτησης και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν καθημερινά τεράστιο πρόβλημα να προσεγγίσουν θεραπευτικές δομές και να πάρουν τη βοήθεια που χρειάζονται», τονίζουν επίσης.
Μάλιστα, σε ανακοίνωσή τους, οι οικογένειες που συγκροτούν την Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ, επισημαίνουν με τη σειρά τους πως οι επιλογές του ΕΟΠΑΕ «αποτυπώνουν μια μονομερή προσέγγιση της απεξάρτησης, με πρακτικές που μετατοπίζουν το βάρος από την απεξάρτηση στη διαχείριση της χρήσης και υπονομεύουν τον ρόλο των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων, όπως έχουμε τεκμηριώσει αναλυτικά σε προηγούμενες παρεμβάσεις μας. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανάδειξη της “ατομικής ευθύνης” ως κεντρικού άξονα πολιτικής, όταν αυτή χρησιμοποιείται για να αποσείεται η κρατική υποχρέωση στήριξης ισχυρών δημόσιων θεραπευτικών δομών. Για αυτές τις επιλογές υπάρχει ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη».
Σε διαφημιστικό σποτ του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ) για τον ένα χρόνο από την ίδρυσή του, εμφανίζεται μια κατασκευασμένη με Α.Ι. φιγούρα ανθρώπου με πρόβλημα χρήσης να διατείνεται ότι έναν χρόνο πριν δεν ήξερε πού να απευθυνθεί για βοήθεια, πήγαινε από το ένα θεραπευτικό πρόγραμμα στο άλλο και «χανόταν».
Η Διοίκηση του ΕΟΠΑΕ, δείχνοντας μεγάλη εσωστρέφεια, επιλέγει να εμφανίσει ως πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας όχι την ίδια την εξάρτηση αλλά το δημόσιο σύστημα απεξάρτησης όπως αυτό λειτουργούσε μέχρι τη σύσταση του Οργανισμού. Με σκοπό να δικαιολογήσει τα δικά της πεπραγμένα και αδιέξοδα.
Η ιστορία όμως δεν καταργείται. Η κοινωνία γνωρίζει τη μεγάλη προσφορά των προγραμμάτων απεξάρτησης επί δεκαετίες. Οι άνθρωποι που είχαν ανάγκη από βοήθεια, μέχρι και πριν από έναν χρόνο γνώριζαν τις διαφορετικές προσεγγίσεις των προγραμμάτων του ΚΕΘΕΑ, του ΟΚΑΝΑ, του 18 ΑΝΩ, του ΑΡΓΩ κ.λπ. και μπορούσαν να επιλέξουν εκείνη που τους ταίριαζε. Σήμερα, με τον κατακερματισμό των θεραπευτικών προγραμμάτων, τη γραφειοκρατική τους αλλοίωση και την κατάργηση των ιστορικών ονομάτων τους που επέβαλε ο ΕΟΠΑΕ, οι άνθρωποι με προβλήματα εξάρτησης και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν καθημερινά τεράστιο πρόβλημα να προσεγγίσουν θεραπευτικές δομές και να πάρουν τη βοήθεια που χρειάζονται.
Κάποια στιγμή η Διοίκηση του ΕΟΠΑΕ χρειάζεται να σταματήσει να αναλίσκεται εμμονικά στο πώς θα ισοπεδώσει το παρελθόν και να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα και το μέλλον των υπηρεσιών. Το σποτ είναι προσβλητικό όχι μόνο για όλους ανεξαιρέτως τους οργανισμούς και τα θεραπευτικά προγράμματα από τα οποία προήλθε ο ΕΟΠΑΕ, αλλά και για τους ίδιους τους λήπτες των υπηρεσιών. Θα πρέπει αμέσως να αποσυρθεί.
Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ: Οι ανησυχίες μας όχι μόνο δεν έχουν αρθεί, αλλά παραμένουν και ενισχύονται
Από την πλευρά τους, οι οικογένειες που συγκροτούν την Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ, αναφέρουν:
«Οι ανησυχίες μας όχι μόνο δεν έχουν αρθεί, αλλά παραμένουν και ενισχύονται.
Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανέδειξε σοβαρά ζητήματα και ερωτήματα για τον προσανατολισμό της πολιτικής που εφαρμόζεται, για τη διασφάλιση των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων και ιδιαίτερα του μοντέλου των θεραπευτικών κοινοτήτων, για τη χρηματοδότηση, το προσωπικό και τον ρόλο των οικογενειών στον νέο φορέα.
Όπως έχουμε ήδη επισημάνει δημόσια, οι διοικητικές επιλογές του ΕΟΠΑΕ, που υλοποιούν τις κυβερνητικές επιλογές στον τομέα των εξαρτήσεων, ευθυγραμμίζονται με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και νομιμοποιούν πολιτικές που προωθούν τη λογική του «λειτουργικού χρήστη» και της «μείωσης της βλάβης».
Αποτυπώνουν μια μονομερή προσέγγιση της απεξάρτησης, με πρακτικές που μετατοπίζουν το βάρος από την απεξάρτηση στη διαχείριση της χρήσης και υπονομεύουν τον ρόλο των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων, όπως έχουμε τεκμηριώσει αναλυτικά σε προηγούμενες παρεμβάσεις μας. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανάδειξη της “ατομικής ευθύνης” ως κεντρικού άξονα πολιτικής, όταν αυτή χρησιμοποιείται για να αποσείεται η κρατική υποχρέωση στήριξης ισχυρών δημόσιων θεραπευτικών δομών. Για αυτές τις επιλογές υπάρχει ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη».