Στον τέταρτο όροφο της οικοδομής της φρίκης, στη Μενεμένη της Θεσσαλονίκης, η δυσωδία είναι αφόρητη. Οι αστυνομικοί του Ανθρωποκτονιών που έχουν συλλάβει τον 52χρονο ιδιοκτήτη του ακινήτου και έναν 50χρονο ακόμα οδηγούνται στα -τυλιγμένα σε χαλιά, νάιλον, κουβέρτες και παλιόρουχα- σκελετικά υπολείμματα 43χρονης αγνοούμενης. Από τα ευρήματα καταλαβαίνουν ότι βρίσκονται μπροστά σε κάτι που είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φαίνεται αρχικά. Πόσο μεγαλύτερο; Ισως για την πρώτη, τέτοιου μεγέθους σε ό,τι αφορά τον αριθμό των θυμάτων και τις φρικιαστικές λεπτομέρειες, υπόθεση serial killer στην Ελλάδα και μία από τις συγκλονιστικότερες στην Ευρώπη.
Οπως αποκαλύπτει σήμερα το «ΘΕΜΑ», τις τελευταίες εβδομάδες οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος (ΔΑΟΕΒΕ) που λειτουργεί υπό το ελληνικό FBI (σε αυτό υπάγεται η Διεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων κατά ζωής Θεσσαλονίκης) έχουν ανασύρει και επανεξετάζουν περισσότερες από δέκα ανεξιχνίαστες υποθέσεις εξαφανίσεων και δολοφονιών γυναικών, αλλά και νεαρών ανδρών, κυρίως στην περιοχή της Μενεμένης και της ευρύτερης δυτικής Θεσσαλονίκης. Από αυτές, εκτός της 43χρονης Βίκυς Κουτσάκη και της 47χρονης Μαρίας Αγγελακούδη, για τις δολοφονίες των οποίων έχουν προφυλακιστεί οι δύο συλληφθέντες, οι αστυνομικοί θεωρούν ότι βρίσκονται πιο κοντά στην εξιχνίαση του στραγγαλισμού της 27χρονης Δέσποινας Γεωργιάδου, η οποία εξαφανίστηκε και βρέθηκε νεκρή το 2023 -έναν χρόνο μετά την εξαφάνισή της- σε έρημο δρόμο πίσω από τα ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης. «Την πνίξανε στον λαιμό. Πνίξιμο. Οπως έπνιξαν την κοπέλα την άλλη, αυτοί οι δύο, που βρέθηκε στο σπίτι. Μεταφέρθηκε νεκρή απ’ ό,τι μου είπε ο ιατροδικαστής. Μεταφέρθηκε εκεί πέρα νεκρή», λέει σήμερα ο πατέρας της άτυχης 27χρονης.
Το modus operandi της φρίκης
Στο συμπέρασμα ότι ενδέχεται να βρεθούν στοιχεία για εξαφανίσεις και άλλων ατόμων συνηγορούν τα ευρήματα που βέβαια αναμένεται να «μιλήσουν» τις επόμενες ημέρες μέσα από τις εξετάσεις των εργαστηρίων της ΕΛ.ΑΣ. Πρόκειται για μεγάλο αριθμό ορφανών γυναικείων ρούχων που βρέθηκαν στο υπόγειο όπου έχασε τη ζωή της η Μαρία Αγγελακούδη και στον χώρο όπου βρέθηκε η σορός της Βίκυς Κουτσάκη και για τα οποία δεν μπορεί να δοθεί εξήγηση σε ό,τι αφορά την προέλευσή τους. Αναμένεται να απαντηθεί επίσης αν θα προκύψουν και άλλου είδους ευρήματα -όπως σωματικά υπολείμματα και σωματικά υγρά- που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εξιχνίαση άλλων υποθέσεων. «Οι πιθανότητες που δίνω να συμβεί κάτι τέτοιο, δηλαδή να προκύψει σύνδεση και με άλλες ή τουλάχιστον άλλη υπόθεση, είναι πάνω από 90%», λέει στο «ΘΕΜΑ» ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Γιώργος Τσούκαλης, ο οποίος έχει αναλάβει υποθέσεις εξαφανισθέντων στην ευρύτερη περιοχή και ασχολείται με τη συγκεκριμένη υπόθεση.
Ο 52χρονος συλληφθείς, προς το παρόν τουλάχιστον δεν έχει φωτίσει ιδιαίτερα τις υποθέσεις, καθώς αρχικά οδήγησε τους αστυνομικούς στον χώρο όπου βρισκόταν η σορός της 43χρονης Βίκυς, όμως έχει πάρει πίσω την ομολογία του. Αρχικά, ο 52χρονος ομολόγησε ότι μετά τη χρήση ναρκωτικών ουσιών στο υπόγειο της οικοδομής, μαζί με έναν 50χρονο φίλο του, έσπρωξε τη γυναίκα στο πάτωμα και της έκλεισε το στόμα. Ταυτόχρονα, ο φερόμενος ως συνεργός του τη βίασε μέχρι το θύμα να καταλήξει από ασφυξία. Στη συνέχεια ανέβασαν τη σορό στον τέταρτο όροφο της οικοδομής, ενώ ο ίδιος υποκρινόταν πως δεν γνωρίζει πού βρίσκεται η δηλωθείσα ως αγνοούμενη για μήνες 43χρονη.
Αργότερα, ο συλληφθείς, ομολόγησε μια δεύτερη δολοφονία. Αυτή της 47χρονης Μαρίας, για την οποία είπε κυνικά ότι μίλαγε δυνατά στο τηλέφωνο και τον εκνεύρισε, γι’ αυτό και τη στραγγάλισε. Το πτώμα της, είπε, το κράτησε για μερικούς μήνες στον 4ο όροφο και έπειτα το πέταξε στα σκουπίδια… Καθώς αυτός ο τρόπος δολοφονίας, δηλαδή ο άγριος στραγγαλισμός, έχει καταγραφεί και στην υπόθεση της 27χρονης Δέσποινας, αλλά και στην υπόθεση της 43χρονης Βίκυς (ο ιατροδικαστής, στο πόρισμά του μιλά για κάταγμα υοειδούς οστού που παραπέμπει ευθέως σε στραγγαλισμό), σοκ προκαλεί ένα άλλο στοιχείο που ερευνούν οι αστυνομικές αρχές: ότι φέρεται να χρησιμοποίησε οξύ με βάση τη χλωρίνη για να διαμελίσει ή διαλύσει σε αυτό τα σώματα των θυμάτων του ή για να επιταχύνει τη διαδικασία της αποσύνθεσης των σορών.
Κυνική ομολογία
Ενδεχόμενη χρήση τέτοιου οξέος θα μπορούσε να δώσει εξήγηση και στην κυνική ομολογία του φερόμενου ως δράστη ότι πέταξε τη σορό της 47χρονης Μαρίας στα σκουπίδια, αφού από την πρώτη στιγμή ήταν απορίας άξιο το πώς θα μπορούσε να πετάξει ένα ολόκληρο σώμα μιας ενήλικης γυναίκας στα σκουπίδια χωρίς να γίνει αντιληπτός από τους περίοικους, αλλά και χωρίς να εντοπιστεί αυτό, αν όχι από περαστικούς, τουλάχιστον από τους εργαζόμενους στην αποκομιδή των απορριμμάτων. Ενα τέτοιο στοιχείο θα μπορούσε να «δέσει» και με την εξαφάνιση και άλλων πτωμάτων.
Κλείσιμο
Ηταν, όμως, ο 55χρονος ικανός για τόσο βίαια εγκλήματα; «Εχει βίαιο παρελθόν», επισημαίνει ο Γιώργος Τσούκαλης, επισημαίνοντας ότι ο φερόμενος ως δράστης έχει απασχολήσει και στο παρελθόν τις αστυνομικές αρχές, αυτή τη φορά ωστόσο για υπόθεση βίαιης κακοποίησης. Ο 55χρονος, λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, όπως η κοκαΐνη, φέρεται να καταλαμβανόταν από επεισόδια μανίας, στη διάρκεια των οποίων γινόταν τόσο βίαιος που έχανε τον έλεγχο. Στη διάρκεια ενός τέτοιου επεισοδίου φέρεται να σκότωσε τη Μαρία Αγγελακούδη επειδή, όπως είπε, τον εκνεύρισε η δυνατή φωνή με την οποία μίλαγε στο τηλέφωνο. Θα μπορούσαν οι ουσίες να του έχουν αλλοιώσει τον χαρακτήρα σε τέτοιον βαθμό που να τον μεταμορφώσουν σε έναν αδίστακτο, χωρίς συναισθήματα serial killer;
Τα δύο θύματα: η 47χρονη Μαρία Αγγελακούδη και η 43χρονη Ευριδίκη (Βίκυ) Κουτσάκη
Ο δικηγόρος του 52χρονου Χ.Ζ., Θανάσης Παλιοτζίκας, τονίζει ότι τόσο ο πελάτης του όσο και ο 50χρονος συγκατηγορούμενός του δηλώνουν ότι δεν δολοφόνησαν ούτε και βίασαν τις γυναίκες και είναι αθώοι για τις κατηγορίες αυτές, ενώ για άλλα αδικήματα όπως τα ναρκωτικά δεν είναι απίθανο να ευσταθούν, όμως δεν αφορούν την ανθρωποκτονία. Επισημαίνει, δε, ότι εντολέας του είναι πρακτικά αναλφάβητος και δεν διάβασε την απολογία που του έδωσαν να υπογράψει.
Πώς η σύλληψη του 52χρονου και του 50χρονου στη Μενεμένη πιθανόν να οδηγήσει στη μεγαλύτερη υπόθεση με μανιακούς δολοφόνους στην Ελλάδα – Οι φρικιαστικές λεπτομέρειες
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Τα βίντεο της φρίκης
Ο τρόπος με τον οποίο περιγράφει ο 52χρονος ότι σκότωσε τις δύο γυναίκες μαζί με τον συνεργό του, καθώς και ότι ξεφορτώθηκαν τα πτώματα, θυμίζει εν πολλοίς τη συγκλονιστική υπόθεση του Τσαρλς Ινγκ και του Λέοναρντ Λέικ, serial killers στη Νεβάδα των ΗΠΑ που κατηγορούνται ότι βασάνισαν και σκότωσαν 11 άτομα, αλλά οι Αρχές τούς αποδίδουν (χωρίς να μπορούν να το αποδείξουν) περισσότερες από 22 δολοφονίες, κυρίως γυναικών τις οποίες βίασαν και βασάνισαν για μεγάλο διάστημα προτού τις δολοφονήσουν. Καθώς ο Λέικ αυτοκτόνησε με χάπι κυανίου αμέσως μόλις συνελήφθη το 1985, ο Ινγκ (ο οποίος συνελήφθη λίγο αργότερα), σήμερα 65 ετών, έχει καταδικαστεί σε θάνατο και παραμένει σε πτέρυγα θανατοποινιτών σε φυλακές των ΗΠΑ. Οι δύο μανιακοί δολοφόνοι -οι οποίοι έχουν και το παρατσούκλι «οι πιο σατανικοί serial killers της Ιστορίας»- βιντεοσκόπησαν τις φρικτές πράξεις τους, δηλαδή τους βασανισμούς και τις δολοφονίες τυχαίων ανθρώπων που συνάντησαν ή ακόμα και των γειτόνων τους στο Γουίλισβιλ των ΗΠΑ.
Σε μια από τις ανευρεθείσες βιντεοκασέτες, από τις 25 Ιουλίου 1984, φαίνονται να βιάζουν την 33χρονη Ντέμπι Νταμπς έχοντας κλείσει το στόμα της με τέτοια βιαιότητα που όταν ολοκληρώνουν τη φρικτή πράξη τους, το θύμα δεν έχει επιβιώσει. Μαζί με την Ντέμπι (η οποία ήταν έγκυος όταν δολοφονήθηκε), το πτώμα της οποίας δεν έχει βρεθεί ως σήμερα, αγνοούμενοι παραμένουν ο σύζυγός της, Χάρβεϊ, 30 ετών και ο 16 μηνών γιος τους. Οι αστυνομικοί θεωρούν ότι τα πτώματά τους, ή, το πιθανότερο, τα υπολείμματα αυτών, πετάχτηκαν στα σκουπίδια, στο δάσος ή θάφτηκαν σε δασικές περιοχές. Νωρίτερα, ο Λέικ και ο Ινγκ αποτέφρωσαν και διαμέλισαν τα άψυχα σώματα των θυμάτων τους σε κλίβανο που διατηρούσε και λειτουργούσε ο Λέικ δίπλα από το «καταφύγιο», το εξοχικό της έκτασής του στο Γουίλισβιλ, όπου κρατούσε και βασάνιζε τους απαχθέντες, μαζί με τον συνεργό του.
Αυτό πίστευε και η Μπρέντα Ο’Κόνορ, γειτόνισσα του Λέικ, η οποία είχε πει στους άλλους γείτονες -όχι όμως στις αστυνομικές αρχές- ότι δεν εμπιστευόταν καθόλου τον Λέικ και ότι τον είχε δει να θάβει ένα πτώμα στο δάσος. Περιέργως, η Μπρέντα και ο σύζυγός της Λόνι, αντί να ειδοποιήσουν την Αστυνομία, κάλεσαν στο σπίτι τους για να μείνει μαζί τους έναν φίλο τους, τον Ρόμπιν Στάπλεϊ, για επιπλέον προστασία. Και οι τρεις τους, μαζί με το ανήλικο παιδί του ζεύγους είχαν την ίδια φρικτή τύχη με τα άλλα θύματα των δύο serial killers, εκείνες τις μέρες του 1985. Η Μπρέντα εμφανίζεται στην ίδια κασέτα όπου βλέπουμε τον βιασμό και τη δολοφονία της Ντέμπι Νταμπς, να κακοποιείται σεξουαλικά, με ιδιαίτερη βιαιότητα από τον Λέικ και τον Ινγκ.
Ο Λέοναρντ Λέικ και ο Τσαρλς Ινγκ πιστεύεται ότι διέπραξαν περισσότερες από 22 δολοφονίες, κυρίως γυναικών, τις οποίες βίασαν και βασάνισαν για μεγάλο διάστημα προτού τις δολοφονήσουν στη Νεβάδα των ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του ’80
Λύγισαν και οι πιο σκληροί
Στη βιντεοκασέτα, η Μπρέντα Ο’Κόνορ εμφανίζεται να είναι δεμένη σε μια καρέκλα, ικετεύοντας για τη ζωή της, ενώ ο σύζυγός της, ο γιος της, ο φίλος της και άλλοι -πιθανότατα απαχθέντες- παρακολουθούν με φρίκη. Ο Ινγκ εμφανίζεται στο βίντεο να τη λύνει και να την αναγκάζει να γδυθεί, προτού ο ίδιος με τον Λέικ της τοποθετήσουν αλυσίδες στα πόδια και την κακοποιήσουν σεξουαλικά.
Στο ίδιο βίντεο, ο Λέικ ακούγεται να λέει: «Συνεργαζόμενη μαζί μας, αυτό σημαίνει ότι θα μείνεις εδώ ως αιχμάλωτη, θα δουλεύεις για εμάς, θα πλένεις για εμάς, θα κάνεις σεξ για εμάς. Ή μπορείς να πεις όχι, οπότε θα σε δέσουμε στο κρεβάτι, θα σε βιάσουμε και μετά θα σε πάμε έξω και θα σε πυροβολήσουμε. Εσύ διαλέγεις!» Η Αστυνομία υπολογίζει ότι την ίδια τύχη με την Ο’Κόνορ είχαν τουλάχιστον ακόμα 21 αγνοούμενες γυναίκες, κόρες, σύζυγοι, φίλες, οι οποίες εμφανίζονται ως θύματα κακόβουλων επιθέσεων στις κασέτες ή σε φωτογραφίες που βρέθηκαν στην οικοδομή της φρίκης στο Γουίλισβιλ των ΗΠΑ.
Η υπόθεση θεωρείται σταθμός για την παγκόσμια Εγκληματολογία, καθώς έχει λυγίσει στέλνοντας εκτός υπηρεσίας και για χρόνια ψυχοθεραπεία ακόμα και τους πιο σκληρούς βετεράνους ντετέκτιβ του τμήματος Ανθρωποκτονιών του FBI. Από τις κασέτες που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας περιγράφονται σκηνές οι οποίες είναι ικανές να χαράξουν για πάντα την ψυχή ενός ανθρώπου που έχει έστω και ψύγματα συναισθημάτων. Είναι οι φρικιαστικές κραυγές των γυναικών που βιάζονται και κακοποιούνται, αλλά κυρίως οι κραυγές των παιδιών στο παρασκήνιο. Δεν είναι μόνο ότι στις κασέτες φαίνονται γυμνά νεαρά κορίτσια ηλικίας από 12 έως 20 ετών να βιάζονται και να κακοποιούνται. Είναι ότι περιγράφονται οι δολοφονίες παιδιών και, κυρίως, μωρών που ξεπερνούν τα όρια της πιο αρρωστημένης, φρικτής φαντασίας.
Οι δύο δράστες περιγράφουν γελώντας ότι σκοτώνουν χτυπώντας στον τοίχο τα μωρά των απαχθέντων (κάποιοι και κάποιες εκ των οποίων παρακολουθούν με τρόμο), τα οποία έχουν βάλει σε σάκους ή ακόμα και μαξιλαροθήκες, ενώ σε μια περίπτωση ο Ινγκ έχει περιγράψει σε συγκρατούμενό του (και μάλιστα γραπτώς, με σατιρικό σκίτσο που έφτιαξε) ότι ο Λέικ έψησε στον φούρνο μικροκυμάτων ζωντανό το μωρό της Νταμπς, με την ίδια να παρακολουθεί δεμένη και κακοποιημένη, χωρίς να μπορεί να αντιδράσει. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι ότι από το 1985, οπότε και η φρικιαστική δράση των σατανικών serial killers ήρθε στο φως από την κλοπή ενός εργαλείου αξίας 70 δολαρίων από σιδηρουργείο από τον Ινγκ, η οποία οδήγησε στον Λέικ και σε ένα ντόμινο αποκαλύψεων, δεν έχει πέσει άπλετο φως στην υπόθεση.
Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση των αστυνομικών αρχών να κάνουν έφοδο στο σπίτι του Λέικ έπειτα από 2 ημέρες, έδωσε τον «απαραίτητο» χρόνο στην πρώην σύζυγό του και πιθανότατα συνεργό του σε πολλές από τις απαγωγές, βασανισμούς και δολοφονίες, Κλάραλιν Μπάλατς (σήμερα ζει με το όνομα Λιν Κέσλερ), να εξαφανίσει δεκάδες -αν όχι εκατοντάδες- βιντεοκασέτες με βασανισμούς θυμάτων και άλλα στοιχεία που θα οδηγούσαν στον εντοπισμό θυμάτων αλλά και στην ευκολότερη καταδίκη του Iνγκ. Βέβαια, η Κέσλερ, η οποία φέρεται να εμπλέκεται σε δικές της υποθέσεις απαγωγών, βασανισμών και δολοφονιών με τον Λέικ, πρoτού μπει στη ζωή τους ο Ινγκ, ήταν αυτή που βοήθησε τον τελευταίο να αποδράσει, με αποτέλεσμα να βρεθεί στον Καναδά (όπου συνελήφθη τραυματίζοντας βαρύτατα διά βίου έναν φύλακα αποθήκης στην οποία έκλεβε).
Κάπως έτσι, όσο απίστευτο και αν φαίνεται, 40 χρόνια μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, οι τοπικές αρχές της κοινότητας όπου έδρασαν ο Ινγκ, ο Λέικ και η Κέσλερ συνεχίζουν να βρίσκουν θραύσματα από σκελετικά υπολείμματα που οδηγούν στην εξιχνίαση εξαφανίσεων.
Θανατική ποινή
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μόλις τον περασμένο Απρίλιο βρέθηκαν και αναγνωρίστηκαν τα οστά της άτυχης Μπρέντα Ο’Κόνορ. Τα σώματα του συζύγου της και του φίλου τους βρέθηκαν στα μέσα των 80s τυλιγμένα σε κουβέρτες και θαμμένα σε δασική περιοχή κοντά στην έκταση του Λέικ, ενώ τα υπολείμματα της ίδιας βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο μέσα στην έκταση του Λέικ. Λόγω της κατάστασης στην οποία βρέθηκαν τα οστικά υπολείμματα (καμμένα, αλεσμένα κ.λπ.), οι Αρχές δεν μπορούν να προσδιορίσουν για πόσα και ποια άτομα πρόκειται, έχοντας καταφέρει να αναγνωρίσουν μόνο 11 θύματα.
Κάπως έτσι ο Ινγκ, ο οποίος παραμένει στη σειρά για θανατική ποινή εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, συνεχίζει να «παίζει» με τις δικαστικές αρχές. Αρχικά έδωσε μάχη για να μείνει στον Καναδά, όπου συνελήφθη, όμως στα τέλη των 90s εκδόθηκε στις ΗΠΑ. Το 1999 και έπειτα από μία από τις ακριβότερες δικαστικές διαμάχες στην ανθρώπινη ιστορία (!), ο Ινγκ -ο οποίος ισχυριζόταν ότι ήταν αθώος- καταδικάστηκε για τους φόνους έξι ανδρών, τριών γυναικών και δύο μωρών από το 1984 ως το 1985. Μέχρι και σήμερα συνεχίζει να εμπαίζει τις δικαστικές αρχές με διαρκείς εφέσεις, προσφυγές και αλλαγές δικηγόρων που καθυστερούν τις διαδικασίες.
Φωτογραφίες: Getty images / Ideal image, EUROKINISSI
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή