Εντονη ανησυχία για την στοχοποίηση από την κυβέρνηση δικηγόρων, δημοσιογράφων και επαγγελματιών Υγείας, μετά το τραγικό ναυάγιο στη Χίο, εκφράζει το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.
Όπως αναφέρει σε σχετική του ανακοίνωση, «η στοχοποίηση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη και ανησυχητική πρακτική ποινικοποίησης όσων υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα». Προσθέτει ότι θεωρούνται «ύποπτοι» όσων η δράση αμφισβητεί το επίσημο αφήγημα και φωτίζει σκοτεινές πτυχές κρατικών πρακτικών.
Αυτή η ποινικοποίηση, συνεχίζει η ανακοίνωση, υπονομεύει ευθέως το κράτος δικαίου, την ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη.
«Όταν οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων αντιμετωπίζονται ως εχθροί, τότε το κράτος δικαίου καταρρέει και αυτό μας αφορά όλους» καταλήγει ο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.
Διαβάστε επίσης:
Εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για την πρόσφατη στοχοποίηση – από κυβερνητικούς αξιωματούχους – δικηγόρων, δημοσιογράφων και επαγγελματιών υγείας στο πλαίσιο της επαγγελματικής και θεσμικής τους δραστηριότητας ή/και παροχής υπηρεσιών σε επιζώντες της πολύνεκρης τραγωδίας στη Χίο.
Η στοχοποίηση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη και ανησυχητική πρακτική ποινικοποίησης όσων υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, παρακολουθούν και τεκμηριώνουν παραβιάσεις και επιτελούν το έργο τους ή απλά ασκούν το επάγγελμά τους με βάση το νόμο, τη δεοντολογία και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας.
Δικηγόροι που παρέχουν νομική συνδρομή σε επιζώντες, κατηγορούμενους ή μη, δημοσιογράφοι που ερευνούν και μεταφέρουν μαρτυρίες, ανθρωπιστικές οργανώσεις που παρέχουν ιατρική και ψυχοκοινωνική φροντίδα και καταγράφουν περιστατικά, βλέπουμε να μετατρέπονται αυθαίρετα σε «ύποπτους». Όχι για παράνομες πράξεις, αλλά γιατί η δράση τους ενοχλεί, αμφισβητεί το επίσημο αφήγημα και φωτίζει σκοτεινές πτυχές κρατικών πρακτικών.
Η ποινικοποίηση αυτή στόχο έχει να λειτουργήσει αποτρεπτικά: καλλιεργεί φόβο, αυτολογοκρισία και σιωπή. Υπονομεύει ευθέως το κράτος δικαίου, την ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Κυρίως, όμως, επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από την ουσία, που είναι η υποχρέωση διάσωσης, η υποχρέωση προστασίας της ανθρώπινης ζωής, το δικαίωμα πρόσβασης στο άσυλο, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων και οι παράνομες πρακτικές στα σύνορα.
Όταν οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων αντιμετωπίζονται ως εχθροί, τότε το κράτος δικαίου καταρρέει και αυτό μας αφορά όλους.