Τουλάχιστον έκπληξη και πολλές απορίες προκαλούν οι διαρροές από το Γραφείο της ΠτΔ σχετικά με το περιεχόμενο της συζήτησης του κ Τασούλα με τον πρώην Πρωθυπουργό το πρωί στο Προεδρικό. Πιο πολύ όμως ερωτηματικά για την θεσμικότητά τους δημιουργούν οι αυθαίρετες “ερμηνείες” του πρώην Πρωθυπουργού. Είναι άραγε δουλειά του Κωνστ. Τασούλα να “ερμηνεύει” το πότε και αν θα κάνει κόμμα ο Αλέξης Τσίπρας; Πολύ περισσότερο όταν η “διαρροή” φτάνει στο σημείο να διαστρεβλώνει την δημόσια εκπεφρασμένη αρνητική θέση του Αλέξη Τσίπρα για την επιθυμία Μητσοτάκη να προχωρήσει σε συνταγματική αναθεώρηση και οτι δήθεν συμφωνεί για να αναθεωρηθεί το άρθρο 86. Ο κ Τασούλας δεν άκουσε άραγε τον πρώην Πρωθυπουργό, το περασμένο Σάββατο από την πατρίδα του τα Γιάννενα, να απορρίπτει ρητά την πρόταση του Πρωθυπουργού λέγοντας ότι “δεν είναι δυνατόν να βάζεις τον λύκο (Μητσοτάκης) να φυλάει τα πρόβατα (Σύνταγμα). Τέλος ποια σκοπιμότητα αλήθεια οδήγησε την ΠτΔ να προχωρήσει σε ένα τόσο αντιθεσμικό “φάουλ” εις βάρος του ενός πρώην Πρωθυπουργού και να λειτουργήσει σαν τρολ; Θα επιχειρήσει να ερμηνεύσει και τον Αντώνη Σαμαρά ο Κωνστ Τασούλας στην επόμενη προγραμματισμένη συνάντηση με πρώην Πρωθυπουργό για το αν και πότε θα κάνει κόμμα, ή για το αν συναινεί στο αίτημα Μητσοτάκη για συνταγματική αναθεώρηση; Και γιατί δεν έκανε το ίδιο και με τις δύο προηγούμενους πρώην Πρωθυπουργούς που συνάντησε, τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου;
Οι διαρροές της Προεδρίας της Δημοκρατίας που προκάλεσαν έκπληξη στην Λ. Αμαλίας και τι λέει η πλευρά Τσίπρα για τη συνάντηση:
Εκτιμήσεις, για παράδειγμα, πότε ο Αλέξης Τσίπρας θα ιδρύσει το κόμμα του («δίνει την εντύπωση ότι δεν βιάζεται», «παρακολουθεί προσεκτικά τις εξελίξεις», «μοιάζει βέβαιος ότι θα βρει τη βέλτιστη χρονική στιγμή»), ανεξαρτήτως του αν ισχύουν ή όχι, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τις είχε μοιρασθεί ο πρ. πρωθυπουργός με τον κ. Κωνσταντίνο Τασούλα, με όλο το πολιτικό φορτίο που εκείνος μεταφέρει.
Επιπροσθέτως, μολονότι η επίμαχη διαρροή εμφανίζει τον Αλέξη Τσίπρα να συναινεί στην ουσία της αναθεώρησης του Άρθρου 86, η εκδοχή αυτή απέχει παρασάγγας από την τελευταία δημόσια τοποθέτησή του, στα Ιωάννινα. Συγκεκριμένα, είχε πει εκεί ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης – με όλη την πολιτεία που τον συνοδεύει τα τελευταία αυτά 6,5 χρόνια – δεν μπορεί να είναι αυτός που θα μπει μπροστά στην αναθεώρηση του εν λόγω Άρθρου, αλλά και άλλων κρίσιμων Άρθρων.
Σύμφωνα με την διαρροή της Αμαλίας, «κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον ΠτΔ και σχετικά με το ζήτημα της Συνταγματικής αναθεώρησης, το οποίο ετέθη, ο Αλ.Τσίπρας επέμεινε στη θέση που διατύπωσε στην ομιλία του Γιάννενα ότι δεν μπορεί ο λύκος να φυλάει τα πρόβατα. Με δυο λόγια δηλαδή ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία συναίνεση με μια κυβερνητική πλειοψηφία που δεν σέβεται και δεν εφαρμόζει το Σύνταγμα, προκειμένου να αναζητηθούν συναινέσεις για την αναθεώρησή του».
Υπενθυμίζουμε ολόκληρη την αιχμή της τοποθέτησής του στα Ιωάννινα: «Χρειάζεται άραγε αυτές οι αλλαγές να αφορούν και τη μεταρρύθμιση άρθρων του Συντάγματος; Ενδεχομένως να χρειάζεται, θα πω εγώ. Αλλά ποιοι θα το κάνουν αυτό; Εκείνοι που έκαναν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο με τις υποκλοπές και τη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης και των Ανεξάρτητων Αρχών; Εκείνοι που συγκάλυψαν τα Τέμπη; Που βύθισαν τη χώρα στη διαφθορά και δεν λογοδοτούν σε κανέναν; Που έκαναν έξι χρόνια να ψηφίσουν τον εφαρμοστικό νόμο για την παραγραφή των αδικημάτων των υπουργών, που εμείς φέραμε στην προηγούμενη Συνταγματική Μεταρρύθμιση; Ή εκείνοι που έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια το άρθρο 16 του Συντάγματος;».
Και με αφορμή τη πρωτοβουλία του πρωθυπουργού για νέα Συνταγματική μεταρρύθμιση, ο Αλ. Τσίπρας έθετε το καταληκτικό ερώτημα, «μπορεί ο λύκος να φυλάξει τα πρόβατα; Αν όχι, τότε ούτε ο κύριος Μητσοτάκης μπορεί να φυλάξει ή πόσο μάλλον να βελτιώσει τις Συνταγματικές προβλέψεις για τον Νόμο περί ευθύνης υπουργών, για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, ή τη συναινετική εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Ας μην κοροϊδευόμαστε», συμπέραινε.
Ένα τρίτο σημείο στο οποίο επίσης δεν διαπιστώθηκε ταυτότητα ως προς τις περιγραφές των διαλόγων των δύο ανδρών, είναι το εξής: Η Προεδρία της Δημοκρατίας σημείωνε, σε ανακοίνωσή της, ότι «συζήτησαν ακόμα για την τρέχουσα ανάμιξη του Τσίπρα στα κοινά που εκδηλώνεται κυρίως μέσα από την παρουσίαση σε διάφορες πόλεις του βιβλίου του, “Ιθάκη”». Λίγο διαφορετικά παραθέτει τα γεγονότα η Λεωφόρος Αμαλίας στη δική της διαρροή: «Η συζήτηση που έγινε σε πολύ καλό κλίμα δεν επεκτάθηκε στο θέμα της ανασύνθεσης και επανίδρυσης της προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης».
Η πατρίδα μας χρειάζεται μια νέα μεταπολίτευση. Αναβάπτιση των θεσμών και νέους θεσμούς που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Αναβάπτιση της εμπιστοσύνης του πολίτη στην πολιτεία και της πολιτείας στον πολίτη. Ανατροπές και μόχλευση στο γερασμένο και αναποτελεσματικό πολιτικό σύστημα. Δίκαιη φορολογία, που θα «θίξει» επιτέλους τον μεγάλο πλούτο. Άνεμο εντιμότητας και δικαιοσύνης που θα σαρώσει τα παλιά στερεότυπα, με βασικό το πιο πικρό και απογοητευτικό από αυτά: Ότι τίποτε δεν γίνεται. Ότι δεν αλλάζει η Ελλάδα. Χρειάζεται άραγε αυτές οι αλλαγές να αφορούν και τη μεταρρύθμιση άρθρων του Συντάγματος ; Ενδεχομένως να χρειάζεται, θα πω εγώ. Αλλά ποιοι θα το κάνουν αυτό ; Εκείνοι που έκαναν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο με τις υποκλοπές και τη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης και των Ανεξάρτητων Αρχών ; Εκείνοι που συγκάλυψαν τα Τέμπη ; Που βυθίσαν τη χώρα στη διαφθορά και δεν λογοδοτούν σε κανέναν ; Που έκαναν έξι χρόνια να ψηφίσουν τον εφαρμοστικό νόμο για την παραγραφή των αδικημάτων των υπουργών, που εμείς φέραμε στην προηγούμενη Συνταγματική Μεταρρύθμιση; Ή εκείνοι που έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια το άρθρο 16 του Συντάγματος ; Και θέλω με αφορμή τη πρωτοβουλία του πρωθυπουργού για νέα Συνταγματική μεταρρύθμιση να θέσω ένα ερώτημα : Μπορεί ο λύκος να φυλάξει τα πρόβατα; Αν όχι, τότε ούτε ο κος Μητσοτάκης μπορεί να φυλάξει ή πόσο μάλλον να βελτιώσει τις Συνταγματικές προβλέψεις για τον Νόμο περί ευθύνης υπουργών, για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, ή τη συναινετική εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Ας μην κοροιδευόμαστε. Η πατρίδα μας χρειάζεται όντως, μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Δεν χρειάζεται όμως, άλλη μια απόπειρα εξαπάτησης. Τι χρειάζεται η δημόσια διοίκηση; Εκδημοκρατισμό, αξιοκρατία και αξιολόγηση με όρους διαφάνειας και σταθερούς κανόνες, χρειάζεται. Καθολική ψηφιοποίηση, καλύτερες αμοιβές των λειτουργών της, δέκατο τρίτο και δέκατο τέταρτο μισθό, έστω σταδιακά, χρειάζεται. Και τι ετοιμάζονται να κάνουν; Να κολακέψουν την υπαρκτή αντίθεση ενός μέρους της κοινωνίας με το «δημόσιο», θέτοντας θέμα μονιμότητας για τους δημόσιους υπαλλήλους. Αλήθεια όμως η μονιμότητα φταίει για τα χάλια του δημοσίου σήμερα ; Δε φταίει η αγαπημένη τους αναξιοκρατία; Το ρουσφέτι, η γραφειοκρατία, η εξυπηρέτηση συμφερόντων και κομματικών στρατών, πάνω και κάτω από το τραπέζι ; Ή μήπως αυτό που επιθυμούν, μέσω της κατάργησης της μονιμότητας είναι να κάνουν σε όλο το δημόσιο αυτό που έκαναν με τους μετακλητούς; Τους αφήσαμε 1700 και τους έκαναν σήμερα 3.700. 120% αύξηση. Γεμίσανε τα δημόσια γραφεία με γαλάζια παιδιά και αργόμισθους κυβερνητικούς υπαλλήλους. Αφού δεν έχουν που να τους βάλουν. Αυτό θέλουν να κάνουν και σε όλο το δημόσιο με πρόσχημα τη μονιμότητα; Και την ίδια στιγμή, τα νοσοκομεία δεν έχουν νοσηλευτές και τα σχολεία εκπαιδευτικούς. Αν αυτή λοιπόν, δεν είναι απόπειρα εξαπάτησης για να περάσει μια αντιδραστική αντιμεταρρύθμιση, τότε τι είναι; Για αυτό και οι προοδευτικές δυνάμεις, όχι μόνο δεν πρέπει να ακολουθήσουν τον ολισθηρό δρόμο της συναίνεσης στα παιχνίδια του κου Μητσοτάκη, αλλά οφείλουν να απομονώσουν και να ακυρώσουν με κάθε νόμιμο μέσο, αυτή την επιδίωξη. Μόνο μια καθαρή δημοκρατική-προοδευτική πλειοψηφία, που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές, μπορεί και πρέπει να προχωρήσει στις αναγκαίες συνταγματικές και θεσμικές τομές στην κατεύθυνση της δημοκρατίας, της προστασίας των δημόσιων αγαθών, στη κατεύθυνση της ισότητας στα δικαιώματα και τις ευκαιρίες, στη κατεύθυνση της Δικαιοσύνης