Το νέο ντοκιμαντέρ του Netflix φωτίζει με οδυνηρή ακρίβεια τι συμβαίνει όταν μια κοινότητα ξέρει, οι Αρχές ενημερώνονται και όμως η παρέμβαση αργεί.
Στην ιστορία του Samuel Bateman, όπως ξεδιπλώνεται στο Trust Me: The False Prophet, το σοκ δεν βρίσκεται μόνο στην κακοποίηση αλλά και στο ότι ενώ υπήρχε μαρτυρία, υπήρχε υλικό, υπήρχε καταγγελία, η ομοσπονδιακή κινητοποίηση άργησε μήνες.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
H ιστορία
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ερευνήτρια Christine Marie είχε ήδη περάσει χρόνια μέσα στην κοινότητα του Short Creek, στην περιοχή των συνόρων Αριζόνας-Γιούτα, κερδίζοντας εμπιστοσύνη σε έναν κλειστό κόσμο όπου η θρησκευτική αυθεντία λειτουργούσε σαν απόλυτος νόμος.
Σε μια από τις πιο καθοριστικές στιγμές της υπόθεσης, κατέγραψε κρυφά τον Bateman να περιγράφει ο ίδιος τι έκανε στα ανήλικα κορίτσια που αποκαλούσε «συζύγους» του. Όταν τελείωσε η συνομιλία, ενημέρωσε τον τοπικό αστυνομικό με τον οποίο βρισκόταν ήδη σε επαφή. Κι όμως, σύμφωνα με όσα αναδεικνύει η υπόθεση και επαναφέρει στο προσκήνιο η σειρά, το FBI ενεπλάκη επτά μήνες αργότερα. Στο διάστημα αυτό, η κακοποίηση συνεχίστηκε.
Ο Bateman προστατεύτηκε επειδή βρισκόταν μέσα σε ένα σύστημα που είχε μάθει ιστορικά να καθυστερεί.
Το Short Creek – δηλαδή οι δίδυμες πόλεις Colorado City στην Αριζόνα και Hildale στη Γιούτα – κουβαλά ένα πολιτικό τραύμα δεκαετιών. Το 1953, η μεγάλη επιχείρηση εναντίον πολυγαμιστών στην περιοχή προκάλεσε τεράστιο πολιτικό κόστος στην Αριζόνα, με αποτέλεσμα η επιθετική κρατική παρέμβαση να μετατραπεί έκτοτε σε πεδίο φόβου και δισταγμού. Η σειρά επιμένει ότι αυτή η «θεσμική μνήμη» δεν γράφτηκε ποτέ ως επίσημη πολιτική· λειτούργησε όμως σαν άτυπος κανόνας.
Ο Bateman εμφανίστηκε σε μια στιγμή θεολογικού και εξουσιαστικού κενού. Μετά τη φυλάκιση του Warren Jeffs, η κοινότητα των FLDS είχε χάσει το κέντρο βάρους της, όχι όμως και τη δομή υπακοής που είχε οικοδομηθεί για δεκαετίες. Ο Jeffs μπορεί να καταδικάστηκε, όμως το μοντέλο εξουσίας που είχε εγκαθιδρύσει – η ιδέα ότι ο «προφήτης» μιλά ως φωνή του Θεού και ότι η αμφισβήτηση ισοδυναμεί με πνευματική προδοσία – δεν εξαφανίστηκε. Ο Bateman κατανόησε ακριβώς αυτόν τον μηχανισμό και αυτοανακηρύχθηκε διάδοχός του γύρω στο 2019, συγκεντρώνοντας γυναίκες και κορίτσια ως «πνευματικές συζύγους», αρκετές από αυτές ανήλικες.
Η Christine Marie είχε ήδη παρουσία στην περιοχή μέσω του nonprofit έργου της, παρέχοντας στήριξη σε μέλη της κοινότητας που ζούσαν μια βαθιά θεσμική και κοινωνική κρίση. Μαζί με τον σύζυγό της, τον videographer Tolga Katas, συγκέντρωσαν επί χρόνια υλικό, μαρτυρίες και εικόνες από μέσα – ένα είδος τεκμηρίωσης που κανένα εκ των υστέρων ρεπορτάζ δεν θα μπορούσε να αναπαράγει με την ίδια ένταση.
Κι όμως, η σύλληψη του Bateman δεν ήρθε άμεσα από αυτή την τεκμηρίωση. Ήρθε όταν ένας αστυνομικός της τροχαίας στην Interstate 40 παρατήρησε μικρά δάχτυλα να προεξέχουν από το κενό μιας κλειστής καρότσας που ρυμουλκούσε ο Bateman. Μέσα βρίσκονταν τρία κορίτσια, ηλικίας 11 έως 14 ετών, σε ασφυκτικές συνθήκες.
Από εκεί και πέρα, η υπόθεση πήρε ομοσπονδιακές διαστάσεις. Το FBI έκανε εφόδους, απομάκρυνε παιδιά από τα σπίτια, ενώ ο Bateman, ακόμη και από την κράτηση, φέρεται να συνέχισε να καθοδηγεί πιστές συζύγους και συνεργούς του, φτάνοντας στο σημείο να οργανώσει την απαγωγή κοριτσιών από ανάδοχη φροντίδα στην Αριζόνα και τη μεταφορά τους στην Ουάσιγκτον.
Τον Δεκέμβριο του 2024, ο Samuel Rappylee Bateman καταδικάστηκε σε 50 χρόνια φυλάκισης και ισόβια εποπτευόμενη αποφυλάκιση από την ομοσπονδιακή δικαστή Susan M. Brnovich, αφού είχε ήδη δηλώσει ένοχος για συνωμοσία μεταφοράς ανηλίκου για εγκληματική σεξουαλική δραστηριότητα και για συνωμοσία απαγωγής. Το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης χαρακτήρισε την υπόθεση ένα οργανωμένο δίκτυο παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.
Το Trust Me: The False Prophet ανήκει σε μια πολύ συγκεκριμένη παράδοση ντοκιμαντέρ που δεν αρκούνται στην αναπαράσταση του εγκλήματος, αλλά διεκδικούν θέση μέσα στη δημόσια λογοδοσία.
Το νέο docuseries έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 8 Απριλίου 2026, αποτελείται από 4 επεισόδια.
credits φωτογραφιών: Netflix.