- Με το βλέμμα στις εξαγγελίες της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, η κυβέρνηση επιχειρεί να διαμορφώσει ένα πακέτο παρεμβάσεων, την ώρα που το οικονομικό επιτελείο αναζητά διαθέσιμα κονδύλια και προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις υποσχέσεις για ελαφρύνσεις και στις πιέσεις που προκαλεί η παρατεταμένη ακρίβεια.
Ο αρχικός δημοσιονομικός χώρος που εμφανίζεται να διαθέτει η κυβέρνηση ανέρχεται περίπου στο 1,5 δισ. ευρώ για το 2027, ενώ σε ένα ευνοϊκότερο σενάριο θα μπορούσε να αγγίξει τα 2 δισ. ευρώ. Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα παραμένει αν τα χρήματα αυτά θα κατευθυνθούν σε ουσιαστική στήριξη των πολιτών ή σε ένα ακόμη πακέτο εξαγγελιών με επικοινωνιακό χαρακτήρα.
Στο κυβερνητικό επιτελείο εξετάζονται πέντε βασικά σενάρια παρεμβάσεων, αλλά και δύο επιπλέον «δεξαμενές» δημοσιονομικού χώρου. Παρ’ όλα αυτά, η τελική μορφή του πακέτου παραμένει ανοιχτή, καθώς η κυβέρνηση επικαλείται τη διεθνή αβεβαιότητα και κυρίως την κρίση στη Μέση Ανατολή ως παράγοντα που μπορεί να αλλάξει τους σχεδιασμούς.
Η πιθανή άνοδος στις τιμές του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και της ενέργειας αποτελεί τον βασικό φόβο του οικονομικού επιτελείου. Μια νέα ενεργειακή αναταραχή θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιπλέον μέτρα στήριξης, περιορίζοντας τα περιθώρια για φορολογικές μειώσεις που η κυβέρνηση εμφανίζεται να προετοιμάζει για τη ΔΕΘ.
Η κατάσταση αυτή αποκαλύπτει και το βασικό πρόβλημα του κυβερνητικού σχεδιασμού: ενώ παρουσιάζεται ένας σημαντικός δημοσιονομικός χώρος, μεγάλο μέρος του μπορεί τελικά να χαθεί στην αντιμετώπιση των συνεπειών της ακρίβειας που εξακολουθεί να επιβαρύνει τα ελληνικά νοικοκυριά.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση επιχειρεί να καλλιεργήσει προσδοκίες για νέες παρεμβάσεις, χωρίς ακόμη να έχει αποσαφηνίσει ποιοι θα είναι οι πραγματικοί δικαιούχοι και ποια θα είναι η έκταση των μέτρων. Οι πολίτες, ωστόσο, συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι με υψηλές τιμές σε βασικά αγαθά, ενέργεια και καθημερινές δαπάνες.
Το στοίχημα για το Μέγαρο Μαξίμου είναι αν οι εξαγγελίες της ΔΕΘ θα μεταφραστούν σε πραγματική ανακούφιση ή αν θα αποτελέσουν ακόμη μία προσπάθεια διαχείρισης της δυσαρέσκειας που προκαλεί η οικονομική πίεση.