website analysis «Χαμένος κρίκος» στο διαστρικό «χημείο» / Νέο θειούχο μόριο ανοίγει παράθυρο στην προέλευση της ζωής – Epikairo.gr

Μια ανακάλυψη στο βαθύ Διάστημα έρχεται να συμπληρώσει ένα κομμάτι που έλειπε από το παζλ της κοσμικής χημείας, καθώς επιστήμονες εντόπισαν το μεγαλύτερο οργανικό μόριο που περιέχει θείο και που έχει ανιχνευθεί έως σήμερα στο διαστρικό περιβάλλον – εύρημα που, όπως υποστηρίζουν, μπορεί να βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τις διεργασίες που ενδεχομένως άνοιξαν τον δρόμο για τη ζωή στη Γη.

Οι ερευνητές μιλούν για έναν πιθανό «χαμένο κρίκο» στη διαδρομή από τα απλά χημικά συστατικά προς τις πιο σύνθετες ενώσεις, εκείνες που αργότερα θα μπορούσαν να «ταΐσουν» τη βιοχημεία ενός πλανήτη.

Το θείο είναι το 10ο πιο άφθονο στοιχείο στο Σύμπαν και αποτελεί βασικό δομικό υλικό για τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε, διότι συμμετέχει στη σύνθεση αμινοξέων, πρωτεϊνών και ενζύμων στη Γη.

Αν και έχουν βρεθεί μόρια με θείο σε κομήτες και μετεωρίτες, στο διαστρικό διάστημα υπήρχε μέχρι σήμερα μια παράδοξη «τρύπα» στα δεδομένα, καθότι έλλειπαν τα μεγάλα, σύνθετα θειούχα οργανικά μόρια, σαν το θείο να…κρυβόταν.

«Το θείο ήρθε στη Γη από το διάστημα πολύ παλιά», δήλωσε ο Μιτσουνόρι Αράκι από το Max Planck Institute for Astrophysics, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο Nature Astronomy.

Όπως σημείωσε, είναι «περίεργο» που μέχρι τώρα είχαν εντοπιστεί τόσο λίγες θειούχες ενώσεις, γιατί κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες, όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανιχνευθούν.

Κατά τον ίδιο, η νέα ανίχνευση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να βρεθούν στο μέλλον πολύ περισσότερα – ίσως και ακόμη μεγαλύτερα – μόρια με θείο.

Το μόριο εντοπίστηκε σε ένα μοριακό νέφος με την ονομασία G+0.693–0.027, περίπου 27.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη, κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας.

Τα μοριακά νέφη είναι ψυχρές και πυκνές «δεξαμενές» σκόνης και αερίων, όπου οι συνθήκες επιτρέπουν τον σχηματισμό μορίων.

Παράλληλα, αποτελούν και τα «φυτώρια» των άστρων, καθώς η βαρύτητα συγκεντρώνει την ύλη, σχηματίζοντας συστάδες που μπορούν να εξελιχθούν σε νεογέννητα άστρα.

Κάποια από αυτά τα συστήματα καταλήγουν να γεννούν πλανητικά συστήματα, όπως το δικό μας, όπως τονίζουν και πληροφορίες μεταδόθηκαν και από το CNN.

Ο Βαλέριο Λατάντζι, επίσης από το Max Planck Institute for Astrophysics και συν-συγγραφέας της μελέτης, εξήγησε ότι οι προηγούμενες παρατηρήσεις είχαν δείξει πως το συγκεκριμένο νέφος διαθέτει αρκετά μόρια θείου, κάτι που το έκανε «ιδανικό στόχο» για αναζήτηση πιο σύνθετων ενώσεων.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα από τα σενάρια για την προέλευση της ζωής στη Γη είναι ότι στο παρελθόν ο πλανήτης δέχθηκε συγκρούσεις από μικρά ουράνια σώματα – όπως κομήτες και μετεωρίτες – τα οποία πιθανόν μετέφεραν σύνθετα μόρια, συμπεριλαμβανομένων θειούχων ενώσεων.

«Προσπαθούμε να ενώσουμε αυτούς τους “χαμένους κρίκους” στην αλυσίδα που οδήγησε τελικά στη ζωή όπως τη γνωρίζουμε», καταλήγει.