Η τραγωδία σε σχολείο στο Ιράν και τα ερωτήματα που αφήνει πίσω της
Του Θόδωρου Ορδουμποζάνη
Μια παλιά λαϊκή παροιμία λέει: «Όταν στον βούρκο μαλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια». Η εικόνα αυτή μοιάζει τραγικά επίκαιρη μετά τον βομβαρδισμό σχολείου θηλέων στο Ιράν, που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες μαθήτριες και προκάλεσε διεθνή σοκ.
Το χρονικό της επίθεσης
Σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης, το σχολείο Shajareh Tayyebeh στην Τεχεράνη χτυπήθηκε κατά τη διάρκεια των σχολικών ωρών. Οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για μεγάλο αριθμό θυμάτων μεταξύ των μαθητριών, καθώς το πλήγμα σημειώθηκε ενώ οι αίθουσες ήταν γεμάτες.
Η Wall Street Journal ανέφερε ότι ο αριθμός των νεκρών ανήλθε στους 148, ενώ δεκάδες ακόμη παιδιά τραυματίστηκαν σοβαρά. Λίγο αργότερα, κοντινή κλινική που περιέθαλπε τραυματίες φέρεται να επλήγη σε δεύτερη επίθεση, εντείνοντας την τραγωδία και προκαλώντας οργή.
Διεθνής ένταση και πολιτική ευθύνη
Η επίθεση αποδίδεται στο Ισραήλ, με τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, σε ένα ήδη εκρηκτικό γεωπολιτικό περιβάλλον στη Μέση Ανατολή. Στο επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκονται ηγετικές προσωπικότητες όπως ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Benjamin Netanyahu, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Joe Biden και ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν Ali Khamenei.
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε ανώτατο πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο διαμορφώνουν την πορεία των συγκρούσεων. Ωστόσο, το τίμημα καταλήγει συχνά να το πληρώνουν άμαχοι και, στην προκειμένη περίπτωση, παιδιά.
Τα ερωτήματα που μένουν
Πέρα από τις γεωπολιτικές αναλύσεις και τις στρατηγικές επιδιώξεις, η ανθρώπινη διάσταση της τραγωδίας είναι αμείλικτη. Ποια στρατιωτική σκοπιμότητα μπορεί να δικαιολογήσει τον θάνατο μαθητριών μέσα σε σχολική αίθουσα; Ποια πολιτική στόχευση αξίζει περισσότερο από μια παιδική ζωή;
Η διεθνής κοινότητα καλείται να απαντήσει όχι μόνο με δηλώσεις, αλλά με ουσιαστικές πρωτοβουλίες που θα προστατεύουν τους αμάχους και ιδιαίτερα τα παιδιά σε εμπόλεμες ζώνες.
Μια πληγή που δεν κλείνει
Η τραγωδία στο σχολείο θηλέων δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη επεισόδιο σε μια αλυσίδα συγκρούσεων. Είναι μια βαθιά πληγή που υπενθυμίζει πως, όταν οι ισχυροί συγκρούονται, οι πιο αδύναμοι βρίσκονται εκτεθειμένοι.
Και όσο οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις συνεχίζονται, τα «βατράχια» της παροιμίας —οι απλοί άνθρωποι και τα παιδιά— θα εξακολουθούν να πληρώνουν το βαρύτερο τίμημα.