Πλήθος αντιδράσεων έχει προκαλέσει η απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά που έκρινε ότι ο πρόωρος τοκετός δικηγόρου και η νοσηλεία του νεογνού της δεν συνιστούν λόγο ανωτέρας βίας για αναβολή δίκης.
Μια απόφαση, μάλιστα, που έλαβε γυναίκα δικαστής.
Η ίδια η δικηγόρος, η κ. Ελένη Σωτήραλη, μιλώντας στο iefimerida, περιγράφει την απόφαση ως «τελείως απροσδόκητη», εκφράζοντας την έκπληξη και τον προβληματισμό της για το κατά πόσον η Δικαιοσύνη αναγνωρίζει ότι «και η δικηγόρος μητέρα είναι άνθρωπος και ενίοτε βιώνει συνθήκες ακραίας σωματικής εξάντλησης που δεν της επιτρέπουν να ασκήσει τα καθήκοντά της».
Επισημαίνει, δε, την ανάγκη θεσμικής θωράκισης τέτοιων περιπτώσεων.
-Την περιμένατε αυτή την απόφαση;
Η έκβαση της δίκης ήταν για μένα τελείως απροσδόκητη. Θεωρούσα πως η ανακοπή μας θα γίνει δεκτή, διότι η κατάσταση ανωτέρας βίας ήταν αυταπόδεικτη λόγω πρόωρου τοκετού και παραμονής του νεογνού στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας, από την οποία εξήλθε τρεις μόλις ημέρες πριν την ορισθείσα δικάσιμο.
-Πώς νιώσατε όταν σας ενημέρωσαν για την απόρριψη;
Αρχικά εξεπλάγην, διότι, όπως σας είπα, θεωρούσα εύλογα ότι η ανακοπή μας θα γινόταν δεκτή.
Έπειτα, αναρωτήθηκα αν τελικά είναι αποδεκτό από τη δικαιοσύνη το γεγονός ότι και η δικηγόρος μητέρα είναι άνθρωπος και ενίοτε βιώνει συνθήκες ακραίας σωματικής εξάντλησης, που δεν της επιτρέπουν να ασκήσει τα καθήκοντά της.
-Είχατε αντιμετωπίσει άλλες τόσο απάνθρωπες, θα έλεγα, συμπεριφορές στο παρελθόν;
Δεν έχω αντιμετωπίσει συνθήκες ανωτέρας βίας ενόψει δικαστηρίων στο παρελθόν. Έχω όμως γίνει μάρτυρας κατ’ επανάληψη σε δίκες όπου οι δικηγόροι δεν αντιμετωπίζονται ως ισότιμα μέρη της δίκης, όπου οι δικαστές αντιμετωπίζουν τους δικηγόρους σαν να βρίσκονται απέναντί τους, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η εξέλιξη της δίκης και η αναζήτηση της πραγματικής αλήθειας, που θα έπρεπε να αποτελεί τον στόχο κάθε δικαστή.
-Πώς επηρέασε αυτή η εξέλιξη τη σχέση σας με τον εντολέα σας και την άσκηση των καθηκόντων σας ως δικηγόρου;
Δεν θα ήθελα να αναφέρω κάτι σχετικά με τον εντολέα μου λόγω επαγγελματικού απορρήτου. Θα ήθελα ωστόσο να σημειώσω ότι από την πρώτη στιγμή οι συνάδελφοι στάθηκαν στο πλευρό μου και πως θα πρέπει να υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία προκειμένου η κατάσταση λοχείας (40 ημερών), προχωρημένης εγκυμοσύνης και πρόωρου τοκετού να οριστούν ως εξ ορισμού καταστάσεις ανωτέρας βιας, καθόσον σε διαφορετική περίπτωση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε δικαστή η αξιολόγηση μιας παραδεδεγμένης κατά τα διδάγματα της επιστήμης άκρως επιβαρυμένης κατάστασης υγείας της νέας μητέρας/εγκύου.