Η Χίμαιρα, όπως τιτλοφορείται και το εμβληματικό μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση, ήταν ένα μυθολογικό τέρας της αρχαιότητας, με σώμα κατσίκας, κεφάλι λιονταριού και ουρά φιδιού) που εξέπνεε φωτιά. Μεταφορικά, η λέξη χρησιμοποιείται για να δηλώσει ένα απατηλό, ανέφικτο όνειρο ή μια επικίνδυνη φαντασίωση.
Το αρνητικό κλίμα που τη συνοδεύει όμως φαίνεται ότι…βρήκε απήχηση και σε ένα σκάφος που πήρε το όνομά της, ακόμη κι αν στη συνέχεια επιχείρησε να το αποτινάξει βαφτιζόμενο «Δήμητρα».
Παρά τα φιλόδοξα σχέδια να αναβαθμιστεί σε luxury yacht, η τύχη του δεν άλλαξε και παραμένει χρόνια τώρα αραγμένο σε ένα ναυπηγείο στο Πέραμα, αναμένοντας τον επόμενο ιδιοκτήτη του που ίσως να το οδηγούσε στη θάλασσα. Κάτι που όσο περνάει ο καιρός φαντάζει πλέον απίθανο.
Η ιστορία του
Το εν λόγω σκάφος, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, διαθέτει αρκετά πλούσια ιστορία καθώς φτιάχτηκε το 2002 και η εταιρεία που το είχε το έβαλε σε ναυπηγείο του Περάματος προς ανακατασκευή δεδομένου ότι δραστηριοποιείτο στον θαλάσσιο τουρισμό. Στη συνέχεια όμως, επί της ουσίας το…παράτησε εκεί και εξαφανίστηκε. Έτσι, το σκάφος από το…2004, δηλαδή εδώ και 22 χρόνια, παραμένει αραγμένο στον ντόκο του ναυπηγείου, στο οποίο έμεινε μόνο το χρέος.
Κλείσιμο
Σύμφωνα με την κατασχετήρια έκθεση, πρόκειται για ένα πλοίο, κατά την πράξη νηολόγησης μηχανοκίνητο, ντιζελοκίνητο, υπό Ελληνική σημαία με το όνομα «ΔΗΜΗΤΡΑ» («DIMITRA»), πρώην με το όνομα «ΧΙΜΑΙΡΑ – HIMERA», κατασκευασμένο το έτος 2002 από ηλεκτροσυγκολλητό χάλυβα και αλουμίνιο, που έχει νηολογηθεί στα Α/Π Κλάσης Α’ του Λιμένος Πειραιά και δεν έχει βαφτεί ακόμα. Έχει μέγιστο μήκος 28 μέτρα, καθαρό μήκος 24,48 μέτρα, μέγιστο εξωτερικό πλάτος 6,40 μέτρα, βάθος από του καταστρώματος καταμετρήσεως 3,15 μέτρα και σύμφωνα με πρωτόκολλο καταμέτρησης (του Μαρτίου 2002) είναι ολικής χωρητικότητας 167 κόρων, ενώ καθαρής χωρητικότητας (κ.κ.χ.) 50 κόρων.
Κατά την πράξη νηολόγησης κινείται με δύο ντιζελομηχανές εσωτερικής καύσεως (CUASOR ESPANA E 318 SP) ιπποδυνάμεως 2X442 = 884 BHP / 1800 RPM, οι οποίες (μηχανές), όπως τονίζεται, «δεν ευρέθησαν να είναι τοποθετημένες εντός του πλοίου, αλλά και ουδέποτε ευρίσκονταν στις εγκαταστάσεις του ναυπηγείου».
Σύμφωνα με την αυτοψία την ημέρα της εκτέλεσης, είναι «κουφάρι» πλοίου ημιτελές με την σιδηροκατασκευή και την αλουμινοκατασκευή (αλουμίνιο από το κύριο κατάστρωμα μέχρι και την γέφυρα) τελειωμένα κατά 95%, που βρέθηκε στις εγκαταστάσεις του Ναυπηγείου της επισπεύδουσας όπου είχε έρθει προς ανακαστασκευή, χωρίς να υπάρχουν διαμορφώσεις χώρων, χωρίς ηλεκτρολογικό και σωστικό εξοπλισμό, χωρίς παραρτήματα, χωρίς κύριες και βοηθητικές μηχανές, χωρίς άξονες, προπέλες, άγκυρες, πηδάλιο και άλλα συστήματα ναυσιπλοΐας και βέβαια χωρίς πλοίαρχο και πλήρωμα.
Όπως σημειώνεται μάλιστα, «το πλοίο έχει μελετηθεί για κρουαζιέρες υψηλών απαιτήσεων εξυπηρετώντας δέκα επιβαίνοντες σε πέντε δίκλινες καμπίνες οι οποίες δεν είναι διαμορφωμένες, έχει σχήμα πλώρης καταδρομικού και πρύμνης πλακέ»… Με άλλα λόγια φιλοδοξούσαν να λειτουργήσει ως luxury yacht, σαν αυτά που μισθώνονται για αρκετές χιλιάδες ευρώ την εβδομάδα, αλλά κατέληξε…κουφάρι.
Ένα μηχανοκίνητο τουριστικό σκάφος που προοριζόταν για luxury yacht αλλά έχει εγκαταλειφθεί σε ναυπηγείο του Περάματος αναζητεί τον επόμενο ιδιοκτήτη του – Το σερί των άγονων σφυριών και ποια είναι η νέα τιμή πρώτης προσφοράς
Τα διαδοχικά σφυριά και η δικαστική απόφαση
Αυτό το κουφάρι έμεινε στα χέρια της επισπεύδουσας επιχείρησης που διαθέτει σύγχρονη ναυπηγοεπισκευαστική μονάδα στο Πέραμα και ανήκει στις αξιόπιστες εταιρείες του κλάδου. Μαζί όμως έμειναν και τα χρέη από τις εργασίες που είχαν εκτελεστεί. Έτσι, ξεκίνησε ένας δικαστικός αγώνας σε βάρος της πλοιοκτήτριας εταιρείας, η οποία είχε έδρα στα Καμίνια του Πειραιά αλλά πλέον αναφέρεται ως «αγνώστου διαμονής»…
Τελικά, το 2025 το Τριμελές Εφετείο Πειραιά καταδίκασε με τελεσίδικη απόφαση την πλοιοκτήτρια να καταβάλει στο ναυπηγείο το ποσό των 109.200 ευρώ νομιμοτόκως και 7.000 ευρώ για δικαστικά έξοδα, με το συνολική οφειλή να έχε φτάσει πλέον στις 175.084,79 ευρώ.
Ακολούθησε η κατάσχεση του πλοίου και ξεκίνησε η…περιπέτεια των πλειστηριασμών. Με βάση την εκτίμηση η αξία του σκάφους ήταν 255.000 ευρώ και στις 18 Ιουνίου 2025 βγήκε στο σφυρί με τιμή πρώτης προσφοράς 170.00 ευρώ. Ο πλειστηριασμός όμως ματαιώθηκε ελλείψει πλειοδοτών, όπως και ο επόμενος στις 23 Ιουλίου, με την ίδια τιμή. Ο τρίτος έγινε στις 24 Σεπτεμβρίου 2025 με την τιμή μειωμένη κατά 20%, στις 136.000 ευρώ, αλλά και αυτός κατέληξε άγονος. Ακολούθησε ο τέταρτος στις 19 Νοεμβρίου 2025, με τον «πήχη» πεσμένο κατά 35%, στις 110.500 ευρώ και πάλι όμως χωρίς αποτέλεσμα.
Τον Ιανουάριο του 2026 η επισπεύδουσα προσέφυγε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά ζητώντας δραστική μείωση της τιμής. Ειδικότερα, όπως υποστήριξε, -και με την οφειλέτιδα πλοιοκτήτρια να μην παρίσταται-, το σκάφος είναι πλέον μόνο για scrap με την αξία του να μην υπερβαίνει τις 43.400 ευρώ. Έτσι, ζήτησε να βγει στα 2/3 αυτής, δηλαδή στις 28.934 ευρώ. Το δικαστήριο με απόφασή του που εκδόθηκε στις 2 Μαρτίου 2026 αποφάσισε ότι στο επόμενο σφυρί θα πρέπει να βγει με «έκπτωση» 55% σε σχέση με την αρχική τιμή, δηλαδή στις 76.500 ευρώ.
Με αυτή την τιμή πρώτης προσφοράς θα γίνει ο πέμπτος πλειστηριασμός στις 29 Απριλίου και μένει να φανεί εάν θα υπάρξει ενδιαφερόμενος.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή