Έως και 25% εκτινάχθηκαν τη Δευτέρα (9/3) οι τιμές του πετρελαίου, αγγίζοντας το υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα του 2022. Αλλά όλα δείχνουν ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν ξέρει πώς να σταματήσει τον πόλεμο, που ξεκίνησε απερίσκεπτα και χωρίς σχέδιο. Ads Η κλιμάκωση των συγκρούσεων, καθώς η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν μπαίνει στη δεύτερη εβδομάδα της, έχει ήδη οδηγήσει σε απότομη αύξηση του κόστους μεταφοράς αγαθών, αλλά και σε μια σειρά αλυσιδωτών επιπτώσεων που απειλούν τις αλυσίδες εφοδιασμού σε παγκόσμια κλίμακα.
Οι συνεχείς επιθέσεις πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών από το Ιράν έχουν επιφέρει μια από τις σοβαρότερες διαταραχές στο παγκόσμιο εμπόριο των τελευταίων δεκαετιών, παραλύοντας κρίσιμους διαδρόμους θαλάσσιων και αεροπορικών μεταφορών.
Οι οικονομικοί κραδασμοί γίνονται εντονότεροι στην Ευρώπη και την Ασία, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας με το πεδίο των συγκρούσεων και την εξάρτησή τους από εισαγωγές ενέργειας. Το κόστος των αεροπορικών μεταφορών από την Ασία προς την Ευρώπη έχουν αυξηθεί κατά 45%, υπερδιπλάσια από τις αντίστοιχες προς τις ΗΠΑ. Ads Την ίδια ώρα, το κλείσιμο διεθνών αεροδρομίων, μεταξύ των οποίων και το υπερκορεσμένο αεροδρόμιο του Ντουμπάι, έχει ακινητοποιήσει σχεδόν το ένα πέμπτο της παγκόσμιας αεροπορικής μεταφορικής ικανότητας. Αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο σε προϊόντα υψηλής αξίας, όπως ηλεκτρονικά, φαρμακευτικά αγαθά και πολύτιμα μέταλλα.
Διαβάστε επίσης: Live blog – Μέση Ανατολή / Στην Κύπρο F-16 της Τουρκίας – Κύμα επιθέσεων σε χώρες του Κόλπου
Το σχέδιο «Ό,τι να ’ναι»
Στο μεταξύ, τέσσερις Αμερικανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο ερευνητικό site The Intercept ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ διεξάγει έναν πόλεμο χωρίς να έχει υπολογίσει τις συνέπειες του.
Ακόμη και σε απόρρητες ενημερώσεις, αξιωματούχοι της κυβέρνησης δεν παρουσίασαν κανένα σαφές σχέδιο για τον πόλεμο. «Η κυβέρνηση δεν έχει ιδέα. Δεν διαθέτει πραγματική αιτιολόγηση, τελικό στόχο ή σχέδιο για το τι θα ακολουθήσει μετά από αυτό», είπε στο The Intercept ένας από τους αξιωματούχους, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας προκειμένου να συζητήσει απόρρητα ζητήματα.
«Δεν υπάρχει καμία σκέψη για το τι σημαίνουν όλα αυτά μακροπρόθεσμα», δήλωσε ένας άλλος. «Δεν πρόκειται για συντονισμένη προσπάθεια αλλαγής καθεστώτος. Είναι απλώς “βομβαρδίστε τους μέχρι να αποτελούν μικρότερη απειλή”».
Όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης για το Ιράν μετά τον πόλεμο, ο ίδιος αξιωματούχος απάντησε: «Ό,τι να ’ναι».
Ο Τραμπ τα δικά του
Η εσωτερική κριτική για τις επιθέσεις έρχεται τη στιγμή που ο Αμερικανός πρόεδρος άφησε να εννοηθεί ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να συνεχιστεί «για πάντα», παρά το ότι είχε υποσχεθεί πως η κυβέρνησή του θα απέφευγε τους «ατελείωτους πολέμους» στη Μέση Ανατολή.
Ο Τραμπ έχει προτείνει την ιδέα μιας de facto αμερικανικής κυριαρχίας στο Ιράν μέσω ενός καθεστώτος-μαριονέτας, παρόμοιου με τους ηγέτες που κυβερνούν τη Βενεζουέλα από τότε που οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στη χώρα και απήγαγαν τον πρόεδρό της, Νικολάς Μαδούρο, τον Ιανουάριο.
«Αυτό που κάναμε στη Βενεζουέλα, νομίζω, είναι το τέλειο σενάριο», δήλωσε ο Τραμπ την Κυριακή. «Οι ηγέτες μπορούν να επιλεγούν.»
«Πρέπει να συμμετέχω στον διορισμό, όπως έγινε με την Ντέλσι Ροδρίγκες στη Βενεζουέλα», είπε ο Τραμπ στο Axios την Πέμπτη.
Μόνο που το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα και δεν μπορεί να επαναληφθεί το ίδιο σενάριο. Προς το παρόν, προς τέρψη μεγάλη του Νετανιάχου, οι βομβαρδισμοί καταστρέφουν τις ιρανικές υποδομές.
Αλλά μόνο με αεροπορικούς βομβαρδισμούς δεν κερδίζονται οι πόλεμοι. Ο Τραμπ δεν το έχει υπολογίσει, ενώ οι επιπτώσεις στις τιμές ενέργειας αγγίζουν και τις ΗΠΑ: η τιμή της βενζίνης αυξήθηκε από τα 2,98 δολάρια στα 3,41 δολάρια το γαλόνι μέσα σε μία εβδομάδα.
Οι Αμερικανοί αγρότες είναι από τους πρώτους στις ΗΠΑ που δέχονται άμεσο πλήγμα, γράφει η Washington Post. Τρεις από τους δέκα μεγαλύτερους παραγωγούς αμμωνίας βρίσκονται στη ζώνη της σύρραξης. Οι τιμές αυξήθηκαν κατά 25% μέσα σε μία εβδομάδα, ενώ η Κίνα να περιορίζει τις εξαγωγές της έως τον Αύγουστο.
Το σύνολο των εξελίξεων δείχνει ότι η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται μπροστά σε μια κρίση που ήδη ξεπερνά τα στενά όρια της ενεργειακής αγοράς.
Πλήττοντας μεταφορές, τιμές, επενδυτές και προμηθευτικές αλυσίδες σε όλα τα μήκη και πλάτη ενός πλανήτη με ανισόρροπο πλανητάρχη.