Η δημοσιοποίηση σχεδόν τριών εκατομμυρίων νέων σελίδων που συνδέονται με τον Τζέφρι Έπσταϊν δεν έφερε την θεαματική αποκάλυψη που επί χρόνια καλλιεργήθηκε στη δημόσια σφαίρα. Δεν εμφανίστηκε μια ενιαία «λίστα πελατών», ούτε ένα έγγραφο που να οδηγεί αυτομάτως σε ποινικές διώξεις ισχυρών προσώπων. Αντίθετα, οι νέοι φάκελοι δείχνουν κάτι πιο ανησυχητικό: μια λεπτομερή εικόνα ενός δικτύου εξουσίας που δεν κατέρρευσε ούτε μετά την καταδίκη του Έπσταϊν το 2008 ούτε μετά τη σύλληψή του το 2019.
Αυτό που αποκαλύπτεται δεν είναι ένα μυστικό κύκλωμα που λειτούργησε στο σκοτάδι, αλλά ένα οικοσύστημα κοινωνικής και οικονομικής συνεύρεσης, μέσα στο οποίο ο Έπσταϊν παρέμεινε λειτουργικός, χρήσιμος και ανεκτός για περισσότερο από μια δεκαετία και το σημαντικότερο χωρίς ούτε να κρύβεται αλλά ούτε και να μένει στο περιθώριο λόγω της ακραία παραβατικής του δραστηριότητας.
Το νέο στοιχείο δεν βρίσκεται τόσο στα ονόματα όσο στη διάρκεια. Τα έγγραφα δείχνουν ότι οι σχέσεις του Έπσταϊν με επιχειρηματίες, πολιτικούς, νομικούς, ανθρώπους των ΜΜΕ και της διεθνούς κοσμικής σκηνής δεν διακόπηκαν μετά τη στιγμή που θα έπρεπε θεσμικά να είχαν καταστεί τοξικές. Αντιθέτως, σε πολλές περιπτώσεις συνεχίστηκαν ή επανεκκινήθηκαν, συχνά με μεγαλύτερη προσοχή στη διαχείριση του ίχνους, αλλά χωρίς ουσιαστική αποστασιοποίηση. Η εικόνα που προκύπτει είναι εκείνη ενός ανθρώπου που, ενώ είχε ήδη καταδικαστεί για σεξουαλικά εγκλήματα, εξακολουθούσε να προσκαλεί, να μεσολαβεί, να χρηματοδοτεί και να λειτουργεί ως κοινωνικός κόμβος.
Η ποσοτική διάσταση των αρχείων επιτρέπει για πρώτη φορά μια σχετικά καθαρή ανθρωπογεωγραφία του δικτύου. Περισσότερα από 1.200 άτομα εμφανίζονται τουλάχιστον μία φορά σε emails, ημερολόγια, καταγραφές πτήσεων ή οικονομικά έγγραφα. Από αυτά, περίπου 150 πρόσωπα εμφανίζονται επανειλημμένα, με συχνότητα που δείχνει σταθερή σχέση και όχι περιστασιακή επαφή. Ένας πολύ μικρότερος πυρήνας, λιγότερος από 40 ανθρώπους, καταγράφεται ως συστηματικός συνομιλητής ή επισκέπτης, με πολυετή παρουσία.
Έγγραφο δείχνει «χάρτη» του στενού κύκλου του Επστάιν που έφτιαξαν οι αρχές με πιθανούς συνεργούς
Η κατανομή αυτών των προσώπων δείχνει ότι περίπου το 35% προέρχεται από τον χρηματοοικονομικό και επιχειρηματικό τομέα, το 20% από την πολιτική και τη δημόσια διοίκηση, το 15% από τον νομικό κόσμο και τον χώρο των συμβούλων, άλλο ένα 15% από τα ΜΜΕ, τη μόδα και τον πολιτισμό, ενώ το υπόλοιπο 15% κατανέμεται σε ακαδημαϊκούς, επιστημονικούς και κοινωνικούς κύκλους. Γεωγραφικά, η πλειονότητα των επαφών εντοπίζεται στις ΗΠΑ, με περίπου 60%, ακολουθεί η Ευρώπη με 25%, ενώ η Καραϊβική και τα offshore χρηματοπιστωτικά κέντρα συγκεντρώνουν περίπου το 10%. Η Μέση Ανατολή και η Ασία εμφανίζονται με μικρότερο ποσοστό, αλλά οι περιπτώσεις από την περιοχή έχουν ιδιαίτερη οικονομική και πολιτική βαρύτητα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται το όνομα του Ντόναλντ Τραμπ ξεχωρίζει. Ο Τραμπ αναφέρεται πάνω από 1.000 φορές στα νέα αρχεία, αριθμός που από μόνος του προκαλεί πολιτικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Η ανάγνωση, ωστόσο, αυτών των αναφορών απαιτεί προσοχή. Στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι μνείες σχετίζονται με κοινωνικά ημερολόγια, εκδηλώσεις της δεκαετίας του 1990, κύκλους της Νέας Υόρκης και το περιβάλλον του Μαρ-α-Λάγκο. Ο Τραμπ εμφανίζεται ως μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού τοπίου στο οποίο ο Έπσταϊν κινούνταν με άνεση. Τα έγγραφα δεν προσθέτουν νέα, απτά στοιχεία που να τεκμηριώνουν εγκληματική εμπλοκή του. Αυτό που προσθέτουν είναι η διάσταση της εγγύτητας και της κανονικότητας: ο Έπσταϊν δεν ήταν περιθωριακός, αλλά παρών σε χώρους όπου διαμορφωνόταν κοινωνικό και πολιτικό κεφάλαιο. Η συχνότητα των αναφορών δεν συνιστά απόδειξη ενοχής, αλλά υπονομεύει την αφήγηση πλήρους και έγκαιρης αποκοπής.
Κλείσιμο
Αντίθετα, η παρουσία της Βασιλική Οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας στα αρχεία είναι σαφώς πιο έμμεση και λιγότερο ονομαστική αλλά αντίρροπα σημαντική. Δεν προκύπτουν εκτενείς προσωπικές αλληλογραφίες με συγκεκριμένα μέλη της οικογένειας, ούτε συχνές αναφορές σε κοινωνικές συναναστροφές. Αυτό που προκύπτει, όμως, είναι η οικονομική γεωγραφία του δικτύου του Έπσταϊν. Τα έγγραφα καταγράφουν επαφές με Σαουδάραβες επιχειρηματίες και διαχειριστές κεφαλαίων που συνδέονται άμεσα και χωρίς ενδιάμεσους με το βασιλικό περιβάλλον, καθώς και επενδυτικές συζητήσεις και δομές που τέμνονται με κεφάλαια προερχόμενα από τον Κόλπο. Η απουσία πολλών ονομάτων δεν σημαίνει απουσία σχέσης. Αντιθέτως, υποδηλώνει έναν πιο θεσμικό και προσεκτικά φιλτραρισμένο τρόπο εμπλοκής, με αυστηρότερο έλεγχο ίχνους και μεγαλύτερη απόσταση από την προσωπική έκθεση που χαρακτήριζε δυτικούς κύκλους.
Σε επιχειρηματικό επίπεδο, οι νέοι φάκελοι ενισχύουν την εικόνα ενός Έπσταϊν που λειτουργούσε ως οικονομικός και κοινωνικός διαμεσολαβητής. Οι περιπτώσεις τεχνολογικών και χρηματοοικονομικών παραγόντων δείχνουν ότι οι σχέσεις δεν περιορίζονταν σε τυπικές επαφές. Επενδυτικές ροές, ανταλλαγές emails και κοινωνικές προσκλήσεις συνεχίστηκαν για χρόνια μετά το 2008. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα νέα στοιχεία μετατοπίζουν το ερώτημα από το αν γνώριζαν τα εγκλήματα στο κατά πόσο αποδέχονταν έναν άνθρωπο που είχε ήδη καταδικαστεί, επειδή παρέμενε χρήσιμος ή καλύτερα απαραίτητος.
Κεντρικό στοιχείο των αποκαλύψεων είναι και ο τρόπος με τον οποίο ο Έπσταϊν αξιοποιούσε αυτό το δίκτυο ως εργαλείο ισχύος απέναντι στα θύματά του. Μαρτυρίες και καταγραφές δείχνουν ότι επεδείκνυε τις γνωριμίες του, ενθάρρυνε την ακρόαση τηλεφωνικών συνομιλιών με ισχυρούς συνομιλητές και καλλιεργούσε την αίσθηση ότι η αντίσταση θα είχε συνέπειες. Οι νέοι φάκελοι ενισχύουν την εικόνα ενός ανθρώπου που δεν δρούσε απλώς ως θηρευτής, αλλά ως φορέας ενός άτυπου αλλά αποτελεσματικού συστήματος εκφοβισμού, βασισμένου στην κοινωνική ανισορροπία ισχύος.
Παρά τον τεράστιο όγκο υλικού, τα κενά παραμένουν κρίσιμα. Δεν έχουν αποχαρακτηριστεί τα πρακτικά ενόρκων, μεγάλα τμήματα οικονομικών δομών παραμένουν αδιαφανή και δεν υπάρχει ακόμη πλήρης εικόνα για το ποιοι θεσμοί γνώριζαν, πότε και με ποια αντίδραση. Το σημαντικότερο αναπάντητο ερώτημα δεν αφορά μεμονωμένα ονόματα, αλλά τη θεσμική ανοχή. Πώς ήταν δυνατόν ένας καταδικασμένος σεξουαλικός παραβάτης να διατηρεί πρόσβαση σε τόσο κρίσιμους κόμβους εξουσίας επί σειρά ετών χωρίς ουσιαστικές συνέπειες.
Τα νέα αρχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν αποκαλύπτουν μια «μυστική λίστα πελατών», αλλά τη μακροχρόνια αντοχή του δικτύου γύρω από τον Τζέφρι Έπσταϊν
Οι νέοι φάκελοι, τελικά, δεν αφηγούνται την ιστορία ενός ανθρώπου που εξαπάτησε το σύστημα. Αφηγούνται την ιστορία ενός συστήματος που τον αποδέχθηκε, τον ενσωμάτωσε και, σε μεγάλο βαθμό, τον προστάτευσε. Το σκάνδαλο Έπσταϊν δεν αφορά μόνο εγκλήματα. Αφορά τη λειτουργία της εξουσίας όταν αυτή συναντά τον πλούτο, τη διασύνδεση και τη σιωπηρή συνενοχή. Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά τις αποκαλύψεις πολιτικά ανθεκτικές, ακόμη κι αν δεν οδηγούν άμεσα σε δικαστικές αίθουσες. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από την δράση του Έπσταϊν είναι ξεκάθαρο πως δεν βρίσκουν απατήσεις στις εκατομμύρια νέες σελίδες και είναι τέτοιο το δίκτυο αλλά και οι διαδρομές που αναπτύχθηκαν επί δεκαετίες που απαιτούνται χρόνια μελέτης από ειδικούς και πλήρης δημοσίευση όλων των αρχείων προκειμένου η εικόνα του σκότους να αποκαλυφθεί πλήρως.
Μετά τη νέα δημοσίευση από τις Αμερικανικές αρχές είναι μάλλον «εύκολο» στην ανάγνωση πως κανένας δεν έγινε «σοφότερος» αναφορικά με την ουσία των εγκλημάτων όχι τόσο του Έπσταϊν όσο αυτών που επιχειρούν να παραμείνουν στην σκιά και στο απυρόβλητο.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή