Στον Λευκό Οίκο, την περασμένη μόλις Δευτέρα, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι η καταστροφή των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν ήταν ένας από τους βασικούς στόχους των αμερικανικών επιθέσεων στη χώρα.
Ωστόσο, ο εντοπισμός και η καταστροφή ολόκληρου του ιρανικού οπλοστασίου βαλλιστικών πυραύλων, όπως και των εγκαταστάσεων παραγωγής τους, θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση για τους στρατούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, οι οποίοι ξεκίνησαν από κοινού να πλήττουν το Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Οι αεροπορικές επιδρομές από μόνες τους δεν μπορούν να «εξαφανίσουν» τα σχέδια και την τεχνογνωσία για την κατασκευή αυτών των όπλων, ενώ το Ιράν έχει αποδειχθεί ικανό στο να εξασφαλίζει τον απαραίτητο εξοπλισμό, για να επανεκκινεί γραμμές παραγωγής, τοποθετώντας τουλάχιστον ορισμένες από αυτές υπόγεια, σε οχυρωμένες εγκαταστάσεις.
Οι Ιρανοί έχουν επίσης δείξει ότι μπορούν να αποσυναρμολογούν τους βαλλιστικούς πυραύλους τους σε μικρότερα τμήματα, που μεταφέρονται ευκολότερα λαθραία σε δυνάμεις-αντιπροσώπους (proxy forces) και στη συνέχεια επανασυναρμολογούνται για χρήση -κάτι που ενδέχεται να κάνει το έργο του εντοπισμού όλων ακόμη πιο δύσκολο.
Τον Ιανουάριο, Ισραηλινοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι το Ιράν είχε σε μεγάλο βαθμό ανασυγκροτήσει το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του μετά τον 12ήμερο πόλεμο του περασμένου Ιουνίου. Και η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (U.S. Central Command) ανέφερε σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Κυριακή ότι χρησιμοποίησε βομβαρδιστικά stealth B-2 για να πλήξει «εγκαταστάσεις βαλλιστικών πυραύλων» με βόμβες 2.000 λιβρών.
Ο στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων (Joint Chiefs of Staff), παραδέχθηκε τη Δευτέρα ότι οι εγκαταστάσεις αυτές ήταν υπόγειες.
Επί δεκαετίες, το Ιράν έχει αναπτύξει ένα ευρύ φάσμα πυραύλων που μπορούν να πλήξουν στόχους πολύ πέρα από τα σύνορά του. Σε αυτούς περιλαμβάνονται διαφορετικοί τύποι βαλλιστικών πυραύλων, οι οποίοι ακολουθούν μια καμπύλη τροχιά ψηλά στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια, αξιοποιώντας τη βαρύτητα, φτάνουν σε ταχύτητες πολλαπλάσιες της ταχύτητας του ήχου.
Ο βαλλιστικός πύραυλος μεγαλύτερου βεληνεκούς που διαθέτει το Ιράν μπορεί να πλήξει στόχους σε απόσταση περίπου 1.931 χιλιομέτρων.
Το 2019, η Υπηρεσία Αμυντικών Πληροφοριών (Defense Intelligence Agency) ανέφερε ότι το Ιράν διέθετε «το μεγαλύτερο και πιο ποικιλόμορφο οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων στη Μέση Ανατολή».
Την Κυριακή, το Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι είχε καταστρέψει περίπου 200 εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν και είχε προκαλέσει ζημιές σε δεκάδες ακόμη, όμως οι ιρανικές δυνάμεις συνεχίζουν να εκτοξεύουν βαλλιστικούς πυραύλους προς γειτονικές χώρες. Στην Ουάσιγκτον, τη Δευτέρα, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να πλήττουν το Ιράν, έως ότου επιτύχουν τους στόχους τους, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής των ιρανικών βαλλιστικών δυνατοτήτων.
«Ο στρατός κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να χτυπήσει αυτά τα πράγματα» δήλωσε σε συνέντευξη ο Τομ Καράκο, διευθυντής του Missile Defense Project στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (Center for Strategic and International Studies -CSIS): «Πιθανότατα έχουμε μια αρκετά καλή εικόνα του πού βρίσκονται, αλλά η δυνατότητα να τα εξουδετερώσεις όλα και έπειτα να γνωρίζεις -από την άποψη της αποτίμησης των ζημιών μετά τη μάχη- ότι τα πέτυχες, θα είναι δύσκολη. Ιδίως αν προσπαθείς να το κάνεις αυτό από αέρος».
Η εξάλειψη των υπόγειων πυραύλων και των εγκαταστάσεων παραγωγής του Ιράν, προσέθεσε ο κ. Καράκο, θα μπορούσε να συνεπάγεται ανάπτυξη αμερικανικών ή ισραηλινών ειδικών δυνάμεων στο έδαφος, ώστε να επιθεωρήσουν γνωστές ή ύποπτες τοποθεσίες.
Από το 1987 έως το 2019, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονταν από τη Συνθήκη για τους Πυρηνικούς Πυραύλους Μέσου Βεληνεκούς (Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty -INF) και, ως αποτέλεσμα, εγκατέλειψαν μεγάλο μέρος των μη πυρηνικών βαλλιστικών πυραύλων του Πενταγώνου.
Αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία αποχώρησαν επισήμως από τη συνθήκη, το Πεντάγωνο επιτάχυνε την ανάπτυξη νέων βαλλιστικών πυραύλων, όπως ο Precision Strike Missile, ο οποίος σε δοκιμές έχει πετάξει πέρα από το όριο των 499 χιλιομέτρων, βεληνεκές που προηγουμένως θα απαγορευόταν.
Σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ιράν -που δεν υπήρξε ποτέ συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη INF- έχει οικοδομήσει ένα οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων κατηγοριοποιημένων ως «εγγύς βεληνεκούς», που μπορούν να πλήξουν στόχους σε απόσταση περίπου 48 έως 306 χιλιομέτρων, «μικρού βεληνεκούς» όπλων που διανύουν 306 έως 998 χιλιόμετρα, και «μέσου βεληνεκούς» πυραύλων με μέγιστο βεληνεκές περίπου 1.996 χιλιόμετρα.
Ο κ. Τραμπ δήλωσε στην ομιλία του για την Κατάσταση της Ένωσης την περασμένη Τρίτη ότι τον ανησυχεί το ενδεχόμενο το Ιράν να αναπτύσσει την κατηγορία του μεγαλύτερου βεληνεκούς -«διηπειρωτικούς» βαλλιστικούς πυραύλους, ή ICBM. Απόρρητες εκτιμήσεις της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών, ωστόσο, αμφισβήτησαν αυτόν τον ισχυρισμό, λέγοντας ότι το Ιράν απέχει τουλάχιστον μία δεκαετία από την ανάπτυξη ICBM.
Η έκθεση του 2019 της Defense Intelligence Agency εξηγούσε ότι το Ιράν επιδιώκει βαλλιστικούς πυραύλους, εν μέρει επειδή δεν διαθέτει σύγχρονη αεροπορία. Οι πύραυλοι προσέφεραν στη χώρα «ικανότητα πλήγματος μεγάλου βεληνεκούς, για να αποτρέψει τους αντιπάλους της στην περιοχή -ιδίως τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία- από το να επιτεθούν στο Ιράν».
Μία από τις καλύτερες εικόνες για το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν προέκυψε από την αναχαίτιση μικρών σκαφών που μετέφεραν λαθραία όπλα από το Ιράν προς τους μαχητές Χούθι στην Υεμένη.
Σύμφωνα με έκθεση της Defense Intelligence Agency τον Φεβρουάριο του 2024, αμερικανικές και υεμενίτικες δυνάμεις αναχαίτισαν 18 σκάφη που μετέφεραν λαθραία ιρανικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων βαλλιστικών πυραύλων, προς τους Χούθι, μεταξύ 2015 και 2023.
Το οπλοστάσιο των Χούθι περιλάμβανε αρκετούς ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, μεταξύ των οποίων τον Fateh-110, με βεληνεκές 306 χιλιομέτρων, τον Qiam-1 με βεληνεκές 1.207 χιλιομέτρων και τον Shahab-3 με βεληνεκές 1.931 χιλιομέτρων, ανέφερε η έκθεση.
Η έκθεση του 2019 της DIA σημείωνε ότι η «επιθυμία» της Τεχεράνης να διαθέτει ένα «στρατηγικό αντίβαρο» στις ΗΠΑ ενδέχεται να ωθήσει, στο μέλλον, μια προσπάθεια ανάπτυξης ICBM.
Η εστίαση στον εντοπισμό και την καταστροφή βαλλιστικών πυραύλων από τον αέρα δεν είναι κάτι καινούργιο για το Πεντάγωνο.
Κατά την Επιχείρηση Desert Storm το 1991, ο αμερικανικός στρατός δημιούργησε ένα ειδικό κλιμάκιο για να εντοπίσει τους ιρακινούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς «Scud». Όμως η προσπάθεια «είχε αξιοσημείωτα μικρή επιτυχία», σύμφωνα με μεταγενέστερη έκθεση της C.I.A.
Οι συμμαχικοί πιλότοι, ανέφερε η έκθεση, «ήταν διαβόητα υπεραισιόδοξοι» ως προς την επιτυχία των αποστολών τους για το κυνήγι των Scud.
Παρά τα χτυπήματα ΗΠΑ και Ισραήλ, ειδικοί εκτιμούν ότι η εξάλειψη των ιρανικών βαλλιστικών δυνατοτήτων απαιτεί σύνθετες επιχειρήσεις και ίσως ανάπτυξη δυνάμεων στο έδαφος
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή