Αρχικά σοκ, στη συνέχεια αγωνία και ταλαιπωρία, ήταν τα συναισθήματα που κατέλαβαν Αγρινιώτες, συγγενείς μεταξύ τους, όταν έλαβαν ένα απίστευτο «ραβασάκι» από την ΑΑΔΕ.
Σε αυτό εμφανίζονταν να χρωστούν… 12,5 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων μάλιστα τα 4,4 περίπου ήταν το ληξιπρόθεσμο της βασικής οφειλής και τα υπόλοιπα 8,2 εκατομμύρια προσαυξήσεις και τόκοι.
Ξεπερνώντας το αρχικό σοκ, διαπίστωσαν πως τα χρέη αυτά τα είχε δημιουργήσει πρώτος ξάδελφός τους, που έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2022. Ένας ξάδελφος που ήταν «εξαφανισμένος» και δεν γνώριζαν που βρίσκεται και τι κάνει και που από τις δραστηριότητες του, είχε σωρεύσει αυτό το τεράστιο χρέος!
Τα ξαδέλφια του στο Αγρίνιο έμαθαν ουσιαστικά για τον θάνατό του, μέσα από την επιστολή της ΑΑΔΕ και αυτό έγινε πριν από λίγες ημέρες και συγκεκριμένα στις 5 Φεβρουαρίου.
Το επίμαχο έγγραφο:
Η περίπτωση αυτή βέβαια δεν είναι η μοναδική. Αποτελεί μια μεγάλη αδικία και παράβλεψη ενός παρωχημένου κληρονομικού δικαίου που δεν έχει αλλάξει εδώ και 80 χρόνια. Ο υφιστάμενος Αστικός Κώδικας που περιλαμβάνει και το Κληρονομικό Δίκαιο, τέθηκαν σε ισχύ το 1946.
Οι κληρονόμοι καλούνται να μπουν σε μια διαδικασία που περιλαμβάνει κόπο και έξοδα… Σε μια πρώτη φάση θα πρέπει να προβούν σε εκπρόθεσμη αποποίηση κληρονομιάς με χρόνο έναρξης την ημερομηνία παραλαβής του εγγράφου από την ΑΑΔΕ, τη στιγμή που προκύπτει πως δεν υπήρχε σχέση με τον θανόντα. Το σχετικό αίτημα κατατίθεται στην ΑΑΔΕ. Παράλληλα και μέσα σε 30 ημερολογιακές ημέρες από την ειδοποίηση της ΑΑΔΕ, θα πρέπει να γίνει ανακοπή σε διοικητικό δικαστήριο, εφόσον η ΑΑΔΕ απαντήσει αρνητικά ή καθυστερήσει. Στην ανακοπή θα πρέπει να εξηγείται ο λόγος που προσβάλλεται η πράξη της ΑΑΔΕ.
Και δεν τελειώνουν όλα εκεί… Εντός εξαμήνου θα πρέπει να γίνει σε αστικό δικαστήριο αγωγή ακύρωσης πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς ώστε να αναγνωριστεί ότι ο καταθέτων την αγωγή δεν είναι κληρονόμος. Αντικείμενο της αγωγής του 1847 Α.Κ. είναι η ακύρωση της αποδοχής «που έχει γίνει πλασματικά λόγω πλάνης, απάτης ή απειλής» και κατ επέκταση η έναρξη νέας τετράμηνης προθεσμίας για την αποποίηση. Η απόφαση αυτή θωρακίζει τον αιτούντα συγγενή από τυχόν άλλες οφειλές πχ σε Τράπεζες κλπ ιδιώτες.
Σε όλα τα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί ο «Γολγοθάς» μέχρι να βρεθεί η ληξιαρχική πράξη θανάτου και το πιστοποιητικό εγγύτερων . Απαιτείται ειδικό αίτημα στα ΚΕΠ και στην ΑΑΔΕ, γιατί χωρίς ληξιαρχική πράξη θανάτου δεν μπορεί να γίνει αποποίηση.
Να σημειωθεί ακόμη πως σε αρκετές περιπτώσεις η ΑΑΔΕ ενημερώνει τους κληρονόμους μετά από πολλά χρόνια. Γίνεται εύκολα αντιληπτό λοιπόν τι επιβαρύνσεις υπάρχουν στα χρέη μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το κόστος, πέραν της προσωπικής ταλαιπωρίας, μπορεί να φτάσει κάποιες χιλιάδες ευρώ. Όχι βέβαια ότι και η εμπρόθεσμη αποποίηση είναι κάτι απλό, αφού θα πρέπει να κατατεθεί στο πρωτοδικείο της περιοχής όπου ο θανών κατοικούσε…
Αξίζει να σημειωθεί πως η παρουσίαση του Σχεδίου Νόμου για την αναμόρφωση του Κληρονομικού Δικαίου, έγινε πριν από λίγες ημέρες.
Βασική παράμετρος του νέου Σχεδίου που αναμένεται να τεθεί σε διαβούλευση, είναι ο διαχωρισμός της κληρονομικής περιουσίας από την ατομική περιουσία του κληρονόμου.
Χαρακτηρίζεται μάλιστα ως «η μεταρρύθμιση με τη μεγαλύτερη επίδραση στην οικονομία».
Μέχρι σήμερα, ο κληρονόμος έφερε απεριόριστη ευθύνη για τα χρέη του κληρονομουμένου. Η αβεβαιότητα αυτή είχε ως αποτέλεσμα ατέρμονες αποποιήσεις κληρονομίας, ακόμη και περιουσιών με σημαντική οικονομική αξία. Με το νέο πλαίσιο, θεσπίζεται ο απόλυτος διαχωρισμός: τα χρέη εξοφλούνται αποκλειστικά από την κληρονομία και δεν επιβαρύνουν την ατομική περιουσία του κληρονόμου.
Η αλλαγή αυτή έχει σημαντικές οικονομικές συνέπειες, σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης:
Μείωση αποποιήσεων και επανένταξη μεγάλου όγκου περιουσίας στην οικονομική δραστηριότητα. Ενίσχυση της ρευστότητας του κληρονόμου και της εμπορευσιμότητας των ακινήτων, καθώς οι επενδυτές και οι αγοραστές λειτουργούν πλέον σε περιβάλλον μεγαλύτερης ασφάλειας. Στήριξη οικογενειακών επιχειρήσεων, που δεν κινδυνεύουν πια από άγνωστα χρέη· οι κληρονόμοι μπορούν να συνεχίσουν τη λειτουργία τους, διατηρώντας θέσεις εργασίας Αύξηση της παραγωγικότητας και σταθερότητα της αγοράς, μέσω της ενεργοποίησης αδρανών περιουσιών. Ενίσχυση των δημόσιων εσόδων από μεταβιβάσεις και επενδύσεις.