Μνήμες μιας από τις πλέον συγκλονιστικές υποθέσεις αυτοδικίας που συντάραξε το πανελλήνιο στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ξυπνά η εν ψυχρώ δολοφονία του 21χρονου Νικήτα Γεμιστού στο Ηράκλειο. Πρόκειται για την υπόθεση του Ρουφ, όπου στην αίθουσα του στρατοδικείου ένας πατέρας σκότωσε τους δικηγόρους του ανθρώπου που είχε κόψει το νήμα της ζωής του μοναχογιού του και άλλων τεσσάρων παιδιών σε τροχαίο, τραυμάτισε δικαστές και μάρτυρες, πριν δώσει τέλος στη ζωή του.
Οι ομοιότητες της δολοφονίας στο Ηράκλειο με το μακελειό στο Ρουφ το 1993 είναι ανατριχιαστικές. Τότε, στη θέση του Κώστα Παρασύρη, καθ’ ομολογίαν δολοφόνου του Νικήτα ήταν ο Θανάσης Ντρούζος. Την πρωταπριλιά του 1993 στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο του Ρουφ δικαζόταν σε δεύτερο βαθμό ο υποσμηναγός που είχε παρασύρει και σκοτώσει, μεθυσμένος, πέντε παιδιά ηλικίας 15 έως 19 ετών. Ανάμεσά τους και το μοναχοπαίδι του Θανάση Ντρούζου.
Η ποινή που είχε επιβληθεί στον υποσμηναγό είχε θεωρηθεί εξαιρετικά επιεικής για τον αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας που τον Ιούλιο του 1991 είχε σκοτώσει με το αυτοκίνητό του πέντε παιδιά, μέλη μιας παρέας επτά ατόμων που επέστρεφαν ξημερώματα, με τα πόδια στα σπίτια του, από νυχτερινό κέντρο στην περιοχή της Γλύφας. Ο αξιωματικός βρισκόταν υπό την επήρρεια μέθης και έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα. Τρία παιδιά ξεψύχησαν επί τόπου, άλλα δύο υπέκυψαν λίγο αργότερα. Σε πρώτο βαθμό, ο αξιωματικός καταδικάστηκε σε ποινή μικρότερη των πέντε ετών, προκαλώντας τις αντιδράσεις των οικογενειών των θυμάτων.
Την πρώτη μέρα της εκδίκασης της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό ο Θανάσης Ντρούζος μπήκε στην αίθουσα χωρίς να κινήσει υποψία για το τι είχε κατά νου. Κάποια στιγμή έβγαλε όπλο, κράτησε όμηρο έναν μάρτυρα υπεράσπισης και άνοιξε πυρ, φωνάζοντας να ειπωθεί «η αλήθεια, ότι ο αξιωματικός οδηγούσε μεθυσμένος». Αφόπλισε τον αστυνομικό που βρισκόταν στην αίθουσα, άρχισε να πυροβολεί τραυματίζοντας θανάσιμα τους δικηγόρους υπεράσπισης του κατηγορούμενου Δημοσθένη Αβράμη και Χρήστο Μπάκα, τραυμάτισε δικαστές και μάρτυρες και εν τέλει έστρεψε το όπλο στον εαυτό του και αυτοκτόνησε μέσα στην αίθουσα του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου.
Ο Θανάσης Ντρούζος
Ηταν η πρώτη φορά που στα ελληνικά αστυνομικά και δικαστικά χρονικά ένας πατέρας επέλεγε την αυτοδικία για τον θάνατο του παιδιού του. Στην περίπτωση του 17χρονου Γιώργου Παρασύρη, τα πράγματα είναι διαφορετικά: Ο νεαρός επέβαινε με τον φίλο του Νικήτα Γεμιστό στο αυτοκίνητο και σκοτώθηκε όταν αυτό κατέληξε σε μια κολώνα φωτισμού στην παραλιακή λεωφόρο του Ηρακλείου. Ο Νικήτας είχε βγει τότε αλώβητος από το αυτοκίνητο. Στην περίπτωση του Θανάση Ντρούζου η απελπισία και η απόγνωση από το αίσθημα της αδικίας και της μη δίκαιης τιμωρίας του αξιωματικού που θέρισε πέντε παιδιά, ανάμεσά τους και το δικό του μοναχοπαίδι, ήταν αυτό που όπλισε το χέρι του. Στην περίπτωση του Κώστα Παρασύρη όλα δείχνουν ότι η εμμονή που απέκτησε μετά τον θάνατο του μοναχογιού του και η οργή για τον Νικήτα, όσο μάλιστα η δίκη για το δυστύχημα αργούσε, ήταν το νερό που πότισε την εκδίκηση.
Ανατριχιαστικές ομοιότητες της εν ψυχρώ δολοφονίας του 21χρονου χθες με το μακελειό στο Στρατοδικείο στο Ρουφ το 1993
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή