• Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η ιστορική αντιπαράθεση με τη Δύση και η ισραηλινή πυρηνική ισχύς βρίσκονται στο επίκεντρο μιας νέας σκληρής αντιπαράθεσης. Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει ειρηνικό χαρακτήρα και καταγγέλλει τη στάση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι η σημερινή ανασφάλεια στην περιοχή δεν μπορεί να αποδοθεί στο Ιράν.

Το επιχείρημα της ιρανικής πλευράς βασίζεται και στην ιστορική της εμπειρία. Η ανατροπή της κυβέρνησης το 1953 από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πόλεμος με το Ιράκ και η δυτική υποστήριξη προς τη Βαγδάτη, αλλά και η αποχώρηση της Ουάσινγκτον από την πυρηνική συμφωνία του 2015, παρουσιάζονται ως γεγονότα που ενίσχυσαν τη δυσπιστία της Τεχεράνης απέναντι στις δυτικές δεσμεύσεις.

Παρά τις εντάσεις, το Ιράν είχε επιλέξει τη διπλωματική οδό, συμμετέχοντας σε διαπραγματεύσεις και υπογράφοντας το 2015 τη διεθνή πυρηνική συμφωνία.

Ωστόσο, η μετέπειτα αποχώρηση των ΗΠΑ και η επαναφορά των κυρώσεων «μέγιστης πίεσης» ενίσχυσαν, σύμφωνα με το κείμενο, την πεποίθηση της ιρανικής ηγεσίας ότι οι δυτικές εγγυήσεις δεν είναι αξιόπιστες.

Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται πλέον το Ισραήλ. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι, εάν η διεθνής κοινότητα επιθυμεί πραγματικά να αποτρέψει μια νέα κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή, θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό που η ιρανική πλευρά χαρακτηρίζει ως «πηγή της ανασφάλειας» στην περιοχή.

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η θέση για το ισραηλινό πυρηνικό οπλοστάσιο, με το κείμενο να υποστηρίζει χαρακτηριστικά:

«Οι πυρηνικές κεφαλές που απειλούν την περιοχή δεν είναι ιρανικές.

Είναι ισραηλινές.»

Παράλληλα, ασκείται κριτική στο Ισραήλ για τη μη ένταξή του στη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων και για την άρνησή του να επιτρέψει διεθνείς επιθεωρήσεις σχετικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Το συνολικό μήνυμα είναι σαφές: σύμφωνα με την επιχειρηματολογία του κειμένου, η συζήτηση για την πυρηνική απειλή στη Μέση Ανατολή δεν μπορεί να περιορίζεται στο Ιράν, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει και το ισραηλινό πυρηνικό οπλοστάσιο και το ζήτημα της περιφερειακής ισορροπίας.