Αυτή που άναψε στις 26 Δεκέμβρη 1860, όταν διεξήχθη ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας στην ιστορία τού αθλήματος, ανάμεσα στη Sheffield FC και τη Hallam FC. Στο Sandygate, ένα μικρό γηπεδάκι στα περίχωρα τού Sheffield που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα, σαν έδρα τής μικρούλας Hallam.

Από εκείνη τη μέρα και μετά, τίποτα δεν είναι ίδιο. Το ποδόσφαιρο όχι μόνο μπήκε στη ζωή τών ανθρώπων, αλλά την κατέκτησε και, εν πολλοίς, την καθόρισε στον υπέρτατο βαθμό.

Από τις αρχές τού εικοστού αιώνα όλα πήραν τον δρόμο τους. Το 1904 ιδρύθηκε η FIFA. Το 1921 ο Γάλλος Ζιλ Ριμέ εκλέχτηκε πρόεδρος της, και το 1928 στο συνέδριο που έγινε στο Αμστερνταμ αποφασίστηκε η διεξαγωγή τού πρώτου Παγκόσμιου Κυπέλλου το 1930 στην Ουρουγουάη.

Το όνειρο τού πρωτοπόρου Γάλλου άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Λόγω απόστασης, μόνο τέσσερις Ευρωπαϊκές χώρες ταξίδεψαν για το Μοντεβιδέο. Η Γιουγκοσλαβία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ρουμανία. Μάλιστα, οι τρείς τελευταίες ταξίδεψαν μαζί με το υπερωκεάνιο Conte Verde. Σε εκείνη την πρώτη διοργάνωση πήραν μέρος μόνο δεκατρείς χώρες.

Για την ιστορία, ο Γάλλος Lucien Laurent σημέιωσε το πρώτο γκολ σε Μουντιάλ, ενώ η διοργανώτρια Ουρουγουάη κατέκτησε το πρώτο τρόπαιο Ζιλ Ριμέ, νικώντας στον τελικό την Αργεντινή με 4-2.

Από τότε, κύλησε πολύ νερό στ΄ αυλάκι. Από τις δεκατρείς χώρες τού 1930, φτάσαμε στις σαράντα οκτώ τού 2026. Ανάμεσα τους και δύο μικρούλες που έκλεψαν τις καρδιές όλων τών ποδοσφαιρόφιλων: Το Κουρασάο και το Πράσινο Ακρωτήρι.

Διαβάστε: Κουρασάο / Πώς ένα νησί με πληθυσμό όσο ο νομός Χανίων προκρίθηκε στο Μουντιάλ

Στην πορεία αυτών τών 96 ετών άλλαξαν πολλά: Τα γήπεδα, τα συστήματα, οι κανονισμοί, οι φανέλες τών ομάδων. Αυτό που δεν άλλαξε όμως είναι το ίδιο το ποδόσφαιρο.

Γιατί παραμένει το δημοφιλέστερο άθλημα στον πλανήτη, γιατί είναι Οικουμενικό!

Εννοείται, φυσικά, πως δεν ήταν όλα ρόδινα στις διοργανώσεις. Υπήρχαν και κάποιες μαύρες κηλίδες, με πιο χαρακτηριστική αυτήν τού 1978, όταν το Μουντιάλ έγινε στην Αργεντινή που στέναζε κάτω από τη Χούντα του Βιντέλα. Και, φυσικά, 40 χρόνια πριν, στο Μουντιάλ τού 1938 στη Γαλλία, όταν η WUNDERTEAM η περίφημη Εθνική Αυστρίας δεν πήρε μέρος στην τελική φάση λόγω τής προσάρτησης τής Αυστρίας από την Γερμανία στις 12/3/1938.

Τραγική συνέπεια αυτής τής προσάρτησης ήταν και ο θάνατος-δολοφονία τού Matthias Sindelar. Τού σπουδαιότερου Αυστριακού ποδοσφαιριστή, ο οποίος αρνήθηκε να αγωνιστεί με την Εθνική ομάδα τής Ναζιστικής Γερμανίας και βρέθηκε νεκρός στις 23 Ιανουαρίου 1939.

Το ποδόσφαιρο όμως, έβγαινε αλώβητο από κάθε δύσκολη στιγμή. Γιατί, πολύ απλά, το ποδόσφαιρο ενώνει τον κόσμο και θα συνεχίσει να το κάνει. Είναι ένα μοναδικό φαινόμενο που καταφέρνει να ενώσει εργάτες, καθηγητές, διανοούμενους, συγγραφείς, σκηνοθέτες, γυναίκες και παιδιά.

Γιατί όλοι αυτοί κοιτάζουν προς την ίδια κατεύθυνση. Και, κάπου μέσα μας, γνωρίζουμε ότι η χαρά τού παιχνιδιού και η καθολική αποδοχή του βρίσκεται σε ανθρώπους που κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση.

Είναι εντυπωσιακό και ευρέως γνωστό το πόσες σπουδαίες προσωπικότητες λάτρεψαν και ύμνησαν το ποδόσφαιρο με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Ο Γκαλεάνο, ο Καμί, ο Μονταλμπάν, ο Παζολίνι, ο Κουστουρίτσα και ο δικός μας Μανόλης Αναγνωστάκης είναι μερικοί απ΄αυτούς.

Δεκάδες διηγήματα, ποιήματα και ταινίες αφιερωμένα στη μαγεία τού ποδοσφαίρου. Στις μοναδικές στιγμές που προσφέρει, στις συγκινήσεις, στις εκπλήξεις που μάς επιφυλάσσει. Και τα Μουντιάλ, είναι γεμάτα απ΄αυτές.

Μπορεί να πέρασαν δεκάδες χρόνια, μπορεί η τηλεοπτική εικόνα να μην πήγαινε σ΄όλες τις γωνιές τού πλανήτη, όσοι όμως αναπολούν τις παλιές διοργανώσεις ακόμη και τώρα μνημονεύουν τη νίκη τών ΗΠΑ επί τής Αγγλίας στο Μουντιάλ τής Βραζιλίας το 1950, και τη νίκη τής Λ.Δ. Κορέας επί τής Ιταλίας στο αντίστοιχο τής Αγγλίας το 1966.

Οι εκπλήξεις: το αλατοπίπερο τών Μουντιάλ! Οπως φυσικά και άλλοι αγώνες, καθώς και περίτεχνες ενέργειες που έχουν μείνει στην Ιστορία, και δικαίως έχουν μείνει.

Γιατί, οι λάτρεις τού ποδοσφαίρου ποτέ δεν θα ξεχάσουν το χορευτικό τού Πελέ στον ημιτελικό με την Ουρουγουάη το 1970, τις ντρίμπλες τού Γκαρίντσα στη Χιλή το 1962, ή το σλάλομ τού Μαραντόνα στον αγώνα με την Αγγλία το 1986 που κατέληξε στο ωραιότερο γκολ που έχει σημειωθεί ποτέ στην Ιστορία τών Μουντιάλ.

Ολα αυτά και πολλά άλλα είναι το ποδόσφαιρο, είναι το Μουντιάλ.

Είναι το Jogo Bonito, το όμορφο παιχνίδι.

Αυτή η έκφραση που αποτυπώνει με τον πλέον εύγλωττο τρόπο τη χαρά, την τέχνη, την φαντασία και την αλεγκρία τού αθλήματος.

Ενας διαχρονικός ύμνος στην ομορφιά τής ζωής και σ΄αυτούς που μάς την χάρισαν απλόχερα. Στούς βιρτουόζους, τούς μεγάλους ποδοσφαιριστές που έκαναν τον κόσμο ευτυχισμένο.

Στον Πελέ, τον Μαραντόνα, τον Γκαρίντσα, τον Κρόϊφ και πολλούς άλλους ακόμη. Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, ειδικά τώρα, την περίοδο που διεξάγεται το Μουντιάλ, όλοι αυτοί συναντιούνται κάθε μέρα εκεί στον ποδοσφαιρικό Παράδεισο που βρίσκονται και δίνουν την δική τους ξεχωριστή παράσταση.

Για το ποδόσφαιρο, το άθλημα που αγάπησαν. Και, φυσικά, πάνω απ΄ όλα, για τον λαό που τούς λάτρεψε κι΄ εξακολουθεί να συγκινείται από τη μαγεία και τις συγκινήσεις τού ποδοσφαίρου.