Μετά από 29 χρόνια η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη επιστρέφει στην τραγική ηρωίδα του Ευρυπίδη δίπλα και πάλι στο Λάζαρο Γεωργακόπουλο και τον Άρη Λεμπεσόπουλο, με τη Ρένη Πιττακή στο ρόλο της τροφού. Τότε, το 1997, ήταν η παράσταση που σκηνοθέτησε για το Εθνικό θέατρο η Νικαίτη Κοντούρη και για τρία χρόνια ταξίδεψε τον κόσμο. Τώρα, σε παραγωγή του πολιτιστικού οργανισμού «Λυκόφως» του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου και σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς η Μήδεια κάνει πρεμιέρα στις 5 Ιουλίου στο θέατρο του Βύρωνα και θα περιοδεύσει το καλοκαίρι την Ελλάδα.

Ο διάσημος Σέρβος σκηνοθέτης μίλησε στο tvxs λίγο πριν την πρεμιέρα στο θέατρο του Βύρωνα.

Πότε «συναντηθήκατε» για πρώτη φορά με τη «Μήδεια»; Τι θυμάστε από αυτή;

Θυμάμαι ότι, όταν διάβασα για πρώτη φορά τη «Μήδεια» –κάποια στιγμή στα φοιτητικά μου χρόνια–, η πρώτη εντύπωση που μου έμεινε ήταν κάτι το τρομερά ενοχλητικό. Κράτησα αυτή την εντύπωση για χρόνια και κατά καιρούς επέστρεφα στο κείμενο για να την επανεξετάσω. Πιστεύω ότι, ήδη από τότε, είχα αρχίσει ασυνείδητα να σκηνοθετώ το έργο. Στο μεταξύ, αυτό που άρχισε να με ενδιαφέρει ιδιαίτερα ως θεματική στις αρχαίες τραγωδίες (και στη «Μήδεια» επίσης) είναι τα σκληρά παιχνίδια που παίζουν οι θεοί με τις ανθρώπινες ζωές. Η τρομερή δύναμη και η τρομερή σκληρότητα των θεών, ο παραλογισμός των αποφάσεών τους, οι οποίες συχνά είναι εξαιρετικά κακόβουλες. Παραμένει ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα για μένα. 

Τι διαφέρει στη δική σας «Μήδεια»;

Αυτό που διαφέρει, καταρχάς, είναι ότι η δική μου «Μήδεια» είναι… δική μου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κάτι βαθιά προσωπικό στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι το έργο και την παράσταση. Σε κάθε παράσταση που ανεβάζω, προσπαθώ να αναγνωρίσω, να βρω ένα κομμάτι του εαυτού μου.

Τι θέλετε να αποκομίσει το κοινό από την παράσταση;

Για μένα, το πιο σημαντικό στοιχείο είναι πάντα το συναίσθημα στην ερμηνεία. Και όταν βρίσκομαι στο κοινό, ως θεατής, θέλω να φεύγω από την παράσταση έχοντας βιώσει κάποιο συναίσθημα. Δεν με ενδιαφέρει τόσο η ευφυΐα κάποιου στο θέατρο, όσο κυρίως το συναίσθημα.

Ποιο είναι το «κλειδί» του έργου για εσάς; Η δύναμη της εκδίκησης; Η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ψυχής; Η σκοτεινή πλευρά του έρωτα;

Η στιγμή αμέσως μετά το φόνο μού φαινόταν πάντα το πιο ενδιαφέρον σημείο εκκίνησης για την παράσταση. Τι συμβαίνει στη Μήδεια αφού έχει σκοτώσει τα παιδιά της; Τι περνάει από το μυαλό της εκείνη ακριβώς τη στιγμή; Μήπως βιώνει μια μορφή «κλινικού θανάτου», όπου ολόκληρη η ζωή της περνά μπροστά από τα μάτια της μέσα σε μια καταιγίδα από διάφορες εικόνες, αναμνήσεις στιγμών από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της; Αυτά τα οράματα εμφανίζονται μπροστά της με τυχαία διαδοχή, σαν σε όνειρο, χωρίς χρονική ή χωρική σειρά, πραγματικά και μη πραγματικά, πιθανά και απίθανα. Στο μυαλό της Μήδειας, όλα μοιάζουν με φαντασμαγορία, με ένα παραλήρημα γεμάτο δαίμονες. Είναι παγιδευμένη σε έναν φαύλο κύκλο αγάπης, μίσους, οργής, ζήλιας, φόβου και εκδίκησης· έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν υπάρχει διαφυγή.

Πάντα στις παραστάσεις σας βάζετε μια ποιητική πινελιά. Αυτή τη φορά ποια ήταν;

Πιστεύω ότι χωρίς ποιητικό στοιχείο δεν υπάρχει σημαντικό έργο τέχνης. Είναι δύσκολο να πεις ποιο ακριβώς είναι το ποιητικό στοιχείο στην παράσταση. Είναι κάτι που νιώθεις αμέσως – ή δεν νιώθεις.

Πώς προσεγγίσατε την ηρωίδα σας; Νιώσατε την ανάγκη να την καταλάβετε, να τη δικαιολογήσετε;

Φυσικά και προσπαθείς να καταλάβεις τη Μήδεια, αλλά είναι αδύνατο να τη δικαιολογήσεις.

Βλέπουμε δυστυχώς πολλές σύγχρονες Μήδειες σε όλο τον κόσμο…

Πώς εξηγείται το γεγονός ότι, ανεξαρτήτως εθνικότητας, συνθηκών ή εποχής, η ανθρώπινη ψυχή κρύβει μια πολύ σκοτεινή πλευρά;

Αυτή είναι η ίδια η ουσία του έργου, με την οποία καταπιανόμαστε από τότε που ο Ευριπίδης το έγραψε. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο «φόβος και ο οίκτος» ταξιδεύουν αδιάλειπτα στον χρόνο εδώ και 2.500 χρόνια, σαν μέσα σε μια χρονοκάψουλα. Κάθε εποχή, κάθε γενιά προσπαθεί να αναγνωρίσει κάτι συγκεκριμένο για τον εαυτό της και, φυσικά, δεν υπάρχει οριστική απάντηση.

Αν είχατε τη Μήδεια μπροστά σας, τι θα τη ρωτούσατε;

Πιθανότατα θα το γνώριζα μόνο αν είχα όντως τη Μήδεια μπροστά μου. Αν και δεν είμαι σίγουρος αν θα είχα καν ερωτήσεις ακόμα και τότε.

Η παιδοκτονία θεωρείται πάντα το χειρότερο έγκλημα – μπορεί να υπάρξει δικαιολογία;

Όχι, δεν υπάρχει δικαιολογία. Μπορούμε να συζητήσουμε για διάφορα άλλα ζητήματα, αλλά όχι για δικαιολογία.

Μπορεί ο σερβικός λαός να διεισδύσει στην ψυχή της Μήδειας;

Φυσικά, όχι μόνο ο σερβικός, αλλά και οποιοσδήποτε λαός… Ο μύθος είναι κάτι κοινό, που ανήκει σε όλους μας.

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει το DNA στην ανθρώπινη συμπεριφορά; Στις ακραίες αντιδράσεις;

Είμαι σκηνοθέτης και, παρόλο που μου αρέσει να εξερευνώ διάφορα πράγματα, αυτό είναι ένα ερώτημα που αφορά ανθρώπους με πολύ μεγαλύτερη εμπειρία από τη δική μου.

Θα ταξιδέψετε με την παράσταση στην καλοκαιρινή περιοδεία;

Θα το ήθελα πολύ. Είναι μια μοναδική εμπειρία. Δυστυχώς όμως δεν μπορώ, λόγω της νέας παράστασης που πρέπει να ξεκινήσω σύντομα.

Μετά τη «Μήδεια», τι ετοιμάζετε;

Ξεκινώ μια νέα παράσταση στη Σουηδία. Αυτόν τον χειμώνα ανέβασα εκεί τον «Μάκβεθ» και ανυπομονώ για αυτή τη νέα συνεργασία.

Εξακολουθείτε να λέτε ότι  η μόνη σας πίστη είναι η τέχνη;

Ένας φίλος μου είχε πει κάποτε χαριτολογώντας: «Η τέχνη είναι τέχνη, όλα τα άλλα είναι… κάτι άλλο!». Υπάρχει μεγάλη αλήθεια σε αυτό. Για μένα, μόνο η τέχνη διατηρεί την ισορροπία σε αυτόν τον κόσμο που έχει αναποδογυρίσει προ πολλού. Φυσικά, γνωρίζω ότι η τέχνη (το θέατρο) δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι μπορεί. Άλλο πράγμα είναι αυτό που γνωρίζουμε και άλλο αυτό στο οποίο πιστεύουμε.

Μου είχατε πει πριν από τρία χρόνια ότι το μελλοντικό σας σχέδιο —εκείνη την εποχή— ήταν μια ταινία πάνω σε ένα σενάριο που αγαπήσατε με την πρώτη ματιά. Υπάρχει ακόμα αυτό το σχέδιο;

Ο Τσέχοφ έλεγε: «Η ιατρική είναι η σύζυγός μου, η λογοτεχνία η ερωμένη μου»… Κάτι παρόμοιο σκεφτόμουν κι εγώ για πολύ καιρό, γιατί η πρώτη μου αγάπη, στην πραγματικότητα, ήταν ο κινηματογράφος. Ξεκίνησα να εργάζομαι πρώτα στον κινηματογράφο, πριν από πολλά χρόνια· το θέατρο ήταν η «ερωμένη» μου. Και όσο κι αν είμαι ευγνώμων στο θέατρο για τόσα πολλά μέχρι τώρα, ταυτόχρονα λυπάμαι που με παρέσυρε ολοκληρωτικά στον δικό του ρυθμό. Συχνά πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται τον κινηματογράφο, αλλά βρίσκομαι ήδη μπλεγμένος σε νέα σχέδια για παραστάσεις και θέατρο. Κι έτσι περνάει η μία σεζόν μετά την άλλη, ο ένας χρόνος μετά τον άλλον.

Ευριπίδη

Σκηνοθεσία: Nikita Milivojević

Η εμβληματική τραγωδία του Ευριπίδη παρουσιάζεται φέτος το καλοκαίρι σε μια μεγάλη παραγωγή υψηλών προδιαγραφών.

Η Μήδεια παραμένει συγκλονιστικά επίκαιρη και μιλά για την προδοσία, την εξορία, την αξιοπρέπεια και το οριακό σημείο όπου ο άνθρωπος συνθλίβεται ανάμεσα στον έρωτα και την κοινωνική τάξη. Η παράσταση δεν αντιμετωπίζει τη Μήδεια ως «τέρας», αλλά ως μια συνειδητή ανθρώπινη ύπαρξη που φτάνει στο έσχατο όριο.

Ο Nikita Milivojević, διεθνής σκηνοθέτης με βαθιά σχέση με την ελληνική γραμματεία, μετά την πρωτοποριακή καλλιτεχνική εμπειρία «Πέρσες – Το ταξίδι στο πεδίο των ψυχών» που παρουσίασε το 2023 στην Ελευσίνα – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης επιστρέφει για να προσεγγίσει αυτή τη φορά τη Μήδεια, με καθαρότητα και εσωτερική δύναμη, φωτίζοντας την ανθρώπινη διάσταση του μύθου. Η παράσταση διατηρεί τον κλασικό άξονα του κειμένου, αφήνοντας τα υπόγεια ρεύματα μιας ισχυρής μνήμης να διαπερνούν τη δράση. Η ιστορία μοιάζει να ξεδιπλώνεται μέσα από όσα ανακαλεί η ίδια η Μήδεια, σαν εικόνες που επιστρέφουν επίμονα· ο έρωτας, η φυγή, τα παιδιά, η προδοσία.

Δώδεκα ηθοποιοί συγκροτούν ένα συμπαγές σκηνικό σώμα, όπου οι φωνές ενώνονται και λειτουργούν ως καθρέφτης της πτώσης της ηρωίδας. Δύο μουσικοί επί σκηνής συμμετέχουν οργανικά στη δράση, με τη ζωντανή μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού να διατρέχει την παράσταση με ένταση και υποβλητικότητα, δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο που συνομιλεί με τον αρχαίο λόγο.

Σκηνοθεσία – Διασκευή: Nikita Milivojevic

Σκηνογραφία: Σωτήρης Μελανός

Πρωτότυπη μουσική / δραματουργία: Δημήτρης Καμαρωτός

Κίνηση: Amalia Bennett

Ενδυματολόγος: Βασιλική Σύρμα

Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος

Σχεδιασμός Ήχου: Κώστας Μπώκος

Βοηθοί σκηνοθέτη: Νίκος Τσιμάρας – Γιώτα Σερεμέτη

Visual Identity – Γραφιστικά: Δημήτρης Γκέλμπουρας @forbidden.designs

Φωτογραφίες: Πάνος Γιαννακόπουλος

Πρωταγωνιστούν:

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Λάζαρος Γεωργακόπουλος

Άρης Λεμπεσόπουλος

Τάσος Σωτηράκης

Διονύσης Πιφέας

Στον ρόλο της Τροφού η Ρένη Πιττακή

Χορός:

Ηλέκτρα Καρτάνου

Εμμανουήλ Κοντός

Ιωάννα Μπιτούνη

Κατερίνα Νταλιάνη

Μαριάμ Ρουχατζέ

Νίκος Τσιμάρας

Μουσικοί επί σκηνής: Στέλιος Κατσατσίδης, Βαγγέλης Παρασκευαΐδης

Παραγωγή: Λυκόφως – Γ. Λυκιαρδόπουλος

Πρόγραμμα παραστάσεων

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

Κυριακή 05/07/2026 – 21:00

ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

SOLD OUT

ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ

Τρίτη 07/07/2026 – 21:15

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ

SOLD OUT

ΖΑΠΠΕΙΟ

Τετάρτη 08/07/ 2026 – 21.15

ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΖΑΠΠΕΙΟΥ

SOLD OUT

ΑΙΓΑΛΕΩ

Πέμπτη 09/07/2026 – 21.15

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ

SOLD OUT

ΚΑΒΑΛΑ

Σάββατο 11/07/2026 – 21.30 & Κυριακή 12/07/2026 – 21.30

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

ΛΑΡΙΣΑ

Τρίτη 14/07/2026 – 21:15

ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΑΖΑΡ

Πέμπτη 16/07/2026 – 21:15

ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

Παρασκευή 17/07/2026 – 21:30

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Σάββατο 18/07/2026 – 21:15

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΤΙΝΑΛΜΑΖΗ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Πέμπτη 30/07/2026 – 21.15 & Παρασκευή 31/07/2026 – 21.15

ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ

ΜΟΥΔΑΝΙΑ

Σάββατο 01/08/2026 21:15

ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΝΕΩΝ ΜΟΥΔΑΝΙΩΝ

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Δευτέρα 03/08/2026 21:15

ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ

Τρίτη 04/08/2026 21:15

ΘΕΑΤΡΟ ΦΛΟΚΑ

Τετάρτη 5/08/2026 – 21.15 & Πέμπτη 6/08/2026 – 21.15

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ

ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Σάββατο 08/08/2026 21:15 [τελευταία εισιτήρια]

ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ»

Δευτέρα 10/08/2026 21:15

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Τρίτη 01/09/2026 21:00

ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ – ΠΕΙΡΑΙΑΣ

ΠΑΠΑΓΟΥ

Πέμπτη 03/09/2026 21:00

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ

ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

Σάββατο 05/09/2026 21:00

ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ – ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ

Τρίτη 06/09/2026 – 21:00 [τελευταία εισιτήρια]

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ

ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ

Δευτέρα 07/09/2026 21:00

ΘΕΑΤΡΟ ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ – ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

Σάββατο 12/09/2026 21:00

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

«ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΝΤΗΣ»

ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ

Δευτέρα 14/09/2026 21:00

ΘΕΑΤΡΟ «ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ» – ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ

ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ – ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Τρίτη 15/09/2026 21:00