Το βράδυ της περασμένης Τρίτης το Μπέλφαστ τυλίχθηκε στις φλόγες. Ομάδες νεαρών κουκουλοφόρων διαδηλωτών ξεχύθηκαν στους δρόμους εκτοξεύοντας μολότοφ, πέτρες και τούβλα. Οδοφράγματα στήθηκαν. Πεζοδρόμια ξηλώθηκαν. Παράθυρα έσπασαν. Κάδοι απορριμμάτων κάηκαν. Σπίτια πυρπολήθηκαν. Καταστήματα λεηλατήθηκαν. Λεωφορείο έγινε το φλεγόμενο μνημείο της μαινόμενης οργής.
Οι στοχοποιημένες οικογένειες μεταναστών έτρεχαν πανικόβλητες να σωθούν. Την ίδια στιγμή, μαύρος καπνός ανέβαινε στους τοίχους στη σειρά των ομοιόμορφων κατοικιών τους ταχύτερα από τις εκκλήσεις των Αρχών για ηρεμία και αυτοσυγκράτηση. Οι τραυματικές μνήμες της βίας που βασάνισε επί σχεδόν 30 χρόνια την τοπική κοινωνία επανέρχονταν δυσοίωνες. Αυτή τη φορά, οι διωγμοί, τα συντρίμμια και οι στάχτες υπογράφονται από τα ρατσιστικά γκράφιτι στις μάντρες της βορειοϊρλανδικής πρωτεύουσας.
Η αφορμή για το ξέσπασμα της βίας δόθηκε στο Βόρειο Μπέλφαστ το προηγούμενο βράδυ των μαζικών διαμαρτυριών και των βάναυσων επεισοδίων. Ενας 30χρονος Σουδανός ονόματι Χάντι Αλόντιντ αποπειράθηκε στη μέση του δρόμου να αποκεφαλίσει με κουζινομάχαιρο έναν αμέριμνο πολίτη. Το θύμα, ο 44χρονος Σκωτσέζος Στέφεν Ογκιλβι, ακτινολόγος του NHS, διασώθηκε αιμόφυρτος από τις δολοφονικές μαχαιριές μετά την έγκαιρη παρέμβαση τριών περαστικών. Εχασε το αριστερό του μάτι και νοσηλεύεται με σοβαρά τραύματα στον αυχένα και την πλάτη. Ο δράστης συνελήφθη και του αποδόθηκαν κατηγορίες.
Στις φλόγες παραδόθηκαν οι δρόμοι του Μπέλφαστ μετά την απόπειρα αποκεφαλισμού του 44χρονου Στέφεν Ογκιλβι από τον Σουδανό Χάντι Αλόντιντ στη μέση του δρόμου
Η πορεία από το Σουδάν
Είχε ταξιδέψει από το Σουδάν στο Παρίσι σε ανύποπτο χρόνο και από εκεί πέταξε στο Δουβλίνο. Στη συνέχεια διέσχισε οδικώς τα αφύλακτα χερσαία σύνορα μεταξύ της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας για να φτάσει στο Μπέλφαστ. Από το 2023 εγκρίθηκε ταχύτατα, μέσω fast track διαδικασίας, η αίτηση ασύλου του και έλαβε πενταετή άδεια παραμονής ως πρόσφυγας. Η άγρια εγκληματική του ενέργεια αποτέλεσε το αναμμένο σπίρτο που πετάχτηκε σαν σε εύφλεκτο βαρέλι υγρών καυσίμων. Η έκρηξη που ακολούθησε το απάνθρωπο περιστατικό δεν προέκυψε σαν μετεωρολογικό φαινόμενο. Οι ταραχές είχαν σωρευμένους λόγους για να εκδηλωθούν. Το καζάνι σιγόβραζε μέχρι να τινάξει το καπάκι που το σκέπαζε.
Κλείσιμο
Τέτοιες μέρες πέρυσι δύο έφηβοι Ρομά, με προέλευση από τη Ρουμανία, κατηγορήθηκαν για τη σεξουαλική επίθεση και απόπειρα βιασμού 13χρονου κοριτσιού στην Μπαλιμένα της Βόρειας Ιρλανδίας. Η μικρή φιλειρηνική πόλη των 30.000 πράων στην πλειονότητά τους κατοίκων βίωσε τρεις εφιαλτικές νύχτες κατάλυσης κάθε έννοιας τάξης. Σπίτια πυρπολήθηκαν αδιακρίτως. Ορισμένα τοπικά νοικοκυριά κατέφυγαν στην τοποθέτηση πινακίδων στα παράθυρα και τις εξώπορτες που σηματοδοτούσαν την εθνικότητα των κατοίκων. Τον περασμένο Οκτώβριο μετά τη σεξουαλική επίθεση από Αφρικανούς ή Ασιάτες, σκουρόχρωμους πάντως, μετανάστες εναντίον 10χρονου κοριτσιού στο Δουβλίνο, η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας αναστατώθηκε δύο συνεχόμενες νύχτες από κλιμακούμενη βία. Πιο δραματικός στο ιρλανδέζικο νησί ήταν ο απόηχος του σφαγιαστικού μακελειού τον Ιούλιο του 2024 στο Σάουθπορτ της απέναντι Ουαλίας στο νησί της Μεγάλης Βρετανίας. Εκείνη την ολέθρια μέρα ο δεκαεπτάχρονος Αξελ Ρουντακουμπάνα, γεννημένος στο Κάρντιφ από γονείς με καταγωγή από τη Ρουάντα, σκότωσε με μαχαίρι σε μια αίθουσα χορού τρία κοριτσάκια, 6, 7 και 9 χρόνων αντίστοιχα, ενώ τραυμάτισε βαριά άλλα οκτώ παιδιά και δύο ενήλικες. Την επόμενη μέρα η πόλη παραδόθηκε στον χαμό των βίαιων διαδηλώσεων, των καταιγιστικών συγκρούσεων με την Αστυνομία και στην απόπειρα καταστροφής ενός τζαμιού. Το ότι ο δράστης ήταν χριστιανός παραμερίστηκε ως λεπτομέρεια.
Οι διαδηλωτές
Στις βρετανικές διαδηλώσεις, ωστόσο, δεν κυριάρχησαν οι σκληροτράχηλοι ακροδεξιοί ακτιβιστές με ιστορικό αδικημάτων βίας κατά τις προκλητικές «χριστιανικές περιπολίες» τους που σπέρνουν τον φόβο στις μουσουλμανικές γειτονιές. Οι νεοφασίστες, οι νεοναζί, οι ρατσιστές υπέρμαχοι της λευκής υπεροχής από τα ακραία μορφώματα και τα εθνικιστικά γκρουπούσκουλα χάθηκαν άδοξα μέσα στο πλήθος των απλών ανθρώπων. Η τοξική εμπάθεια όμως, καθώς και τα δηλητηριώδη αντιμεταναστευτικά τους συνθήματα, όπως «Εξω οι ξένοι», «Απαλλαγή από τη μουσουλμανική βρομιά», «Βουλιάξτε τις βάρκες τους», έδιναν βροντερά το νοσηρό τους «παρών». Στο μακρινό Φόλκερκ της Σκωτίας, ένας διαδηλωτής κρατούσε ένα πανό που έγραφε: «Σκοτώστε όλους τους μετανάστες, αφήστε τον Αλλάχ να τους τακτοποιήσει».
Σε αυτό το κακόβουλο πνεύμα προκατάληψης βαθμιαία συγκροτήθηκε ένα ευρύτερο αντιμεταναστευτικό κίνημα στη Βρετανία, που ενθαρρυμένο από τους αδιάλλακτους ακροδεξιούς influencers έτεινε να πάρει μορφή χιονοστιβάδας. Οι διαμαρτυρίες άρχισαν έξω από τα λεγόμενα «ξενοδοχεία μεταναστών» που λειτουργούν ως κέντρα φιλοξενίας και στεγάζουν χιλιάδες αιτούντες άσυλο. Υπάρχουν περισσότερα από 400 κανονικά ξενοδοχεία σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο που έπαψαν να δραστηριοποιούνται εμπορικά καθώς χρησιμοποιούνται αποκλειστικά γι’ αυτό τον ανθρωπιστικό σκοπό. Καθένας από τους «πελάτες» τους λαμβάνει 49,18 λίρες -γύρω στα 57 ευρώ- την εβδομάδα για να καλύψει όλα τα έξοδα διαβίωσής του εκτός της στέγασης και απαγορεύεται να εργάζεται όσο εκκρεμεί οι αίτησή του.
Η απόπειρα αποκεφαλισμού σε δημόσια θέα με δράστη έναν Σουδανό πρόσφυγα έβαλε φωτιά στους δρόμους
της Βόρειας Ιρλανδίας – Το πογκρόμ κατά των μεταναστών που ακολούθησε δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Η δωρεάν οικονομική παροχή, πάντως, κοστίζει στο υπουργείο Εσωτερικών 8 εκατ. λίρες την ημέρα, ποσό που «τρελαίνει» τους κινδυνολόγους περί ισλαμοποίησης της Μεγάλης Βρετανίας και καλούν τη χώρα «σε πολιτιστική και πνευματική αφύπνιση για την αποτροπή του θανάσιμου κινδύνου». Εν τω μεταξύ, οι πρώτες συγκρούσεις με την Αστυνομία των συνήθως μασκοφόρων αντιφρονούντων στη μεταναστευτική κυβερνητική πολιτική ξεκίνησαν στο Λονδίνο. Στην αγγλική πρωτεύουσα με τον πακιστανικής καταγωγής δήμαρχο Σαντίκ Καν οι κινητοποιήσεις πύκνωσαν γύρω από τα μεταναστευτικά ξενοδοχεία «Thistle» στο Μπάρμπικαν και «Britannia» στο Κάναρι Γουάρφ. Σταδιακά εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα. Ο αναβρασμός μεγεθύνθηκε έως παροξυσμού από τα εγχώρια ΜΜΕ καθώς μέχρι τον Ιούνιο του 2025 αριθμός-ρεκόρ 111.084 ατόμων υπέβαλε αίτηση ασύλου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Την ίδια χρονιά, στη μικρή Ελλάδα υποβλήθηκαν συνολικά 61.629 αιτήματα ασύλου, ενώ στην εξεγερμένη Βόρεια Ιρλανδία κατατέθηκαν στο αντίστοιχο χρονικό διάστημα μόνο 2.379.
Αριθμός μεταναστών
Η αλήθεια είναι ότι η Βόρεια Ιρλανδία αποτελεί το λιγότερο εθνοτικά ποικιλόμορφο μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου. Μόλις το 3,4% περίπου των κατοίκων της προέρχεται από μειονοτικές εθνοτικές ομάδες. Το ποσοστό αντιστοιχεί σε μόνο 60.000 μετανάστες στο σύνολο του πληθυσμού, που ανέρχεται σε λιγότερο από 2 εκατομμύρια. Αν σκεφτεί κανείς ότι οι μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη που, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2023 άγγιξαν περίπου τους 4,4 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ το 2022 ήταν 5,3 εκατομμύρια, ο αριθμός των εγκατεστημένων και στις 6 κομητείες της βορειοϊρλανδικής περιοχής είναι μηδαμινός.
Για τη Βόρεια Ιρλανδία, πάντως, το Μεταναστευτικό δεν είναι μόνο ζήτημα αριθμών. Συνδέεται με τους φόβους για την ταυτότητα, τη στέγαση και την οικονομική ανασφάλεια των ντόπιων κατοίκων. Σχετίζεται με τη μετάβαση μιας ταλαιπωρημένης κοινωνίας σε ένα τοπίο αρμονικής προκοπής μετά την ιστορική Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής του 1998 που τερμάτισε εμφύλιες αιματηρές συγκρούσεις δεκαετιών και γεφύρωσε αβυσσαλέα χάσματα. Προφανώς η ειρηνική συμβίωση δεν λύνει αυτομάτως όλα τα προβλήματα. Δεν γεμίζει το ψυγείο. Δεν χτίζει σπίτια. Δεν δίνει δουλειές. Διατηρεί όμως μια συνοχή στην κοινωνία με ανθρώπους που μοιράζονται κοινές αξίες, συμμερίζονται παρόμοια ήθη και έθιμα, υπακούν σε κοινούς κανόνες συμπεριφοράς και σέβονται τους νόμους.
Οχι στις παρανομίες
Λαός μεταναστών και προσφύγων στη μακραίωνη ιστορία τους οι Ιρλανδοί, γνωρίζουν από κακουχίες και κατατρεγμούς. Δεν δαιμονολογούν τους μετανάστες, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχτούν παράνομες, απεχθείς και κακουργηματικές ενέργειες από μια ωμά παραβατική μερίδα τους. Αντιδρούν μαζικά και μάλλον υπερβολικά, καθώς δεν υποκαθιστούν τις όποιες οικογενειακές παραδόσεις και τις πατριωτικές ευαισθησίες τους με την ενοχικότητα ότι περιθωριοποιούν ή προσβάλλουν ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, στις οποίες ορισμένα μέλη τους δρουν εγκληματικά. Από αυστηροί σκεπτικιστές γίνονται ολοένα πιο επικριτικοί απέναντι στην απειλή της μετανάστευσης. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των καθολικών και των προτεσταντών συμφωνεί ότι οι μετανάστες δεν συμβάλλουν θετικά στην κοινωνία και την οικονομία. Ταυτόχρονα, στον αστικό χάρτη του Μπέλφαστ ξεδιπλώνεται ένας παρακμιακός και κακοφορμισμένος καμβάς με αδρές πινελιές φυλετικών κινήτρων εξόντωσης. Τον οποίο εκμεταλλεύονται και εργαλειοποιούν οι ακροδεξιοί αγκιτάτορες που ηγούνται διαδικτυακά των αντιμεταναστευτικών διαμαρτυριών.
Ο 43χρονος διαβόητος ακροδεξιός Αγγλος ακτιβιστής Στίβεν Γιάξλεϊ-Λένον, γνωστός και ως Τόμι Ρόμπινσον καθώς και με αλλά ψευδώνυμα, πρωτοστάτησε στις κινητοποιήσεις του Μπέλφαστ με ερεθιστικές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέλος συμμορίας χούλιγκαν στα νιάτα του, φορτωμένος στην ωριμότητά του με αρκετές ποινικές καταδίκες και φυλακίσεις, προέτρεψε καθημερινούς ανθρώπους από τα φτωχά λαϊκά στρώματα να επιτεθούν στυγνά στους φτωχότερους και καταφρονεμένους μετανάστες στις υποβαθμισμένες γειτονιές τους. Τους παρακίνησε να απαντήσουν δυναμικά σε ό,τι αποκάλεσε «επίθεση του εισβολέα στον λαό μας». Ζήτημα είναι βέβαια αν γνωρίζει ο ίδιος κατά πού πέφτουν οι παλιές εργατικές συνοικίες των προτεσταντών στο ανατολικό Μπέλφαστ. Εκεί όπου πλέον ζουν μετανάστες από 75 χώρες. Αρκείται να ποντάρει στην εξτρεμιστική υποκίνηση αντιμεταναστευτικής υστερίας, απολαμβάνοντας την τερατώδη επιρροή που ασκεί σε 1,9 εκατομμύρια ακολούθους του στο X. Δίχως να τους προσφέρει οποιαδήποτε λύση, παρά μόνο παραληρηματική φρενίτιδα. Πριν από έναν μήνα, στα μέσα Μαΐου, ηγήθηκε πορείας δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων στο κέντρο του Λονδίνου κατά της ισλαμικής απειλής για τη βρετανική ταυτότητα. Τον περασμένο Σεπτέμβριο προσέλκυσε περίπου 150.000 άτομα, καλώντας τα να προετοιμαστούν για μια «μάχη της Βρετανίας» υπό το σύνθημα «Ενώστε το Βασίλειο». Διόλου παράξενο, στη συγκεκριμένη εκδήλωση παρουσιάστηκε μέσω βίντεο ομιλία τού -δίχως άλλο ομοϊδεάτη και οικονομικού χορηγού του διοργανωτή- Ιλον Μασκ. Ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο -που εμπλέκεται όλο και περισσότερο στη βρετανική πολιτική χωρίς να του το ζητήσει κανείς- παρέδωσε έναν εσχατολογικά πολωτικό λόγο. Προειδοποίησε το συγκεντρωμένο πλήθος πως «είτε επιλέξετε βία, είτε όχι, η ισλαμιστική βία έρχεται εναντίον σας. Είτε θα αντεπιτεθείτε, είτε θα πεθαίνετε».
Φυσικά ο ίδιος δεν αμέλησε το επόμενο πρωί της φρικιαστικής απόπειρας δολοφονίας στο Μπέλφαστ να συνεισφέρει ψηφιακά καύσιμα για την έκρηξη της επικείμενης σύρραξης. Κοινοποίησε στην πλατφόρμα του λίστες με τοποθεσίες σε όλη τη Βόρεια Ιρλανδία για να συγκεντρωθούν οι θιγόμενοι «ευέξαπτοι» πολίτες προκειμένου να απελάσουν -και να πάνε πού;- τους «κακούργους εισβολείς» μετανάστες. Οι αναρτήσεις διακινούσαν ότι όλες οι επιχειρήσεις έπρεπε να κλείσουν στις 5.30 μ.μ. -«καμία δικαιολογία»- και από τις 7 μ.μ. το πλήθος έπρεπε να κλείσει τους δρόμους. Υποδείκνυαν ειρηνική δράση, αλλά παράλληλα συμβούλευαν τους διαδηλωτές να φορούν σκούρα ρούχα και να είναι έτοιμοι να συλληφθούν. Από χιλιάδες μίλια μακριά, ο Μασκ στο Τέξας και ο Ρόμπινσον που βρισκόταν στη Μόσχα παρακολούθησαν τους εμπρησμούς στους οποίους συνέβαλαν προκλητικά ως ηθικοί αυτουργοί. Μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα χάους και οργής στο Μπέλφαστ, σύσσωμες η πολιτική ηγεσία, οι αστυνομικές αρχές και η θρησκευτική ιεραρχία απηύθυναν παραινέσεις και ευχολόγια για γαλήνη, ειρήνη και αλληλοκατανόηση. Ενδόμυχα ήταν ευτυχείς που δεν η χώρα δεν θρήνησε νεκρούς. Δεν παρέλειψαν να καταδικάσουν σθεναρά τη βία στους δρόμους ως «αντίθετη με τις βρετανικές αξίες».
Διάτρητα σύνορα
Την επόμενη μέρα των ταραχών οι πιο ανόητοι κάτοικοι έβγαζαν selfies μπροστά στα χαλάσματα, ενώ οι τάχα πιο μυαλωμένοι στις παμπ κουβέντιαζαν θερμόαιμα σύμφωνα με την ιρλανδική παροιμία: «Καλύτερα να μαλώνεις παρά να είσαι μόνος». Κεντρικό θέμα, η ανεξέλεγκτη μετανάστευση και τα διάτρητα σύνορα. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση οι μεθοριακοί φράχτες δεν βρίσκονται σε βουνά, πεδιάδες και θάλασσες. Υψώνονται ανάμεσα σε εκείνον που φοβάται και σε εκείνον που φοβίζει. Οι ρόλοι τους εναλλάσσονται. Ο γηγενής φοβάται τη δημογραφική αλλαγή και για την ασφάλειά του ύστερα από ένα βίαιο έγκλημα από κάποιον παρείσακτο ξένο. Ο μετανάστης τρέμει μήπως το σπίτι του πυρποληθεί επειδή μιλά διαφορετική γλώσσα και προσεύχεται σε τζαμί. Και οι δύο πλευρές συνυπάρχουν αγχωμένες και χωριστά στην ίδια πόλη. Οχι μόνο στο Μπέλφαστ, στις περισσότερες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις.
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή