Με 5 εκ ευρώ για περίπου 100 θέσεις στάθμευσης, το πάρκινγκ του Δήμου Χανίων στη Νέα Χώρα (πρώην ΑΒΕΑ) ενδεχόμενως να είναι το ακριβότερο στην Ελλάδα.
Σίγουρα παντως είναι αυτό με την ομορφότερη θέα.
Στα 20 μέτρα από τη θάλασσα, το οικόπεδο των 270 τμ αποκτήθηκε μέσα από τεράστιες συγκρούσεις από τον Δήμο Χανίων και αποτέλεσε σημαία του Δημάρχου, Παναγιώτη Σημανδηράκη, ως προς το όραμά του για τον δημόσιο χώρο στην πόλη.
Ως νεοκλεγείς Δήμαρχος το 2019, είχε πρώτη προτεραιότητα να σώσει τον δημόσιο χώρο από τα κοράκια της αγοράς, φτάνοντας στα άκρα τη σύγκρουση που οδήγησε τελικά στην απόκτηση του οικοπέδου -για το οποίο ο προκάτοχός του είχε προχωρήσει σε άρση ρυμοτομικού βάρους- με στόχο “να κρατήσουμε τα φιλέτα για τους πολίτες” όπως είχε πει ο ίδιος ο κ. Σημανδηράκης, στην πανηγυρική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, το 2021, όταν τελικά αποκτήθηκε.
Πέντε χρόνια μετά και αφού στο οικόπεδο δεν έγινε η παραμικρή παρέμβαση, παρά την συχνή επανάληψη για εμπέδωση του οράματος, ξαφνικά και εντελώς συμπτωματικά όταν ξεκίνησε η λειτουργία του υπερπολυτελούς ξενοδοχείου δίπλα… το όραμα έγινε τσιμέντο και λευκή διαγράμμιση, αιφνιδιάζοντας την τοπική κοινωνία, η οποία όμως είναι σε απόγνωση με το πρόβλημα της στάθμευσης και αιτιολογημένα υποστηρίζει καθετί που μοιάζει με λύση.
Άλλωστε το ίδιο δεν έγινε και στο πρώην Στρατόπεδο Μαρκοπούλου που το όραμα για το μεγαλύτερο αστικό πάρκο έγινε… πάρκο αυτοκινήτων, ηλεκτρικών λεωφορειών και πάγκων λαϊκής αγοράς;
Προφανώς στα Χανιά του 2026 που πνίγονται από την έλλειψη χώρων στάθμευσης, αυτές οι πρωτοβουλίες θα είναι καλοδεχούμενες από τους οδηγούς. Δεν μπορούν όμως να κρύψουν την ανυπαρξία σχεδιασμού από την δημοτική Αρχή που δεν έχει κάνει ούτε μία κίνηση που να δείχνει κάποα προοπτική σοβαρής αξιοποίησης στον ορίζοντα. Δεν μπορούν επίσης να διαλύσουν την υπόνοια ότι το πάρκινγκ στην ΑΒΕΑ είναι “δώρο” του Δήμου Χανίων στους διπλανούς ξενοδόχους που με μαθηματική ακρίβεια θα το οικειοποιηθούν.
Είναι κακό μια δημοτική Αρχή να υποστηρίζει τον τουρισμό ειδικά σε έναν Δήμο όπως τα Χανιά;
Προφανώς και όχι. Αλλά αυτό πρέπει να γίνεται μέσα από έργα και παρεμβάσεις που αναβαθμίζουν συνολικά τον προορισμό και ταυτόχρονα την ποιότητα ζωής των ντόπιων και όχι με δώρα σε όποιον υπόσχεται θέσεις εργασίας και… ανάπτυξη (κυρίως της τσέπης του).
Αντίθετα με αυτό, εικόνα από την Ακτή Κανάρη μέχρι το Ξενία, είναι χαρακτηριστική της παρακμής και της εγκατάλειψης του δημόσιου χώρου: Σπασμένα παγκάκια, διαλυμένα πεζοδρόμια, σκουριασμένα κάγκελα, ένας ποδηλατόδρομος μνημείο αποτυχίας, στύλοι φωτισμοί αχρηστευμένοι, καλαθάκια σπασμένα. Ακόμα και τουριστικό περίπτερο, σε αχρηστία και κλειστό.
Την ώρα που οι επενδύσεις “διευκολύνονται” με κάθε τρόπο από την Δημοτική Αρχή, η καθημερινότητα στην πόλη δυσκολεύει, κλίνες προστίθενται αλλά γιατροί και δάσκαλοι χάνονται, οικογένειες εξοστρακίζονται, το κέντρο αδειάζει από κατοίκους και η ποιότητα ζωής στην πόλη πέφτει.
Φάνηκε εξάλλου και με την Δημοτική Αγορά, πώς τα ενοίκια εκτοξεύθηκαν ακόμα και από ντόπιους επιχειρηματίες – πλειοδότες που έχουν το βλέμμα στα πορτοφόλια των επισκεπτών ενώ παραδοσιακά καταστήματα όπως ιχθυοπωλεία και κρεοπωλεία έμειναν στα αζήτητα.
Ας είναι λοιπόν πιο φειδωλός ο Δήμαρχος όταν χύνει δάκρυα για την τουριστικοποίηση της πόλης (όπως έκανε πρόσφατα από το βήμα του συνεδρίου του Economist ) γιατί αυτός έχει το κουτί με τα χαρτομάντηλα και είναι πολιτική επιλογή του να μην το χρησιμοποιεί.