Σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ του Axios, ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να επιτέθηκε λεκτικά στον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, χαρακτηρίζοντάς τον «τρελό» και επισημαίνοντας ότι οι πάντες «μισούν» το Ισραήλ εξαιτίας των ενεργειών του. Ads Ο Τραμπ φέρεται να υπενθύμισε στον Νετανιάχου ότι ο ίδιος τον έχει προστατεύσει από την φυλάκιση, εκφράζοντας έντονη δυσαρέσκεια για την άρνηση του Ισραηλινού ηγέτη να σταματήσει τους βομβαρδισμούς στον Λίβανο, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τις διπλωματικές κινήσεις του Τραμπ με το Ιράν. Ads Αν και το ρεπορτάζ αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό, ο Τρίτα Πάρσι, ειδικός σε θέματα αμερικανο-ιρανικών σχέσεων, σημειώνει στο commondreams ότι η ιστορία δεν είναι εντελώς αβάσιμη, δεδομένου του ιστορικού των σχέσεων μεταξύ των δύο ηγετών. Ads Ιστορικά, Αμερικανοί πρόεδροι συχνά εκφράζουν ιδιωτικά θυμό για τους Ισραηλινούς πρωθυπουργούς, ενώ δημόσια διατηρούν στάση υποστήριξης . Για παράδειγμα, ο Τζο Μπάιντεν φέρεται να είχε αποκαλέσει τον Νετανιάχου «asshole» (αλήτη, κ..τρυπίδα) και «κακό άνθρωπο» κατά τη διάρκεια της κρίσης στη Γάζα και της διαμάχης για τη Ράφα, χωρίς ωστόσο αυτό να οδηγήσει σε αλλαγή πολιτικής. Ads Ωστόσο, στην περίπτωση του Τραμπ, υπάρχουν συγκεκριμένα περιστατικά που καταδεικνύουν μια πιο άμεση παρέμβαση. Στις 24 Ιουνίου 2025, μετά την παραβίαση μιας εκεχειρίας από το Ισραήλ στον πόλεμο με το Ιράν, ο Τραμπ επέπληξε δημόσια το Ισραήλ, δηλώνοντας ότι «δεν ξέρουν τι κάνουν» . Η παρέμβαση αυτή φέρεται να υποχρέωσε τον Νετανιάχου να σταματήσει την κλιμάκωση.
Ένα ακόμη πιο εντυπωσιακό περιστατικό αφορούσε τον βομβαρδισμό της Ντόχα από το Ισραήλ, ο οποίος έθεσε σε κίνδυνο τον ρόλο του Κατάρ ως διαμεσολαβητή. Ο Τραμπ απαίτησε από τον Νετανιάχου να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τον Εμίρη του Κατάρ, μια κίνηση που τεκμηριώθηκε από τον Λευκό Οίκο μέσω φωτογραφικού υλικού, καθώς ο Νετανιάχου φάνηκε να διαβάζει από προετοιμασμένο κείμενο.
Αυτή η πρωτοφανής δημόσια έκθεση της συμμόρφωσης του Νετανιάχου θεωρείται σπάνια, με μοναδικό συγκρίσιμο παράδειγμα την πίεση του Μπαράκ Ομπάμα το 2013 προς τον Νετανιάχου για μια συγγνώμη προς την Τουρκία μετά την ισραηλινή δολοφονική επίθεση στη Flotilla για τη Γάζα, η οποία όμως διευθετήθηκε ιδιωτικά.
Παρά τις παραπάνω αποδείξεις για την ικανότητα του Τραμπ να ασκεί πίεση, ο Πάρσι προειδοποιεί ότι τέτοιες ενέργειες ενδέχεται να μην έχουν μόνιμο χαρακτήρα.
Η πρόσφατη ιστορία δείχνει ότι ο Τραμπ είναι επιρρεπής σε αλλαγές στάσης λόγω της πίεσης που ασκείται από τους υποστηρικτές του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον, όπως φάνηκε όταν ο ίδιος αναζωπύρωσε τη σύγκρουση τον Φεβρουάριο του 2026, παρά την προηγούμενη προσπάθειά του να διατηρήσει την εκεχειρία.
Η σύγκρουση μεταξύ ιδιωτικών εξάρσεων και δημόσιας πολιτικής παραμένει, επομένως, ένα κεντρικό χαρακτηριστικό της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή. Οι θυμωμένοι πρόεδροι που καλμάρουν γρήγορα, δείχνουν πόσο επηρεάζονται από το πανίσχυρο φιλοισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ.