Κόμμα ή αρχηγός καλούσε σε πανελλήνια συγκέντρωση; Ούτε κατά διάνοια. Τέτοιο πλήθος και τόσο πάθος είχαμε δεκαετίες να δούμε. Η τραγωδία των Τεμπών, με τις πρωτοφανείς «θεωρίες» που οργίαζαν για τα αίτια, είχε δημιουργήσει κύμα αμφισβήτησης προς τους κυβερνητικούς χειρισμούς. Η συνωμοσιομολογία (λαθρεμπόριο 3-4 τόνων ξυλολίου, πυρόσφαιρα, «μπάζωμα» στοιχείων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος) είχε κυριεύσει την καθημερινότητά μας. H κυβέρνηση έμενε στη γωνία επιμένοντας: «Τη διερεύνηση ανέλαβε η Δικαιοσύνη. Είμαστε κράτος Δικαίου». Είμαστε, αλλά όταν οι πολίτες δέχονται καταιγισμό μαϊμού θεωριών για ένα δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, ποια λογική ή θεσμική απάντηση βρίσκει χώρο στην κοινή γνώμη; Οταν στα τηλεοπτικά πρωινάδικα η τραγωδία παίζει ως ριάλιτι, συνεχίζεται στα κοινωνικά δίκτυα με αναρτήσεις μίσους και διαστροφής και καταλήγει στα βραδινά δελτία ειδήσεων με συνεντεύξεις περισπούδαστες αερολόγων ειδημόνων, ο αγώνας της αλήθειας είναι άγονος. «Παίρνουν φωτιά τα τόπια»1.
Στην αναμπουμπούλα ξεφυτρώνουν και κάτι λιγδεροί τύποι -«τοκιστές σουλατσαδόροι», έλεγε η μητέρα μου- εκφέροντας εξωφρενικές ερμηνείες. Αντέχουν σε κριτική ανάλυση; Οχι φυσικά, αλλά οι κακές «ειδήσεις» υιοθετούνται πάραυτα. Επί δύο συναπτά έτη θριάμβευσε η διαστροφική πληροφόρηση για τα Τέμπη. Η καθυστερημένη αλήθεια δύσκολα να γίνει αποδεκτή. Το «ναι μεν αλλά…» στέκει πάντα απροσμάχητον.
Την αυθόρμητη, μεγαλειώδη συγκέντρωση της 8ης Μαρτίου 2023 «για δικαιοσύνη στα Τέμπη» την εξέλαβαν τα κόμματα της αντισυστημικότητας ως παλινόρθωση των «Αγανακτισμένων» της κάτω πλατείας Συντάγματος. Χάρηκαν χαρά μεγάλη ενθυμούμενα ημερών αρχαίων, δήωσης και καταστροφής της Αθήνας. Ωστόσο, όταν την 6η Σεπτεμβρίου 2025 επιχειρήθηκε η επανάληψη της συγκέντρωσης, με «κάλεσμα κομμάτων και αριστερών φορέων», ο κόσμος έμεινε στο σπίτι του. Λαϊκιστές της Δεξιάς με ριζοσπάστες της Αριστεράς, χεράκι-χεράκι, πίστευαν ότι ήρθε η ώρα, βάζοντας μπροστά τους πολίτες να ξαναστήσουν στο Σύνταγμα την «κατασκήνωση», τα «τραπεζάκια ζύμωσης» του 2014. Η κυρία Καρυστιανού έχασε την ευκαιρία να απευθυνθεί στον «λαό της». Σκόνταψε στους συγγενείς των θυμάτων.
Σαν έτοιμη από καιρό, στις 21 Μαΐου 2026, όχι πλέον ως «η μάνα των Τεμπών», αλλά ως αρχηγός του κινήματος Ελπίδα για τη Δημοκρατία, περίμενε ότι θα κατακλυζόταν η πλατεία Αριστοτέλους από τα πλήθη. Πόσους θερμούς οπαδούς να χωρέσει το «Ολύμπιον», που έμεινε και με κενά καθίσματα; Να εξηγηθώ: Το θέμα μου δεν είναι το «αραία αραία, να φαινόμεθα καμιά τριανταρέα». Ούτε το μαύρο τισερτάκι -με τρεις Ρώσους διανοητές- του παρουσιαστή της κομματικής εκδήλωσης. Θα την έλεγα μάλλον αφελή πρόσληψη ταυτότητας… πουτινικού εγχειρήματος!
Για μένα το άπαν είναι το πρόγραμμα της προέδρου Καρυστιανού: Αύξηση συντάξεων; Βεβαίως. Στήριξη των αγροτών; Βεβαιότατα. Και του ΕΣΥ; Ούτε συζήτηση. Εθνική Παιδεία; Ποιος δεν τη θέλει. Ισχυρή Ελλάδα χωρίς την ανάγκη κανενός; Πολύ μου άρεσε. Ας πούμε κάτι σαν «τους αδέσμευτους» του Αντρέα, με Τίτο, Μακάριο Γ’, Νεχρού και Νάσερ; Ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στην αποικιοκρατία, στον ρατσισμό!2 Πες τα, χρυσόστομη. Παιδιά δεν κάνουμε; Θα σας κάνουμε και παιδιά και στάδια να βγάλουμε πρωταθλητές, ακόμη και γιοφύρια… εις μνήμην Νικολάου Μαυρογιαλούρου. Ποιος ο λόγος να πάνε στο «Ολύμπιον» οι παλαιόθεν συγκινημένοι από τη δακρυχαίουσα μάνα, όταν αυτά που εξήγγειλε ως πολιτική μετανεωτερικότητα τα συζητάμε στο κομμωτήριο περιμένοντας τη βαφή ή στο ημίχρονο στο ΟΑΚΑ; Να ’χουμε να λέμε…
Μα, ούτε μία λέξη για την Ουκρανία που δεχόταν βροχή ρώσικων πυραύλων; Δεν συμπεριλαμβάνεται στην αδέσμευτη εξωτερική πολιτική; Ούτε αναφορά στο κόστος του «προγράμματος», που είναι «πέτσινο», ανάλογο του «κυβερνητικού» των 13,5 δισ. ευρώ του Τσίπρα, της 13ης Σεπτεμβρίου 2014, στη ΔΕΘ, στο Συνεδριακό Κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης»: Κατάργηση ΕΝΦΙΑ, σεισάχθεια δανείων, σκίσιμο μνημονίων. Αλλά τώρα λεφτά υπάρχουν, κι ας είναι καλά ο Μητσοτάκης που τα έφερε. Δεν το είπε αυτό η μάνα της Ελπίδας, γιατί δεν ξέρει και τι θα τα κάνει. Να της δώσουμε μια ευκαιρία να… μας το αποδείξει; Τη δόκαμε στον Τσίπρα και προκόψαμε. Την υστεραία της συγκέντρωσης διαβάσαμε την πρώτη επίσημη καταγγελία του νεοπαγούς εγχειρήματος εναντίον των ΜΜΕ. Διέστρεψαν, λέει, τα λεχθέντα της μάνας-αρχηγού…
Σε αυτό το έργο των «εχθρικών» ΜΜΕ -τα ίδια που πριν από έναν χρόνο εκθείαζαν το πολιτικό βάρος της κυρίας Καρυστιανού- προβλέπω ότι θα είμαστε, συχνά, θεατές. Οπως γνωρίζετε, όταν ένας αρχηγός βρίσκεται εκτός πραγματικότητας, τότε φταίνε οι δημοσιογράφοι που δεν αναγνωρίζουν το κύρος του, ούτε κατανοούν το δημοκρατικό φορτίο του κόμματός του. Πολλώ δε μάλλον όταν αρχηγός είναι και γυναίκα, οπότε αποκαλύπτεται ότι συντρέχουν και… αντιφεμινιστικά συμπλέγματα. Να μην πω και ο φθόνος «ομολόγων». Αν αναφερθεί σε δημοσίευμα και το σκηνικό-εικονοστάσι στο γραφείο της Ελπίδας για τη Δημοκρατία; Τότε όλα εξηγούνται. Δάκτυλος αντίχριστων. Σε λίγο θα ακολουθήσει και η αμφισβήτηση των δημοσκοπήσεων. Αλλο αποτέλεσμα δίνει η μέτρηση συμπαράστασης στη μάνα και άλλο η μέτρηση της αρχηγού. Αλλά αυτό που μου φαίνεται παρασάγγας πιο διασκεδαστικό -ακόμη και από το (πολλά γέλια) υποσχόμενο «νέο» κόμμα- είναι ο… τρόμος που αποκάλυψαν ένιοι αριστεροί δημοσιογράφοι ότι κατέλαβε την Πειραιώς και το Μαξίμου άμα τη εμφανίσει της Ελπίδας. Το χειρότερο για μένα; Από δω και πέρα αποκλείεται να δροσίσει ο καιρός…
1. Φωτιά στα τόπια. Η λέξη «τόπι» έχει τουρκική προέλευση (top), που στην αρχή σήμαινε το σφαιρικό βήμα στα κανόνια και μετά το ίδιο το κανόνι. Μεταφορικά σημαίνει «μάχη όλα για όλα».
2. Οι τέσσερις τελευταίοι Γενικοί Γραμματείς του Κινήματος των Αδεσμεύτων ήταν: Το 2012, ο Αχμαντινετζάντ, της Συμμαχίας των Οικοδόμων του Ισλαμικού Ιράν. Το 2016, ο Νικολάς Μαδούρο, του Ηνωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας. Το 2019, ο Ιλχάμ Αλίγεφ του Αζερμπαϊτζάν. Τόση Δημοκρατία, που θα ζήλευε ακόμη και… ο Περικλής.
Άννα Παναγιωταρέα
Το απροσμάχητον του… «ναι μεν αλλά»
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή