Αν πριν από λίγα χρόνια έλεγες ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα αφήσει το σημαντικότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα στη Θεσσαλονίκη, μια μοναδική παρακαταθήκη πρασίνου για το πυκνοδομημένο σε βαθμό ασφυξίας πολεοδομικό συγκρότημα, πιθανότατα θα σε θεωρούσαν βλαμμένο ή φανατικό υποστηρικτή του Μητσοτάκη και της ΝΔ ή αργυρώνητο που κάνει πληρωμένη προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης.
Και τώρα δηλαδή τα ίδια σχόλια θα εισπράξεις, αλλά έλα που τα δεδομένα έρχονται να σε δικαιώσουν. Να πέσουν όσοι θέλουν και να με φάνε, αλλά να δουν πρώτα τα δεδομένα, που αποτελούν τους αδιάψευστους μάρτυρες ότι ο Μητσοτάκης κάνει καλό στο πράσινο της Θεσσαλονίκης.
Μιας πόλης ελλειμματικής επί δεκαετίες σε πράσινο, με μεγάλο και χρόνιο πρόβλημα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, με αδυναμία διαχείρισης των λιγοστών και εγκαταλειμμένων στην τύχη τους ελεύθερων δημόσιων χώρων και με γυρισμένη την πλάτη στο φυσικό περιβάλλον ή στο τεχνητά πράσινο περιβάλλον της. Προφανώς δεν το κάνει μόνος του ο Μητσοτάκης, ούτε έγινε ξαφνικά οικολόγος. Υπάρχει η τοπική κοινωνία, οι ανάγκες της πόλης και μια αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού, που επιτέλους βλέπει τα πράγματα πιο πράσινα σε σχέση με το παρελθόν και δεν αναλώνεται αποκλειστικά σε έργα υποδομής (κι εκεί μια χαρά τα πάει ο Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη άλλωστε).
Αρχικώς να δούμε τα δεδομένα.
Ο Μητσοτάκης εγκαινιάζει στις 12 Ιουνίου το Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά και την επέκταση του Σέιχ Σου που θα καλύψει επιτέλους την πολύπαθη, ειδικά περιβαλλοντικά, δυτική Θεσσαλονίκη.
Επί Μητσοτάκη αξιοποιούνται (υπέρ του πρασίνου, αλλά όχι αποκλειστικά) τα πρώην στρατόπεδα στη δυτική Θεσσαλονίκη (Καρατάσιου, Μ. Αλεξάνδρου, Ζιάκα κτλ.).
Επί Μητσοτάκη προχωράει η αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου Κόδρα.
Και επί Μητσοτάκη αναμένεται να προσθέσει η ΔΕΘ άλλα 120 στρέμματα πρασίνου στο κέντρο της πόλης.
Συγγνώμη, αλλά αυτά είναι τα δεδομένα και όσοι δεν τα βλέπουν είναι επειδή δεν το θέλουν κι όχι επειδή δεν μπορούν. Να κάνετε μια σούμα του πρασίνου που προσθέτει ο Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη και να μου βρείτε άλλον πρωθυπουργό που πρασίνισε περισσότερο την περιοχή.
Πάμε να δούμε τις ενστάσεις.
Πρώτον δεν τα έκανε όλα ο Μητσοτάκης. Ήταν τυχερός επειδή έγιναν και γίνονται επί των ημερών του; Πιθανότατα. Ναι, το Παύλου Μελά έγινε επειδή υπήρχε το ευρωπαϊκό χρήμα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Ορθό. Αλλά αυτά τα έργα δεν γίνονται μόνον από την Περιφέρεια, σε συνεργασία με τον οικείο δήμο, αλλά και με την πολύτιμη πολιτική και ουσιαστική στήριξη της κυβέρνησης.
Το Σέιχ Σου επεκτάθηκε χάρις στον ιδιώτη επιχειρηματία, Σταύρο Ανδρεάδη. Ορθόν και του το χρωστάμε, αλλά να θυμίσω ότι όταν αποφάσισε να κάνει τη δωρεά ο κ. Ανδρεάδης, με τον Μητσοτάκη συναντήθηκε για να το συζητήσουν, όχι τυχαία… Και ο πρωθυπουργός το υποδέχτηκε και το διαφήμισε προσωπικά, όχι τυχαία…
Βάλτε τώρα κάτω να δούμε αυτά τα δυο πράσινα συστήματα που προστίθενται στη Θεσσαλονίκη τι οφέλη παράγουν για τη ζωή όλων μας και για το περιβάλλον. Το περιαστικό δάσος αναψυχής Ευκαρπίας ή δάσος Ανδρεάδη προσθέτει 3.000 στρέμματα πρασίνου, 300.000 δένδρα και 220.000 θάμνους. Το Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά είναι το πρώτο και το μοναδικό μητροπολιτικό στο πολεοδομικό συγκρότημα σε μια από τις περιοχές που πνίγονται από το τσιμέντο και τα προβλήματα βιωσιμότητας και προσθέτει στην περιοχή επιπλέον 340 στρέμματα πρασίνου.
Τρίτη παρατήρηση ότι και οι προηγούμενοι ενδιαφέρθηκαν για το πράσινο στην πόλη και μάλιστα έβαλαν τα θεμέλια για να φτάσουμε να κόβει κορδέλες ο Μητσοτάκης. Ορθόν. Η κυβέρνηση Τσίπρα πέτυχε την παραχώρηση του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά στον ομώνυμο δήμο και έβαλε πρώτη το θεμέλιο για να γίνει μητροπολιτικό πάρκο, υιοθετώντας ένα πάγιο αίτημα των κινημάτων και της τοπικής κοινωνίας, αυτοδιοίκησης κτλ. Θα μπορούσε να μπει το θεμέλιο και να μη γίνει τελικά το μητροπολιτικό πάρκο; Η εμπειρία δείχνει ότι μάλλον αυτό θα ήταν το πιο πιθανό εάν η επόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη αδιαφορούσε…
Θα έκανε τη δωρεά ο Σταύρος Ανδρεάδης αν δεν ήταν ο Μητσοτάκης; Θα την έκανε, διότι η αγάπη του επιχειρηματία (αποδεδειγμένα) δεν είναι ο Μητσοτάκης και η ΝΔ, αλλά η Θεσσαλονίκη, στην οποία με τη διαχρονική στάση του (στάση ζωής) έχει προσφέρει ουκ ολίγα, χωρίς να επιδιώκει να χαρακτηριστεί ευεργέτης. Θα μου πουν πολλοί να είμαι φειδωλός όταν χρησιμοποιώ τέτοιους χαρακτηρισμούς, αλλά επιτέλους κάποιος πρέπει να το κάνει και να μην περιμένει τη μετά θάνατον δικαίωση όπως συνηθίζεται, ειδικά στη Θεσσαλονίκη.
Θα αξιοποιούνταν τα πρώην στρατόπεδα με μια πράσινη (όσο γίνεται) λογική; Πιθανότατα όχι, διότι αν κρίνω από τις δεκαετίες που τα λιβάνιζαν κυβερνήσεις επί κυβερνήσεων αδυνατώντας να αποφασίσουν πώς θα αξιοποιηθούν, δεν θα φτάναμε να έχουμε σήμερα ανοιχτά πρότζεκτ υλοποίησης έργων στα περισσότερα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε κατεύθυνση αξιοποίησης; Ναι, είχε. Αλλά με μια μονοσήμαντη λογική, η οποία απαιτούσε πολύ χρήμα και αμφιβάλω εάν ήταν εφικτή η προοπτική να γίνουν όλα πράσινα και πάρκα αποκλειστικά. Η αποφασιστικότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη (επαναλαμβάνω σε συνδυασμό με τη βούληση και τις πράξεις της τοπικής κοινωνίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού, για να μην αδικώ κανέναν) ήταν εξαιρετικά κρίσιμη. Και για το τι θα γίνει με το εγκαταλειμμένο στρατόπεδο στον δήμο Κορδελιού – Ευόσμου και με το τι θα γίνει στο Καρατάσιου, ακόμα και με το τι θα γίνει στο Κόδρα, όπου τα πράγματα ήταν πιο προχωρημένα σε σχέση με τα άλλα πρώην στρατόπεδα, αλλά ακόμα έχουμε δρόμο για να το δούμε όπως το θέλουμε όλοι.
Και πάμε στο καυτό θέμα της ΔΕΘ, η ανάπλαση της οποίας επιχειρήθηκε να διχάσει την κοινωνία. Ο Μητσοτάκης ήθελε να τη δώσει σε επιχειρηματικά συμφέροντα και η κοινωνία (όχι όλη γιατί επιχειρήθηκε να διαιρεθεί σε καλούς και κακούς…) τον ανάγκασε να κάνει πίσω και να υιοθετήσει μια πιο πράσινη λύση, αλλά όχι την ενδεδειγμένη. Φαντάζομαι όλοι έχουν ακούσει αυτή την επιχειρηματολογία. Αναγκάστηκε ο Μητσοτάκης να πρασινίσει τη ΔΕΘ. Τώρα τα αιτήματα της αυτοδιοίκησης και οι πιέσεις που ασκεί για χίλιες δυο προθέσεις της κεντρικής διοίκησης, εμφανίζεται ως εξαναγκασμός, υποχώρηση της κυβέρνησης και νίκη ενάντια στο σύστημα που θέλει τη Θεσσαλονίκη βορά στα συμφέροντα. Λες κι ο Μητσοτάκης δεν θα μπορούσε να αφήσει το αρχικό σχέδιο να προχωρήσει και να ρίξει όλη την ευθύνη στο Υπερταμείο, και το αποτέλεσμα να ήταν η υποθήκευση του μέλλοντος της Θεσσαλονίκης. Δεν θέλουν ορισμένοι να δουν ότι ο Μητσοτάκης άκουσε την τοπική κοινωνία, διόρθωσε μια στρεβλή προοπτική ανάπλασης της ΔΕΘ (στην οποία συνηγορούσαν τα περισσότερα κόμματα επί δεκαετίες) και αποφάσισε (σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση επαναλαμβάνω γιατί έτσι πρέπει) να προχωρήσει σε ένα νέο σχέδιο ανάπλασης με 120 στρέμματα πρασίνου. Αντιλαμβάνομαι ότι όσοι αντιδρούν στο διορθωμένο σχέδιο θέλουν όλο το εκθεσιακό κέντρο να γίνει πράσινο. Είναι μια προοπτική την οποία δεν υιοθετεί ο Μητσοτάκης. Ε, στο δίλημμα μεταξύ του να είναι ο νεκροθάφτης του κέντρου της Θεσσαλονίκης ή ο νεκροθάφτης της ΔΕΘ, ο Μητσοτάκης αποφάσισε ούτε το ένα ούτε το άλλο και βρήκε τη χρυσή τομή (βάσει των πληροφοριών, διότι το τελικό σχέδιο ακόμα το περιμένουμε από το Υπερταμείο).
Τι έχω να ακούσω γι’ αυτά που γράφω ως συμβιβασμένος και κοντόφθαλμος δημοσιογράφος δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Αλλά θεωρώ ότι κάποιος πρέπει να τα πει. Κι αυτό που λέω με όσα προανέφερα, έτσι για να ενοχλήσω ακόμα περισσότερο, είναι συμπερασματικά ότι ο Μητσοτάκης κάνει καλό στο περιβάλλον της Θεσσαλονίκης. Όχι;