Οπου και να πάει και ότι και να πει, ο κ. Δημητριάδης προκαλεί αναστάτωση. Από το Συνέδριο της ΝΔ όπου εισέβαλε με κλακαδόρους παρ’ότι δεν ήταν σύνεδρος, μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου μπάσκετ, όταν ήρθε στα χέρια με τον κ. Μαρινάκη.
Στο πρόσφατο Συνέδριο του Athens Defence Summit, η ανακοίνωση του ονόματος του μεταξύ των ομιλητών προκάλεσε παρασκηνιακή θύελλα. Τελικώς βγήκε από τον κατάλογο. Πρόσφατα έδωσε συνέντευξη, στην οποία υποστήριξε ότι ήταν αυτός που έσωσε την παράταξη, την κυβέρνηση και τον μπάρμπα του. Παρότι πολιτικό παχύδερμο, ο τελευταίος κόντεψε να πάθει συγκοπή.
Ουσιαστικά, ο κ. Δημητριάδης δεν έχει κληθεί να δώσει εξηγήσεις για την υπόθεση των υποκλοπών. Ο ρόλος του δεν διερευνήθηκε, λόγω της συγκάλυψης του σκανδάλου από την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Κανονικά, οποιοδήποτε άνθρωπος στη θέση του θα κοιτούσε να κρατήσει για μερικά χρόνια χαμηλό προφίλ, ώστε να ξεχαστεί.
Αλλά ο ανιψιός του πρωθυπουργού, έχει έναν ιδιότυπο ψυχισμό, που περιέγραφε σε ένα άρθρο της η Καθημερινή, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο.
Το άρθρο («Υπόθεση υποκλοπών: Η πτώση ενός κλειδοκράτορα») δεν αναφέρεται μόνο στο σκάνδαλο. Περιγράφει με μελανά χρώματα μια αλαζονική και αυταρχική προσωπικότητα που κοκορεύεται ότι «έχει τρέξει όλες τις εκστρατείες του Κυριάκου» και είχε επιβάλλει μια σταλινικού τύπου εξουσία στο Μέγαρο Μαξίμου: «ένα ‘’τσαρικό’’ σύστημα όπου όποιος δεν περνούσε από το δικό του κανάλι και επιχειρούσε αδιαμεσολάβητα να απευθυνθεί στον Μητσοτάκη, είτε κινδύνευε με καρατόμηση είτε κατέληγε στο βάθος της κατάψυξης».
Διαβάστε: Διεθνές Ινστιτούτο Τύπου στο Tvxs / «Από τις πιο ανησυχητικές περιπτώσεις στην Ευρώπη οι αγωγές Δημητριάδη»
Το ρεπορτάζ της εφημερίδας σκιαγραφεί έναν εμμονικό άνθρωπο με φαντασιώσεις: «εμμονές με συγκεκριμένα πρόσωπα, οι οποίες εντυπωσίαζαν τους συνδαιτυμόνες του, γιατί ήταν πολύ συχνά αποκυήματα φαντασίας και δεν είχαν κανένα όριο ή φραγμό. Άλλοτε κολλούσε με τον Δένδια, άλλοτε με τον Χατζηδάκη, άλλοτε με τον Χρυσοχοΐδη και τον Κικίλια, άλλοτε με άλλους μη πολιτικούς και πολύ συχνά με πρόσωπα του άμεσου περιβάλλοντος του πρωθυπουργού».
«Αυτή την αίσθηση παντοδύναμίας», συνεχίζει το ψυχογράφημα, «απηχούσε και μια άλλη φράση που χρησιμοποιούσε συχνά όταν ήθελε να πει ότι κάποιος αντίπαλός του θα εξαφανιστεί πολιτικά: ‘’Αυτός’’, έλεγε, ‘’θα συναντήσει τον Δημιουργό του’’. Όπως σχολίαζε άνθρωπος που συνεργάστηκε μαζί του, ‘’αυτό ήταν το πρόβλημα. Είχε δει πολλές ταινίες στις οποίες οι πρωταγωνιστές μιλούσαν με αυτούς τους όρους, κι ήταν σαν να θέλει να το ζήσει’’».
Δεν είναι καθόλου προφανές ότι θα ήθελε να ζήσει και τη σύγκρουση του με τον κ. Μαρινάκη στον τελικό του μπάσκετ, μετά την οποία ο τελευταίος του έκανε μήνυση. Το βέβαιο είναι ότι η κάθε παρουσία του είναι τοξική και προκαλεί αντιδράσεις, τις οποίες δεν φαίνεται ούτε να υπολογίζει και ίσως ούτε να συνειδητοποιεί.
Διαβάστε: «Θερμό» επεισόδιο στο ΟΑΚΑ / Μήνυση Μαρινάκη κατά Δημητριάδη – Τι απαντά ο πρώην διευθυντής του πρωθυπουργικού γραφείου
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, στην καθαρογραμμένη απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών για τις υποκλοπές έχει την τιμητική του. Το όνομα του αναφέρεται σε 130 σελίδες από τις 1930 της απόφασης, με την οποία ο κουμπάρος του Γ. Λαβράνος και άλλοι 3 καταδικάστηκαν σε 126 χρόνια φυλακή.
Ούτε με αυτό ίδρωσε το αυτί του. Τον Ιανουάριο, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αγωγή του κατά του Στέλιου Κούλογλου. Zητούσε 450.000 ευρώ αποζημίωση για μία επιστολή, την οποία είχε αποστείλει το 2024 ο Σ.Κούλογλου, ως Ευρωβουλευτής, στην πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα με θέμα τις υποκλοπές.
Πλήρως εμπεριστατωμένη, η απόφαση του Δικαστηρίου ήταν καταπέλτης για όλα τα επιχειρήματα και τις κατηγορίες Δημητριάδη. Παρόλα αυτά, μόλις άσκησε έφεση και η δίκη θα επαναληψθεί.
Διαβάστε: Ετυμηγορία / Απορρίφθηκε η αγωγή 450.000 ευρώ Δημητριάδη κατά Κούλογλου