Tα πράγματα είναι πολύ σοβαρά ότι μόνο για την εικόνα, αλλά και για τα οικονομικά της χώρας: η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, με επιστολή προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπέμπει ευθέως στον περιβόητο Κανονισμό Αιρεσιμότητας. Δηλαδή στο «πυρηνικό όπλο» των Βρυξελλών απέναντι σε κυβερνήσεις που θεωρούν ότι η Δικαιοσύνη είναι παράρτημα τους. Ads Για να το πούμε απλά: η Ελλάδα μπαίνει πλέον στην ίδια κατηγορία συζήτησης με την Ουγγαρία του Βίκτορ Όρμπαν και την προηγούμενη κυβέρνηση της Πολωνίας. Ο συγκεκριμένος κανονισμός δεν ενεργοποιείται για ψύλλου πήδημα ούτε επειδή κάποιος στις Βρυξέλλες ξύπνησε στραβά. Ads Ενεργοποιείται όταν υπάρχουν υπόνοιες ότι η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης υπονομεύεται σε βαθμό που κινδυνεύουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και η διερεύνηση της διαφθοράς. Ads Διαβάστε: Λάουρα Κοβέσι / Επιστολή – κόλαφος στην Κομισιόν για την τροπολογία Φλωρίδη Ads Και τι απαντά το Υπουργείο Δικαιοσύνης; Όχι επί της ουσίας. Όχι γιατί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεωρεί ότι οι τροποποιήσεις Φλωρίδη δυσχεραίνουν το έργο της. Όχι γιατί η Κοβέσι καταγγέλλει αρνητικές επιπτώσεις στις έρευνες. Η απάντηση είναι σχεδόν παιδική: «Μα αφού η κυρία Κοβέσι μάς είχε πει στους Δελφούς ότι είχε καλή συνάντηση μαζί μας».
Πρόκειται για επιχείρημα επιπέδου σχολικής απολογίας. Δηλαδή αν ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος συνομιλήσει πολιτισμένα με μια κυβέρνηση και δηλώσει ότι επιθυμεί επιτάχυνση διαδικασιών, αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι εγκρίνει κάθε μεταγενέστερη νομοθετική παρέμβαση; Από πότε η διπλωματική ευγένεια ισοδυναμεί με λευκή επιταγή;
Διαβάστε: Υπουργείο Δικαιοσύνης / Τι απαντάει στην επιστολή Κοβέσι προς την Κομισιόν – «Κανένας αιφνιδιασμός»
Η ουσία είναι αλλού: η Κοβέσι δεν αμφισβήτησε ποτέ την ανάγκη ταχύτερης απονομής δικαιοσύνης. Αμφισβητεί το πώς και προς όφελος ποιων γίνονται οι αλλαγές. Και όταν η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας φτάνει να απευθύνεται στην Κομισιόν επικαλούμενη τον μηχανισμό που χρησιμοποιήθηκε κατά του Όρμπαν, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό και οικονομικό.
Ο μηχανισμός οικονομικών κυρώσεων έχει ενεργοποιηθεί στο παρελθόν για δύο μόνο χώρες, την Ουγγαρία και την Πολωνία. Στην περίπτωση της Ουγγαρίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση προχώρησε στο πάγωμα δισεκατομμυρίων ευρώ, λόγω των παραβιάσεων του κράτους δικαίου και της διαφθοράς.
Στην Πολωνία παρακρατήθηκαν οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης λόγω της αμφισβήτησης της ανεξαρτησίας των Δικαιοσύνης από το τότε κυβερνών κόμμα. Ξεπάγωσαν, αφού η χώρα συμμορφώθηκε με τις ευρωπαϊκές υποδείξεις.
Είναι γνωστό ότι στο Μέγαρο Μαξίμου δεν τους πολυνοιάζουν ούτε οι οικονομικές κυρώσεις, γιατί δεν θα τις πληρώσουν από τις -γεμάτες- τσέπες τους. Αλλά οι επόμενοι που θα βρουν άδεια τα ταμεία, ίσως ζητήσουν τον λογαριασμό…