Πέθανε η σπουδαία ιστορικός τέχνης Άννα Καφέτση, επιμελήτρια εκθέσεων και διδάκτωρ Αισθητικής-Ιστορίας Τέχνης, ευρύτερα γνωστή για τον καθοριστικό της ρόλο στην ανάπτυξη της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα.
Η σπουδαία ιστορικός τέχνης Άννα Καφέτση, πρώην διευθύντρια του ΕΜΣΤ και καθοριστική για τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα, “έφυγε” από τη ζωή.
Η Καφέτση υπήρξε η πρώτη και μακροβιότερη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), όπου οργάνωσε τις πρώτες συλλογές, σχεδίασε το όραμά του και έδωσε πολυετή μάχη για τη μετατροπή του παλαιού εργοστασίου ΦΙΞ στη μόνιμη στέγη του μουσείου.
Μετά την απομάκρυνσή της από το ΕΜΣΤ το 2014 και μέχρι σήμερα, είχε τη διεύθυνση του εικαστικού κέντρου annexM του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, συνεχίζοντας να επιμελείται πρωτοποριακές εκθέσεις Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών, δίνοντας έμφαση στη σύγχρονη εικαστική παραγωγή και τα νέα μέσα.
Η Άννα Καφέτση, γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε μεταπτυχιακά και διδακτορικά στην αισθητική και ιστορία της τέχνης στο Παρίσι. Πριν από το ΕΜΣΤ, εργάστηκε για χρόνια στην Εθνική Πινακοθήκη, επιμελώντας ιστορικές εκθέσεις, όπως η μεγάλη παρουσίαση του Ρωσικού Πρωτοποριακού Κινήματος.
Σε ανακοίνωσή του το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης αναφέρει:
“Με βαθιά θλίψη το ΕΜΣΤ αποχαιρετά την Άννα Καφέτση, ιστορικό τέχνης και επιμελήτρια, ιδρυτική και πρώτη διευθύντρια του μουσείου.
Η Άννα Καφέτση υπήρξε η καθοριστική προσωπικότητα πίσω από τη δημιουργία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ανέλαβε τη διεύθυνσή του το 2000 και το οργάνωσε από το μηδέν, χτίζοντας βήμα-βήμα τη συλλογή, τη φυσιογνωμία και τη θεσμική του ταυτότητα. Σε μια περίοδο που δεν υπήρχε ακόμη εθνικός θεσμός σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη συγκρότησή του, με αδιάκοπη πίστη στην ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου μουσείου.
Με το έργο και την επιμονή της, έθεσε τις βάσεις για έναν θεσμό που άλλαξε το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στη χώρα. Στήριξε καλλιτέχνες, ανέδειξε νέες κατευθύνσεις και διαμόρφωσε έναν χώρο ανοιχτό στον πειραματισμό και τη διεθνή συνάντηση.
Το 2014 αποχώρησε από τη διεύθυνση του ΕΜΣΤ.
Η συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική τέχνη, στην ανάπτυξη των θεσμών της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα υπήρξε θεμελιώδες και διαρκές σημείο αναφοράς. Το ΕΜΣΤ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της και σε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί της”.