Το σοκαριστικό περιστατικό με τα δύο ανήλικα κορίτσια που έπεσαν μαζί από ταράτσα στην Ηλιούπολη επαναφέρει το ζήτημα της ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων, καθώς και την ανάγκη ενίσχυσης των μηχανισμών πρόληψης της αυτοκτονίας.
«Πώς είναι δυνατόν δύο ανήλικα κορίτσια να φτάσουν στο σημείο να πέσουν μαζί από μια ταράτσα; Πρόκειται για ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αφήνει καμία κοινωνία αδιάφορη», τονίζουν επιστήμονες από το Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας – Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ, μέσω της Γραμμής Παρέμβασης για την Αυτοκτονία 1018. Όπως επισημαίνουν, η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά δεν εμφανίζεται αιφνίδια ούτε μπορεί να θεωρηθεί ανεξήγητη αντίδραση.
Τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ δείχνουν ότι διαχρονικά καταγράφονται περιστατικά αυτοκτονιών ακόμη και σε πολύ μικρές ηλικίες, γεγονός που προκαλεί έντονη ανησυχία.
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η τάση που καταγράφεται ήδη στους πρώτους μήνες του 2026, με αύξηση περιστατικών στην ηλικιακή ομάδα 15–19 ετών, αναδεικνύοντας την ανάγκη για άμεση ενίσχυση των δομών πρόληψης, έγκαιρης παρέμβασης και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.
Σύμφωνα με τα δεδομένα του Παρατηρητηρίου, το 2022 καταγράφηκαν 4 περιστατικά στην ηλικία 12–14 ετών και 7 στην ηλικία 15–19. Το 2023, τα αντίστοιχα στοιχεία ήταν 1 και 9. Το 2024 καταγράφηκαν 3 και 7, το 2025 1 και 6, ενώ το 2026 μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί 1 περιστατικό στην ομάδα 12–14 ετών και 8 στην ομάδα 15–19.
Όπως υπογραμμίζει η ΚΛΙΜΑΚΑ, η αυτοκτονικότητα δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο ή ξαφνικό γεγονός, αλλά μια σύνθετη και πολυπαραγοντική διαδικασία, στην οποία εμπλέκονται γενετικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες.
Στην εφηβεία, η ψυχική δυσφορία συχνά δεν εκφράζεται με εμφανή τρόπο, ενώ το αίσθημα αδιεξόδου και η συναισθηματική αστάθεια μπορεί να παραμένουν «σιωπηλά» μέχρι την εκδήλωση μιας κρίσης.
Η οργάνωση τονίζει επίσης ότι δεν είναι δυνατό να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το συγκεκριμένο περιστατικό χωρίς πλήρη επιστημονική διερεύνηση. Παράλληλα, όμως, υπογραμμίζει πως τέτοιες υποθέσεις αναδεικνύουν την ανάγκη για έγκαιρη αναγνώριση και υποστήριξη παιδιών και εφήβων που βιώνουν έντονη ψυχική επιβάρυνση.
Διαβάστε: Φωτεινή Λαμπρίδη / Θα συνεχίσουμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα;
Το τραγικό συμβάν επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα: τι εμποδίζει τους εφήβους να εκφράσουν τον ψυχικό τους πόνο και να ζητήσουν βοήθεια εγκαίρως;
Σύμφωνα με την ΚΛΙΜΑΚΑ, η ψυχική ευαλωτότητα δεν διαμορφώνεται ανεξάρτητα από το περιβάλλον. Αντίθετα, οι ανθρώπινες σχέσεις, το αίσθημα ασφάλειας και τα υποστηρικτικά πλαίσια μπορούν να λειτουργήσουν καθοριστικά ως προστατευτικοί παράγοντες απέναντι στην αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.
Με βάση αυτή την προσέγγιση, η πρόληψη συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία ασφαλών οικογενειακών, σχολικών και κοινωνικών συνθηκών που επιτρέπουν την έγκαιρη έκφραση της ψυχικής δυσφορίας.
Η ΚΛΙΜΑΚΑ καταλήγει ότι η πρόληψη της αυτοκτονίας σε παιδιά και εφήβους δεν μπορεί να περιορίζεται στη διαχείριση των συνεπειών μετά από τραγικά γεγονότα. Αντιθέτως, απαιτείται συστηματική ενίσχυση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, εκπαίδευση γονέων και εκπαιδευτικών στην αναγνώριση των προειδοποιητικών σημείων και ενεργή προσπάθεια αποστιγματοποίησης της αναζήτησης βοήθειας.