Ο κ. Μητσοτάκης διόρθωσε επιτέλους χθες μια ιστορική ανακρίβεια. Τόσα χρόνια, από το 1821, από την Αντίσταση μέχρι το Πολυτεχνείο, από τους γιατρούς του ΕΣΥ μέχρι τους δασκάλους στα ξεχασμένα νησιά, νομίζαμε αφελώς ότι ο πατριωτισμός είχε κάποια σχέση με τους ανθρώπους και τις ιδέες.
Ευτυχώς ήρθε η σύγχρονη πολιτική σκέψη του μητσοτακισμού να μας διορθώσει. Να τι είπε χθες ο πρωθυπουργός, στο προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη:
«Ειδικά εσείς, οι Μακεδόνες, ξέρετε καλά πως ο πατριωτισμός δεν είναι οι κραυγές, τα βαρύγδουπα συνθήματα στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Ξέρετε τι είναι πατριωτισμός; Τα Rafale μας, που πετούν ήδη στους ελληνικούς ουρανούς, τα αναβαθμισμένα F-16, τα πρώτα F-35, 5ης γενιάς, τα οποία περιμένουμε σε δύο χρόνια από τώρα.
Ναι, πατριωτισμός της ευθύνης είναι να μπορούμε να επισκεπτόμαστε γεμάτοι περηφάνια -και πράγματι, αυτή πιστεύω ότι ήταν μια ξεχωριστή στιγμή για όλους εμάς- τη φρεγάτα “Κίμων”, το πιο σύγχρονο πλοίο αυτή τη στιγμή στη Μεσόγειο, το οποίο σκίζει ήδη τα νερά του Αιγαίου έχοντας τη γαλανόλευκη στον ιστό της. Είναι η πρώτη από τις τέσσερις συνολικά Belh@rra που θα διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό σε 18 μήνες από τώρα».
Με άλλα λόγια, όσο πιο ακριβό το τιμολόγιο, τόσο βαθύτερη η αγάπη για την πατρίδα. Ο αγωνιστής του ’21, αν ζούσε σήμερα, δεν θα χρειαζόταν ούτε καριοφίλι ούτε θυσίες. Θα αρκούσε μια καλή σύμβαση εξοπλιστικών και μια φωτογραφία μπροστά σε μια φρεγάτα με φόντο τη γαλανόλευκη.
Πρόκειται για μια εντυπωσιακή εξέλιξη της πολιτικής φιλοσοφίας. Ο πατριωτισμός δεν μετριέται πια με την κοινωνική συνοχή, τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης ή την αξιοπρέπεια των πολιτών.
Μετριέται σε δισεκατομμύρια ευρώ, σε ίππους ώσης και σε stealth τεχνολογία. Αν έχεις νοσοκομεία χωρίς προσωπικό, σχολεία που καταρρέουν, νέους που φεύγουν στο εξωτερικό και μισθούς που τελειώνουν στις 15 του μήνα, μην ανησυχείς: πάνω από το κεφάλι σου θα περνάει ένα Rafale. Και θα νιώθεις εθνικά υπερήφανος.
Βέβαια, υπάρχει μια μικρή ιστορική λεπτομέρεια που χαλάει το αφήγημα. Οι χώρες δεν σώζονται μόνο με όπλα. Αν ήταν έτσι, η Σοβιετική Ένωση δεν θα είχε καταρρεύσει ποτέ και οι ΗΠΑ δεν θα είχαν χάσει στο Βιετνάμ ή στο Αφγανιστάν.
Η πραγματική ισχύς μιας χώρας είναι οι πολίτες της: η παιδεία, η υγεία, η παραγωγή, ο πολιτισμός, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, η δυνατότητα ενός νέου να ζήσει αξιοπρεπώς χωρίς να μεταναστεύσει.
Πατριωτισμός είναι να μην πνίγονται άνθρωποι στα σύνορα, αμαυρώνοντας την εικόνα της χώρας. Είναι να μη λεηλατείται το δημόσιο χρήμα από καρτέλ και ημετέρους. Είναι να μην κλέβεις απροκάλυπτα, προκαλώντας την επέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Είναι να μην παρακολουθείς το μισό υπουργικό συμβούλιο και μετά να γίνεσαι όμηρος του Ισραηλινού αρχικοριού.
Είναι να μη χρειάζεται ένας ασθενής «μέσο» για να χειρουργηθεί. Είναι να προστατεύεις την ελευθερία του Τύπου αντί να κυνηγάς δημοσιογράφους και whistleblowers, όπως την Τυχεροπούλου που αποκάλυψε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Είναι να μπορεί ο πολίτης να εμπιστεύεται το κράτος του και όχι να το φοβάται.
Αλλά αυτά είναι μάλλον ξεπερασμένες αντιλήψεις. Στη νέα εκδοχή του πατριωτισμού αλά Μητσοτάκη, ο πολίτης μπορεί να μην έχει τρένο, αλλά θα έχει φρεγάτα.
« Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι; Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά; Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;», ρωτούσε ο Ιωάννης Πολέμης στο γνωστό του ποίημα που υμνεί την αγάπη για την πατρίδα, τονίζοντας ότι δεν είναι μόνο η γεωγραφία, αλλά τα ιδανικά, η ιστορία και η ομορφιά της.
«Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει; Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;», ρωτούσε ο Πολέμης.
Είναι οι φρεγάτες και τα Rafale, απάντησε ο Πολέμαρχος Μητσοτάκης. Ο ήλιος και τα φωτεινά άστρα, δεν έχουν άλλωστε και μίζες..