Στη μεγάλη βραδιά του δείπνου των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου όλα έδειχναν ότι θα κυλούσαν βάσει προγράμματος.

Η Μελάνια και ο Ντόναλντ Τραμπ είχαν λάβει τις θέσεις τους στη σκηνή της τεράστιας αίθουσας χορού του Washington Hilton. Την ίδια στιγμή, όπως περιγράφει το CNN, μέσα στην κατάμεστη αίθουσα, οι καλεσμένοι δοκίμαζαν μπουράτα και σαλάτες με αγγούρι όταν έγινε σαφές ότι η βραδιά είχε πάρει μια τρομακτική τροπή.

Κρότοι άρχισαν να ακούγονται και λίγες στιγμές μετά οι Μυστικές Υπηρεσίες εισέβαλαν μέσα στην αίθουσα και οδήγησαν τον Αμερικανό πρόεδρο σε ασφαλές σημείο. «Πέστε κάτω», ακούγονταν να λένε οι άνδρες της Υπηρεσίας και οι καλεσμένοι άρχισαν να καλύπτονται.

Την ίδια στιγμή, στο λόμπι του ξενοδοχείου ο 31χρονος ένοπλος είχε ακινητοποιηθεί από τις Αρχές. Ο άνδρας είχε εισβάλει στον χώρο με καραμπίνα στα χέρια, ανοίγοντας πυρ. Από τα πυρά τραυματίστηκε ένας πράκτορας, ο οποίος πλέον έχει λάβει εξιτήριο από το νοσοκομείο.

Στην αίθουσα τώρα, οι αξιωματούχοι άρχισαν να απομακρύνονται ο ένας μετά τον άλλον. Κάποιοι πράκτορες, μάλιστα, ανέβαιναν στα τραπέζια για να εντοπίσουν τους αξιωματούχους.

«Άρχισα να ακούω πυροβολισμούς, ένας αστυνομικός με έριξε στο έδαφος»

Ανάμεσα στους καλεσμένους ο Γουλφ Μπλίτζερ του CNN, ο οποίος είδε τον ένοπλο σε απόσταση λίγων μέτρων.

«Άρχισα να ακούω πυροβολισμούς στον διάδρομο ακριβώς δίπλα μου και το επόμενο που κατάλαβα ήταν ότι ένας αστυνομικός με έριξε στο έδαφος και βρισκόταν από πάνω μου», είπε ο Μπλίτζερ. «Οι πυροβολισμοί ήταν τόσο δυνατοί, τόσο τρομακτικοί που μας φόβισαν όλους. Δεν είχαμε ιδέα τι συνέβαινε».

Δημοσιογράφος του BBC, που βρισκόταν στην αίθουσα, μεταφέρει με έντονο τρόπο τη δραματική εμπειρία: «Είχα μόλις αφήσει το πιρούνι και το μαχαίρι μου και σχεδόν δεν πρόσεξα τους δυνατούς, ιδιαίτερους ήχους που έρχονταν από την είσοδο. Χρειάστηκε ένα είδος… “δεύτερης σκέψης” για να καταλάβω τι άκουγα».

Όπως εξηγεί, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα συνειδητοποίησε το συνέβαινε: «Ήταν αυτός ο χαμηλός, υπόκωφος ήχος που κάνουν τα ημιαυτόματα όπλα». Η αίσθηση εντάθηκε από τον ήχο σπασμένων τζαμιών, που επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για πραγματικό περιστατικό.

Η αντίδραση ήταν άμεση και ενστικτώδης. «Ένιωσα το κεφάλι του συναδέλφου μου να περνά δίπλα μου και κατάλαβα ότι έπεφτε στο πάτωμα. Τον ακολούθησα χωρίς δεύτερη σκέψη». Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, δεκάδες παρευρισκόμενοι είχαν καλυφθεί κάτω από τα τραπέζια».

«Ήμουν στα γόνατα, κάτω από το τραπεζομάντηλο, σχεδόν βέβαιος ότι ζούσα ακόμη μία νύχτα όπου μια προεδρική εκδήλωση μετατρεπόταν σε σκηνή πυροβολισμών», περιγράφει, αποτυπώνοντας τον φόβο που κυριάρχησε.

«Φωνές, ουρλιαχτά, άνθρωποι που έτρεχαν πανικόβλητοι», ενώ άλλοι έμπαιναν μαζικά στην αίθουσα από τους διαδρόμους αναζητώντας καταφύγιο. Για αρκετά λεπτά, όσοι βρίσκονταν μέσα παρέμειναν κρυμμένοι, περιμένοντας το χειρότερο: “Αναρωτιόμασταν αν ο ένοπλος είχε μπει κι αυτός μέσα και αν θα άρχιζε να πυροβολεί ανάμεσά μας”», πρόσθεσε.