Ένα ακόμη σχέδιο νόμου σχετικό με την κάνναβη βρίσκεται υπό συζήτηση, πως να μιλήσει όμως κανείς για αυτό εάν πρώτα δεν αναλογιστεί ότι η συζήτηση αυτή γίνεται για ένα λουλούδι. Διότι, οι άνθρωποι ως είδος, παραμένουμε το ανέκδοτο των εξωγήινων που μας παρατηρούν επί χρόνια να νομοθετούμε σχετικά με ένα φυτό του οποίου τα σπόρια εάν τα ρίξεις σε μια γλάστρα λαμβάνεις ένα όμορφο δεντράκι. Κι εμείς γράφουμε και σκίζουμε νόμους για αυτό…
Οι εξωγήινοι εντωμεταξύ που ως γνωστόν τα βλέπουν όλα από ψηλά, ειδικά με τα όσα συμβαίνουν με την κάνναβη στην Ελλάδα, διασκεδάζουν αρκετά.
Το γιατί εδώ, με την παράδοση που έχουμε στην καλλιέργεια της κάνναβης, δεν ακολουθούμε μια πολιτική που θα μας έλυνε κάποια οικονομικής φύσης προβλήματα, είναι απορίας άξιο. Το γιατί, έστω, δεν ακολουθούμε το παράδειγμα χωρών που σε άλλα θέματα αποτελούν αντικείμενο θαυμασμού του ελληνικού πολιτικού συστήματος, είναι ακόμη πιο άξιο.
Δεν είναι μόνο τα οικονομικά οφέλη, είναι και τα κοινωνικά: Η νομιμοποίηση του φυτού και η ρύθμιση της αγοράς του για τους ενήλικες πολίτες κατά τα πρότυπα της Γερμανίας ή του Καναδά θα μπορούσε να μας προσφέρει σε επίπεδο υγείας και πρόληψης, να μειώσει τις εξαρτήσεις, να προφυλάξει τους έφηβους από τη μυθοποίηση του φυτού και τη μετάβασή τους σε ουσίες επικίνδυνες, να επιτεθεί στο κύκλωμα της μαύρης αγοράς.
Αντί όμως να δούμε το δάσος, χάνουμε και το δέντρο, και από το 2018 οπότε και υποτίθεται “νομιμοποιήθηκε η ιατρική χρήση της κάνναβης”, κάνουμε διαρκώς ένα βήμα εμπρός και έξι πίσω. Οι “νόμοι της αγοράς” αφέθηκαν να λύσουν τα προβλήματα, και φυσικά τα έκαναν μαντάρα όπως συνηθίζουν. Ενδιαμέσως, απουσιάζει παντελώς από όσα το κράτος νομοθετεί η λογική του σεβασμού του πολίτη και η αντιμετώπισή του ως ελεύθερη προσωπικότητα. Εδώ γνωρίζουμε μόνο τον χωροφύλακα, τη γνώση τη φοβόμαστε και πατεντάρουμε τη σφαλιάρα ως καινοτόμο λύση.
Οπότε και με την κάνναβη, τα κάναμε μαντάρα. Και φτάσαμε σήμερα, να έχουμε “νόμιμη κάνναβη” για τους ασθενείς, με τη διαφορά βέβαια ότι οι ασθενείς πληρώνουν για την κάνναβη που θα τους συνταγογραφηθεί τιμή διπλάσια από αυτήν που θα πλήρωναν αν την αγόραζαν στη μαύρη αγορά, ενώ και το δημόσιο σύστημα υγείας δεν τους αποζημιώνει για την αγορά του “φαρμάκου”.
Οπότε, έχουμε μια αγορά “νόμιμης φαρμακευτικής κάνναβης” που πριμοδοτεί τη μαύρη αγορά. Και ένα φυτό που φυτρώνει χωρίς κόστος, έγινε φάρμακο μόνο για τους έχοντες ή για τους αποφασισμένους “να βγουν στην παρανομία”…
Ταυτόχρονα, τα συνθετικά και ημισυνθετικά παράγωγα της κάνναβης έχουν αφεθεί να πωλούνται ακόμη και στα περίπτερα, όπου στριμμένα, έτοιμα, τρίφυλλα με σύσταση ανέλεγκτη και πιθανά επικίνδυνη για την υγεία γίνονται ανάρπαστα. Ενημέρωση και πρόληψη, μηδέν. Αποτέλεσμα, ο πολλαπλασιασμός των χρηστών που προστρέχουν για αποτοξίνωση αναφέροντας… ως κύρια ουσία χρήσης την κάνναβη. Γιατί το καταφέραμε και αυτό, μια μη εξαρτησιογόνο ουσία, δια της απαγόρευσης, να την καταντήσουμε “ναρκωτικό”.
Παράνομο το λουλούδι, νόμιμο το φάρμακο, ελεύθερο ό,τι έτυχε να είναι στο περίπτερο
Παράνομο λοιπόν το ακίνδυνο φυτό, ακριβό το φάρμακο, ελεύθερα τα επικίνδυνα συνθετικά παράγωγά του. Ένα ακόμη μαγικό αποτέλεσμα της αγοράς που “θα τα ρυθμίσει όλα”. Και μια ήττα του αντιαπαγορευτικού κινήματος που υποστηρίχτηκε με αγώνες και διώξεις από επιστήμονες και ακτιβιστές που ανήκαν ακόμη και στον συντηρητικό χώρο -αλλά υπήρξε βέβαια προνομιακό πεδίο του οικολογικού, προοδευτικού,αριστερού, ριζοσπαστικού κομμουνιστικού και αναρχικού χώρου, που από τη φύση του όταν μιλάει για ελευθερία δεν εννοεί εκείνην της αγοράς αλλά κάποια άλλη που επί των ημερών μας κάπου στο δημόσιο διάλογο έχει παραπέσει και δεν την έχουμε τώρα πρόχειρη.
Κερασάκι στην τούρτα, οι επαγγελματίες που καλλιεργούν ή πωλούν τη νόμιμη κάνναβη, την κάνναβη δηλαδή που έχει περιεκτικότητα σε ψυχοδηλωτική Τετραϋδροκανναβινόλη μικρότερη του 0,2%, αυτή που λέμε “κλωστική”, “βιομηχανική” ή “ελαφριά κάνναβη”. Άλλοι απλοί έμποροι, που είδαν φως και μπήκαν και δεν κάνει για αυτούς διαφορά το τι καλλιεργούν ή το τι πουλάνε. Πολλοί όμως από αυτούς, ενημερωμένοι, διαβασμένοι και με αγωνία να αξιοποιήσουν τις ιαματικές ιδιότητες του φυτού. “Επαγγελματίες” που εδώ και δεκαετίες αγωνίζονται αναδεικνύοντας την οικολογική, την ιαματική ή την ελευθεριακή κουλτούρα που είναι συνδεδεμένη άρρηκτα με την ιστορία του φυτού. Κάποιοι μάλιστα έχουν υποστεί διώξεις… για την εξτρεμιστική αυτή τους δράση.
Το προσχέδιο του νέου νόμου, είναι που έχει κάνει τους τελευταίους -ομοθυμαδόν τους νόμιμους έμπορους, ιδεολόγους και μη- να τραβάνε τα μαλλιά τους. Μαζί και τους πελάτες που αγοράζουν τα προϊόντα τους, μαζί και τους ασθενείς που προμηθεύονται από αυτούς την πανηγυρικά αναγνωρισμένη για τις ιαματικές ιδιότητές της Κανναβιδιόλη-CBD.
Έτσι, μόλις 3,5 ώρες πριν το “Χριστός Ανέστη”, κι ενώ η μυρωδιά του λιβανιού αναδύονταν γενναιόδωρη από τα θυμιατά όλης της χώρας, το υπουργείο Υγείας έθεσε σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση το σχέδιο νόμου «Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας Φαρμάκου – Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες – Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξεις». H διαβούλευση θα διαρκέσει μέχρι τις 27 Απριλίου και μπορεί κανείς να την παρακολουθήσει στον σχετικό σύνδεσμο του Υπουργείου Υγείας [https://www.opengov.gr/yyka/?p=5595]
Οι ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου, μεταξύ άλλων, αφορούν και στα θέματα πώλησης προϊόντων «νόμιμης» ή «ελαφριάς» κάνναβης σε μορφή ξηρού ανθού αλλά και την πώληση της Κανναβιδιόλης-CBD. Τα προϊόντα αυτά, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα του νέου νόμου, θα απαγορεύεται να πωλούνται από μη εξουσιοδοτημένα καταστήματα. Πρακτικά δηλαδή, τα προϊόντα κάνναβης θα απαγορεύεται να πωλούνται από περίπτερα, ψιλικατζίδικα, τουριστικά καταστήματα, αλλά και αυτόματους πωλητές που μπορεί να βρίσκονται έξω από μαγαζιά κάθε είδους. Θα πωλούνται μόνο από καταστήματα εγκεκριμένα από το κράτος.
Έχουμε έτσι προς νομοθέτηση ένα, ας πούμε, λογικό κι ένα, σίγουρα, παράλογο: Το λογικό είναι ότι θα σταματήσει η ανεξέλεγκτη πώληση προϊόντων του φυτού και ιδιαίτερα των νέων συνθετικών ή ημι-συνθετικών παραγόμενων του τα οποία είναι συχνότατα πολύ επικίνδυνα για την υγεία. Το παράλογο είναι ότι θα απαγορευτεί και η πώληση της καθ’ όλα νόμιμης κάνναβης -αυτής που περιέχει την ψυχοδραστική THC-Τετραυδροκανναβινόλη σε ποσοστό μικρότερο του 0,3%. Πως θα απαγορευτεί; Μα μέσω της «απαγόρευσης» των καταστημάτων που την πωλούν. Γιατί όταν απαιτείται η απόσταση του καταστήματος από τα σχολεία να είναι μεγαλύτερη του μισού χιλιομέτρου, στην Αθήνα τουλάχιστον, όσο και να ψάξεις δεν θα βρεις τέτοιο κατάστημα. Μπορούμε λοιπόν… να χωρίσουμε λόγω αποστάσεως.
Δεν χρειάζεται βέβαια και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι είναι κάποιες εκατοντάδες τα καταστήματα που θα κλείσουν ανά την Ελλάδα. Και χιλιάδες οι ασθενείς που αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούν το CBD ως φάρμακο και θα μείνουν χωρίς πρόσβαση σε αυτό.
Μπορούν βέβαια εάν είναι ενήλικες, ανά πάσα στιγμή, να πεταχτούν μέχρι το περίπτερο απέναντι απ’ το σχολείο, να αγοράσουν μια μπουκάλα ουίσκυ που είναι και νόμιμη, και να ξεράσουν μετά τα άντερά τους με την άνεσή τους, μιας και το εξαρτησιογόνο και επικίνδυνο για την υγεία αλκοόλ δεν αποτελεί πρόβλημα, ενώ η ματζουράνα στο κατώφλι είναι του διαβόλου.
Με τον νομοσχέδιο, το όριο για να είναι πλέον νόμιμο ένα προϊόν σχετικό με την κάνναβη, είναι η περιεκτικότητά του σε τετραϋδροκανναβινόλη-THC να είναι 0,3%, -από 0,2% που ήταν μέχρι σήμερα. Όμως, απαγορεύεται πλήρως η λιανική πώληση, η διάθεση, η αγορά και η χρήση του ξηρού άνθους κάνναβης, ακόμη και αν η περιεκτικότητα του σε THC είναι εντός των επιτρεπόμενων ορίων, από οποιοδήποτε μη εξουσιοδοτημένο κατάστημα.
Αντίθετα, επιτρέπεται η χρήση και διάθεση προϊόντων όπως τρόφιμα, καλλυντικά και συμπληρώματα που περιέχουν κάνναβη, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Για πρώτη φορά λοιπόν θεσπίζεται ολοκληρωμένο πλαίσιο λειτουργίας για επιχειρήσεις που εμπορεύονται προϊόντα κάνναβης. Οι επιχειρήσεις αυτές, θα:
λειτουργούν αποκλειστικά σε ειδικά αδειοδοτημένα καταστήματα,
πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 500 μέτρα από σχολεία,
διαθέτουν μόνο προϊόντα με THC έως 0,3% ή προϊόντα CBD.
Η αδειοδότηση γίνεται από τις Περιφέρειες, με συγκεκριμένα δικαιολογητικά, όπως ποινικό μητρώο, φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα.
Παράλληλα, δημιουργείται Ψηφιακό Μητρώο, στο οποίο η εγγραφή είναι υποχρεωτική. Επιχειρήσεις που δεν είναι εγγεγραμμένες, δεν επιτρέπεται να δραστηριοποιούνται στον τομέα.
Οι έλεγχοι διενεργούνται από τον ΕΟΦ, την αστυνομία και μικτά κλιμάκια και περιλαμβάνουν και χημικές αναλύσεις των προϊόντων. Και οι κυρώσεις είναι ιδιαίτερα αυστηρές:
Μπορεί εύκολα να αναρωτηθεί κανείς, τι δουλειά έχει το ποινικό μητρώο του καταστηματάρχη ως προϋπόθεση για την έκδοση άδειας «καταστήματος προϊόντων κάνναβης». Αν δηλαδή έχουμε έναν πολίτη που καταδικάστηκε παλιότερα για κατοχή 1 γραμμαρίου κάνναβης, δεν θα μπορεί να γίνει νόμιμος πωλητής προϊόντων του φυτού; Αλλά και ποια θα είναι αυτά τα «συγκεκριμένα δικαιολογητικά» που θα απαιτείται να καταθέσεις κανείς στην Περιφέρεια για να αιτηθεί την άδεια; Προφανώς θα αναμείνουμε στο ακουστικό μας για τις ρυθμιστικές διατάξεις που θα ακολουθήσουν, τις κοινές υπουργικές αποφάσεις και τα σχετικά διατάγματα.
Και μέχρι τότε τι θα συμβεί; Οι σημερινοί καταστηματάρχες θα κλείσουν τις επιχειρήσεις τους και θα αναμένουν; Θα υπάρξει περίοδος προσαρμογής και περιθώριο να κατατεθούν οι σχετικές αιτήσεις ή να μεταφερθούν καταστήματα σε άλλη έδρα (που θα είναι σε απόσταση μεγαλύτερη των 500 μέτρων από τα σχολεία) και αν ναι, ποιο θα είναι αυτό το περιθώριο;
Τα πράγματα με την κάνναβη στην χώρα που δηλώνεις ότι τα κατσίκια σου βόσκουν στη λίμνη του Μαραθώνα και δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά αν πεις ότι κάνεις χρήση κάνναβης μπορεί να σε συλλάβουν για διαφήμιση απαγορευμένων ουσιών, πάνε κάθε μέρα και καλύτερα. Αφού είμαστε του δόγματος ότι τα προβλήματα “τα λύνει η αγορά”, νομοθετούμε για να λύνουμε τα προβλήματα της αγοράς ώστε αυτή να μπορέσει μετά να λύσει τα δικά μας. Με σεβασμό στη βούλησή της και την αυτενέργειά της, στην ελευθερία και τα ιδανικά της.
Με πληροφορίες από https://tekes.gr/to-neo-sequel-tis-kannavis-made-in-greece/
*Ο Αποστόλης Καπαρουδάκης είναι δημοσιογράφος, έχει ασχοληθεί με τα θέματα της ιαματικής και ευφορικής χρήσης της κάνναβης και έχει γράψει το βιβλίο “Κανναβιδιόλη-CBD, Οδηγός Φαρμακευτικής Χρήσης”