Σε μια δήλωση που συνδέει την τρέχουσα γεωπολιτική ένταση και την προσωπική διπλωματία, ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι προχωρά στο «οριστικό άνοιγμα» των Στενών του Ορμούζ, τονίζοντας ότι η κίνηση αυτή γίνεται τόσο προς όφελος της Κίνα όσο και της παγκόσμιας οικονομίας. Ads Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι το Πεκίνο εμφανίζεται ικανοποιημένο από την εξέλιξη, σημειώνοντας πως οι δύο χώρες συνεργάζονται στενά και αποτελεσματικά.
«Η Κίνα είναι πολύ χαρούμενη που ανοίγω μόνιμα τα Στενά του Ορμούζ. Το κάνω και για εκείνους – και για όλο τον κόσμο. Αυτή η κατάσταση δεν θα επαναληφθεί ποτέ», δήλωσε, προσθέτοντας ότι έχει υπάρξει συμφωνία ώστε να μην αποσταλούν όπλα στο Ιράν.
Υπενθυμίζεται ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα συναντηθεί με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ στη διάρκεια διμερούς επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου στις 14 – 15 Μαίου. Ads Ο Τραμπ αποκάλυψε επίσης ότι είχε πρόσφατα εκτενή ανταλλαγή επιστολών με τον Κινέζο πρόεδρο, ζητώντας του να μην στηρίξει στρατιωτικά την Τεχεράνη. Όπως είπε σε συνέντευξή του στο Fox News, ο Σι του απάντησε «ουσιαστικά» ότι η Κίνα δεν προχωρά σε τέτοιες ενέργειες.
Σε χαρακτηριστικό ύφος, ο Αμερικανός πρόεδρος προέβλεψε ότι κατά την επόμενη επίσκεψή του στην Κίνα «ο πρόεδρος Σι θα του δώσει μια μεγάλη, δυνατή αγκαλιά», επισημαίνοντας πως η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών είναι προτιμότερη από τη σύγκρουση – χωρίς ωστόσο να παραλείψει να υπογραμμίσει ότι οι ΗΠΑ «παραμένουν ανώτερες σε περίπτωση πολεμικής αναμέτρησης».
Την ίδια ώρα, η ένταση στην περιοχή παραμένει υψηλή. Το Ιράν έχει προειδοποιήσει ότι ενδέχεται να επεκτείνει τις απειλές του κατά της ναυσιπλοΐας πέρα από τα Στενά του Ορμούζ, εάν συνεχιστεί ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών.
Σύμφωνα με την Τεχεράνη, στο στόχαστρο θα μπορούσαν να βρεθούν και άλλες κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες, όπως η Ερυθρά Θάλασσα, ο Περσικός Κόλπος και η Θάλασσα του Ομάν.
Το σκηνικό που διαμορφώνεται αποτυπώνει μια εύθραυστη ισορροπία, καθώς από τη μία πλευρά έχουμε δηλώσεις περί συνεργασίας και αποκλιμάκωσης μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου, και από την άλλη, διαρκείς απειλές και γεωπολιτική αβεβαιότητα στον πυρήνα της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας.