Το κλίμα ήταν βαρύ από το πρωί στη Μητρόπολη Αθηνών. Εκατοντάδες άνθρωποι είχαν μαζευτεί από νωρίς σήμερα στους γύρω δρόμους, έχοντας μια θλίψη στο βλέμμα τους. Ήταν η μέρα που η Ελλάδα θα αποχαιρετούσε τη Μαρινέλλα.
Στο τελευταίο «αντίο» της μεγάλης κυρίας του ελληνικού πενταγράμμου ήταν όλοι εκεί. Από συναδέλφους και φίλους της μέχρι πολιτικούς και επιχειρηματίες.
Ωστόσο, τρεις φιγούρες ήταν αυτές που ξεχώρισαν, που στεκόντουσαν όλη την ώρα δίπλα στη σορό και στο πρόσωπό τους ήταν «ζωγραφισμένη» τόσο η στεναχώρια όσο κι ένα ευχαριστώ σε όσους ήρθαν να εκφράσουν την αγάπη τους στη Μαρινέλλα: η κόρη της Τζωρτίνα και τα δύο εγγόνια της, η Μελίνα και ο Δημήτρης.
Είναι, άλλωστε γνωστό το μεγάλο δέσιμο που υπήρχε ανάμεσά τους, παρά το γεγονός ότι τόσο η Τζωρτίνα Σερπιέρη όσο και η Μελίνα και ο Δημήτρης Δασκαλοπούλος -που ζει και εργάζεται στο Εδιμβούργο- έχουν μια ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η Μαρινέλλα δεν είχε κρύψει ποτέ, όχι απλά την αδυναμία, αλλά την τεράστια αγάπη που είχε στην κόρη της.
«Το ωραιότερο πράγμα που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια ήταν η γέννηση της κόρης μου, της Τζωρτίνας. Όταν μου την έβαλαν στο στήθος, αποκοιμήθηκα. Εκείνα ήταν από τα πιο αξέχαστα λεπτά της ζωής μου» είχε δηλώσει πριν από μερικά χρόνια στη Lifo.
«Το έκανα γιατί το ήθελα και η Τζωρτίνα μου είναι το μεγάλο καμάρι μου» είχε συμπληρώσει, εξηγώντας παράλληλα και την απόφασή της να μεγαλώσει ένα παιδί εκτός γάμου.
Όπως και η μητέρας του, έτσι και η Μελίνα και ο Δημήτρης κρατούν χαμηλό προφίλ. Οι λίγες δημόσιες εμφανίσεις τους ήταν σε συναυλίες της Μαρινέλλας, στο πλευρό της Τζωρτίνα Σερπιέρη – και τα «φώτα» έπεφταν πάνω τους μόνο όταν η Μαρινέλλα μιλούσε για εκείνους.
Η γνωστή τραγουδίστρια δεν έκρυβε ποτέ το πόσο περήφανη ήταν για τα δύο της εγγόνια.
Σε συνέντευξη που είχε δώσει το 2017 στον Άρη Καβατζίκη είχε πει πως «ποτέ δεν τους δώσαμε να καταλάβουν ότι η γιαγιά είναι κάτι. Με βλέπουν στο σπίτι με ρόμπα, με πιτζάμες, αχτένιστη, άβαφτη. Πάω στο σχολικό να τα πάρω. Περισσότερο μάθανε για τη γιαγιά από τους συμμαθητές τους που τους λέγανε ότι είμαι γνωστή.
»Πριν δυο χρόνια ήρθε ο εγγονός μου και με ρώτησε, “δε μου λες γιαγιά, είσαι διάσημη εσύ;”. «Ε, διάσημη… Με ξέρουν» του απάντησα. Δεν πρέπει στα παιδιά να δίνουμε την εντύπωση του “ξέρεις ποιά είμαι εγώ”. Καμία δεν είμαι. Με αυτό τον τρόπο μεγάλωσε και η κόρη μου. Γι’ αυτό έγινε ένα σπάνιο πλάσμα. Ο Θεός με αγαπάει πάρα πολύ. Πρέπει να έκανα κάτι καλό στη ζωή μου για να μου δώσει ένα τέτοιο πλάσμα. Δεν υπάρχει καλύτερο και πιο ωραίο πλάσμα από την κόρη μου. Είμαι και λίγο χαζομαμά».