Σε παλιά καταστήματα -στην πλειονότητά τους βρίσκονται σε στενούς δρόμους- τόσο στο κέντρο όσο και στα ανατολικά της πόλης άρχισε να… γεννιέται ένα νέο είδος κατοικιών: ισόγειες, με μοντέρνα διαρρύθμιση και σύγχρονες ανέσεις, αλλά χωρίς ιδιαίτερο φως και μπαλκόνια.
Το νέο είδος κατοικίας προέκυψε σαν ανάγκη για αρκετούς ιδιοκτήτες καταστημάτων που τα έβλεπαν να φθίνουν στο χρόνο χωρίς να υπάρχει μέλλον για αυτά, με αποτέλεσμα είτε να προχωρήσουν οι ίδιοι στη μετατροπή τους -μετά από αλλαγή χρήσης του χώρου- σε κατοικίες είτε να τα πουλήσουν σε κατασκευαστικές εταιρείες και ανακαινιστές προκειμένου να αναλάβουν αυτοί το έργο της «αναγέννησης».
Βλέποντας πως υπάρχει ζήτηση η κινητικότητα άρχισε να αυξάνεται και να μετατρέπεται σε νέο είδος επένδυσης με σημαντική αποδοχή.
Μοιάζει δηλαδή σαν ιδιαίτερο είδος κατοικίας που ήρθε να απαντήσει στη στεγαστική κρίση που ταλαιπωρεί τη Θεσσαλονίκη.
Όπως εξηγεί ο κ. Καραπιπέρης, «η αγορά ενός καταστήματος με την προοπτική μετατροπής του σε κατοικία είναι πολύ οικονομικότερη από ένα διαμέρισμα σε όροφο οικοδομής, κατά συνέπεια για κάποιους είναι δελεαστική επιλογή. Την ίδια ώρα η μίσθωση ενός ισόγειου διαμερίσματος είναι χαμηλότερη έως 30% σε σχέση με ένα διαμέρισμα σε όροφο. Αποτελεί λοιπόν για κάποιους οικονομικό καταφύγιο ή λύση ανάγκης».
Πάντως, όσοι δεν προχωρούν στη «μετεξέλιξη» καταστημάτων σε κατοικίες, τις μετατρέπουν σε ένα είδος που επίσης γίνεται ανάρπαστο, σε πάρκινγκ, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις που ιδιοκτήτες παλαιών καταστημάτων τα μισθώνουν για αποθήκες.