Καθώς ο πόλεμος ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν συνεχίζεται, αυξάνονται οι ανησυχίες για τα προβλήματα που θα προκύψουν με το νερό, ειδικά στις χώρες του Κόλπου. Ads Οι άνυδρες χώρες του Κόλπου, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αφαλάτωση, δηλαδή τη μετατροπή του θαλασσινού νερού σε πόσιμο. Αυτή η τεχνολογική δυνατότητα τροφοδότησε την ταχεία ανάπτυξη της περιοχής, αλλά πλέον αναδεικνύεται και ως η μεγαλύτερη ευαλωτότητά της.
Αξιωματούχοι στο Μπαχρέιν ανέφεραν ότι ιρανικό drone προκάλεσε ζημιές σε μονάδα αφαλάτωσης, χωρίς ωστόσο να επηρεαστεί η παροχή νερού. Το περιστατικό ακολούθησε καταγγελία του Ιρανού ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί ότι οι ΗΠΑ έπληξαν μονάδα αφαλάτωσης στο νησί Κεσμ, επηρεάζοντας 30 οικισμούς — κάτι που η Ουάσιγκτον αρνήθηκε, σύμφωνα με ανάλυση του CNN.
Το Ιράν έπληξε τη Δευτέρα 30 Μαρτίου εργοστάσιο αφαλάτωσης στο Κουβέιτ που παράγει επίσης ηλεκτρισμό, όπου έχασε τη ζωή του υπήκοος Ινδίας που εργαζόταν σε αυτό. Ads «Κτίριο της υπηρεσίας εργοστασίου αφαλάτωσης νερού και ηλεκτροπαραγωγής υπέστη επίθεση στο πλαίσιο της ιρανικής επιθετικότητας εναντίον του κράτους του Κουβέιτ, με αποτέλεσμα τον θάνατο ινδού εργαζομένου και μεγάλες υλικές ζημιές», ανέφερε το υπουργείο Ηλεκτρισμού και Υδάτινων Πόρων μέσω X.
Τα παραπάνω περιστατικά αναδεικνύουν τον κίνδυνο για τις εκατοντάδες μονάδες αφαλάτωσης στον Κόλπο, που παρέχουν πόσιμο νερό σε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους. Τα κράτη του Κόλπου διαθέτουν ελάχιστους φυσικούς πόρους γλυκού νερού. Ορισμένα, όπως το Κουβέιτ, το Ομάν και το Μπαχρέιν, εξαρτώνται σχεδόν πλήρως από την αφαλάτωση.
Η εξάρτηση είναι τεράστια: περίπου 90% σε Κουβέιτ και Ομάν, 85% στο Μπαχρέιν και 70% στη Σαουδική Αραβία. Πόλεις όπως το Άμπου Ντάμπι, το Ντουμπάι και η Ντόχα βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε αυτήν.
Διαβάστε: Πόλεμος στη Μέση Ανατολή / Η «μαύρη» βροχή στο Ιράν και μια αθόρυβη οικολογική καταστροφή
Το νερό ως πεδίο πολέμου και η κλιματική κρίση
Το νερό αποτελεί πλέον και πιθανό στόχο πολέμου. Το 1991, το Ιράκ μόλυνε τον Περσικό Κόλπο με πετρέλαιο, επηρεάζοντας την αφαλάτωση. Πιο πρόσφατα, επιθέσεις σε υδάτινες υποδομές έχουν σημειωθεί στην Ουκρανία και τη Γάζα.
Πέρα από άμεσες επιθέσεις, υπάρχει και ο κίνδυνος έμμεσων ζημιών, καθώς αυτές οι εγκαταστάσεις συχνά βρίσκονται κοντά σε άλλες κρίσιμες υποδομές, όπως λιμάνια και σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής.
Ήδη από το 2010, έκθεση της CIA είχε προειδοποιήσει ότι διακοπή της αφαλάτωσης στον Κόλπο θα είχε σοβαρότερες συνέπειες από την απώλεια οποιουδήποτε άλλου πόρου.
Παράλληλα, η κλιματική κρίση επιδεινώνει την κατάσταση, καθώς τα ακραία καιρικά φαινόμενα αυξάνονται και η ενεργοβόρα διαδικασία της αφαλάτωσης συμβάλλει στο πρόβλημα.
Καθώς πλησιάζει το καλοκαίρι, η πίεση στους υδάτινους πόρους αναμένεται να ενταθεί. Το Ιράν έχει καταστήσει σαφές ότι, αν κλιμακωθεί η κατάσταση, θα απαντήσει πλήττοντας κρίσιμες υποδομές στον Κόλπο. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για τα «βασίλεια θαλασσινού νερού», των οποίων η επιβίωση εξαρτάται άμεσα από την αφαλάτωση.