Κάθε πόλεμος στην ιστορία του ανθρώπου είναι βρόμικη υπόθεση, αφού άνθρωποι χάνονται, αίμα χύνεται, ενώ οι καταστροφές είναι μεγάλες. Αλλά όσο περνούν τα χρόνια τόσο χειρότερα γίνονται τα πράγματα. Αυτά που είδαμε και εξακολουθούμε να βλέπουμε στην Ουκρανία είναι ανατριχιαστικά, ενώ αυτά που παρακολουθούμε στο Ιράν αηδιαστικά. Από τη μια ο πόλεμος εξ αποστάσεως, με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τους πυραύλους δημιουργούν ένα απόκοσμο σκηνικό και από την άλλη οι στόχοι, από κατοικημένες περιοχές και ενεργειακές εγκαταστάσεις μέχρι σχολεία και πανεπιστήμια, αποδεικνύουν ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός υποχωρεί με ραγδαίους ρυθμούς. Και τα πράγματα δεν πρόκειται να φτιάξουν -τουλάχιστον αυτόματα ή γρήγορα- ακόμη κι αν οι εχθροπραξίες λήξουν αύριο το πρωί. Μόνο οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου θα πέσουν, ενώ τα χρηματιστήρια θα ανέβουν. Όλα τα υπόλοιπα θα πάρουν καιρό για να… αναστηλωθούν, εκτός κι αν τα προλάβει ο επόμενος πόλεμος, κάτι μάλλον απολύτως βέβαιον.
Μπορεί η βασική γραμμή του Μετρό Θεσσαλονίκης να συμπληρώνει σχεδόν 1,5 χρόνο λειτουργίας, ωστόσο εξακολουθεί να κοστίζει ακριβά. Συνολικά 90,58 εκατ. ευρώ έχουν επιδικάσει τα διαιτητικά δικαστήρια υπέρ της κοινοπραξίας AKTOR-WEBUILD-HITACHI, τα οποία το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ενέταξε στο Τομεακό του Πρόγραμμα Ανάπτυξης για την περίοδο 2026-2030. Επιπλέον αποζημιώσεις ύψους 10,76 εκατ. ευρώ, που επίσης εντάχθηκαν στο ίδιο πρόγραμμα, έχουν επιδικαστεί στην AKTOR για την επέκταση προς Καλαμαριά, η οποία παραμένει ερωτηματικό πότε ακριβώς θα παραδοθεί. Οι αισιόδοξες προβλέψεις, με δεδομένο ότι η δεύτερη φάση των δοκιμαστικών έχει προσδιοριστεί για μετά το Πάσχα, κάνουν λόγο για Ιούνιο. Ωστόσο, τα προβλήματα με τις πολλές διαφορετικές συμβάσεις καθιστούν δύσκολο το εγχείρημα, με τους πιο απαισιόδοξους -ή μήπως ρεαλιστές;- να βλέπουν την παράδοση στο τέλος του καλοκαιριού, αν όχι Σεπτέμβριο, οριακά πριν από τα εγκαίνια της 90ής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Γι’ αυτό και ο καθ’ ύλην αρμόδιος υφυπουργός Υποδομών, Νίκος Ταχιάος, (τελευταία) αποφεύγει συστηματικά να μιλήσει για χρονοδιαγράμματα. Άλλωστε, όπως και ο ίδιος έχει πει επανειλημμένα, οι ανακοινώσεις για ημερομηνίες που τελικά δεν τηρήθηκαν, έστω και για λόγους πέραν των αρμοδιοτήτων του υπουργείου, το έχουν εκθέσει στην κοινωνία της πόλης. Οπότε κρείττον το σιγάν -και το ομιλείν με έργα, να προσθέσουμε εμείς.
Ένας γνωστός ξενοδόχος απασχολεί τελευταία την πιάτσα της Θεσσαλονίκης και όχι για καλό λόγο. Ο συγκεκριμένος, που διαχρονικά έχει δείξει ότι τον ενδιαφέρει ο εαυτός του και τίποτε άλλο, άρχισε εσχάτως να αραδιάζει ένα σωρό ψέματα για πρώην συνεργάτες του τα οποία, ως συνήθως, έχουν κοντά ποδάρια. Μάλιστα, όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα λένε ότι οι κινήσεις του εν λόγω όλο και πιο πολύ παραπέμπουν σε λογικές νύχτας και μπράβων παρά στο σοβαρό προφίλ που προσπαθεί ο ίδιος να φιλοτεχνήσει για τον πολύ κόσμο.
ΥΓ: Κύριε ξενοδοχε, είναι φυσιολογικό οι επιχειρήσεις να προχωρούν και να εξελίσσονται. Ένα ενοίκιο έχασες και το θέμα είναι ότι όπως το πας το έργο δύσκολα βλέπω να το νοικιάζεις σύντομα
Για «αδιανόητη εκτροπή» έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα δημοτικός σύμβουλος παράταξης της αντιπολίτευσης στον δήμο Θεσσαλονίκης, αναφερόμενος στη διοίκηση του δήμου, η οποία -όπως γράφει- ετοιμάζεται να απορρίψει στο δημοτικό συμβούλιο της ερχόμενης Τετάρτης το αίτημα των 23.214 πολιτών, οι οποίοι ζητούν δημοψήφισμα για το θέμα της ανάπλασης της ΔΕΘ. Σύμφωνα με τον δημοτικό σύμβουλο, «πρόκειται για μια ακραία, αντιδημοκρατική, αυταρχική καταπάτηση δικαιωμάτων», που συνιστά έκτακτη κατάσταση, η οποία απαιτεί έκτακτα μέτρα. «Μια άλλη στάση την Τετάρτη, μια άλλη στάση από εδώ και πέρα», σημειώνει με ύφος που ελέγχεται ως απειλητικό. Ελπίζουμε να μην πρόκειται για υπαινιγμό που υποκρύπτει προτροπή σε βία, δηλαδή σε… εισβολή στο Δημοτικό Συμβούλιο και ευχόμαστε η σχετική παρατήρηση που έγινε από αναγνώστη να είναι απλώς μια λάθος εντύπωση και τελικά τίποτα βίαιο δεν θα συμβεί. Διότι -εδώ που τα λέμε- μόνο αυτού του τύπου η… αδιανόητη εκτροπή τής έλειπε της Θεσσαλονίκης.
Με τον θάνατο της Μαρινέλλας το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου οι μεγάλοι του ελληνικού τραγουδιού που βρίσκονται στη ζωή περιορίζονται δραματικά. Λίγες ημέρες πριν είχε αποδημήσει και ο Γιώργος Μαρίνος, ο οποίος αν και αφιερώθηκε στο σόου πίστας ήταν σπουδαίος τραγουδιστής, πολύ σημαντικότερος από άλλους… δαφνοστεφανωμένους του μικροφώνου. Η πορεία και των δύο επιβεβαιώνει τη λαϊκή ρήση «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός». Η μεν Μαρινέλλα σπούδασε -έφτασε μέχρι διδακτορικό- δίπλα στον Στέλιο Καζαντζίδη, με τον οποίο τραγουδούσε για δέκα ολόκληρα χρόνια στους δίσκους και στα πάλκα. Κι όπως λένε οι γνωρίζοντες η δυσκολία τού να κάνει κάποιος δεύτερη φωνή στον Καζαντζίδη είναι τόσο μεγάλη που ξεπερνάει σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και τη σόλο ερμηνεία. Όταν, μάλιστα, συνέχισε μόνη της στην αρχή -καθόλου τυχαία- τη στήριξαν ο Γιώργος Ζαμπέτας και ο Άκης Πάνου. Όσο για τον Μαρίνο συστήθηκε στο κοινό από τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος το 1962 του εμπιστεύθηκε το ομότιτλο τραγούδι της παράστασης «Οδός ονείρων», που παραμένει αξεπέραστο. Τίποτα, λοιπόν, δεν είναι τυχαίο…