Σήμερα ο «Τειρεσίας» θα σας μεταφέρει ένα σενάριο που επιχειρεί να εξηγήσει την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και να προβλέψει το μέλλον της. Δηλαδή, να απαντήσει στο ερώτημα του «ενός εκατομμυρίου δολαρίων»: Πότε θα τελειώσει ο πόλεμος. Αφού επαναλάβει ότι πρόκειται για σενάριο, θα σας αναφέρει τα εξής:
Καταρχήν, η απόφαση για επίθεση ήταν εδώ και καιρό ειλημμένη (και σχεδιασμένη) και είχε ξεκάθαρους στόχους, από την πλευρά των επιτιθέμενων. Συγκεκριμένα:
α) Το Ισραήλ ήθελε απεγνωσμένα «να τελειώνει» με το Ιράν και τις παραφυάδες του. Και μετά από ζύμωση μηνών με την Ουάσιγκτον (και πολύ πίεση προς τη διοίκηση Τραμπ), όταν βρήκε το κατάλληλο έδαφος, χτύπησε σε Ιράν και Λίβανο. Σε συμφωνία -πάντα- με τους Αμερικανούς.
β) Οι ΗΠΑ ήθελαν να καθυστερήσουν -όσο μπορούν- την άνοδο της Κίνας. Στο πλαίσιο αυτό, άλλωστε, χτύπησαν πρώτα τη Βενεζουέλα, που ήταν μια βασική πηγή τροφοδοσίας του Πεκίνου σε αργό πετρέλαιο. Ως γνωστόν, η Νο2 του καθεστώτος Μαδούρο, συμφώνησε να διακόψει κάθε πετρελαϊκή σχέση με την Κίνα, αμέσως μόλις εγκαταστάθηκε στην εξουσία. Και η ζωή συνεχίζεται κανονικά στο Καράκας (χωρίς καμία άλλη αλλαγή!).
Οι χώρες του Περσικού Κόλπου, ωστόσο, ήταν και παραμένουν ο μεγαλύτερος πετρελαϊκός τροφοδότης της Κίνας. Για να καταλάβετε, ακόμα και σήμερα, που ο πόλεμος μαίνεται, το Πεκίνο -με ειδικές συμφωνίες- συνεχίζει να εισάγει από την περιοχή περίπου ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως. Συνεπώς, ένα αμερικανικό χτύπημα αποκοπής αυτής της «γραμμής» εκεί ήταν εκ των ων ουκ άνευ και απλώς θέμα χρόνου.
Η Κίνα αυτήν την στιγμή υπολογίζεται ότι έχει στοκάρει περίπου 1,1 δισ. με 1,4 δισ. βαρέλια αργού πετρελαίου. Μολονότι το στοιχείο είναι απόρρητο, εκτιμάται ότι συνιστά ρεκόρ αποθεματοποίησης. Συνεπώς, περίμενε -κι αυτή- το χτύπημα. Μόνο που…
Με βάση τους προβλεπόμενους ρυθμούς ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας (οι οποίοι à propos όταν ανακοινώθηκαν είχαν προκαλέσει έκπληξη για το πόσο συντηρητικοί είναι), τα αποθέματα αυτά αναμένεται να εξαντληθούν σε κάτι παραπάνω από τρεις μήνες (από τώρα). Δηλαδή, τον Ιούνιο. Αυτό συγκρατείστε το.
Βεβαίως, η Κίνα θα μπορούσε να στραφεί προς την Ρωσία και να κάνει ό,τι η Ινδία. Δηλαδή, να ζητήσει αύξηση της ροής του ρωσικού αργού (και) προς αυτήν. Όμως, στον άτυπο ανταγωνισμό μεταξύ Σι Τζιπίνγκ και Βλαντιμίρ Πούτιν το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ο πρώτος είναι να παρακαλέσει τον δεύτερο. Και να αντιστραφούν οι έως τώρα ρόλοι.
Και πάμε στην ΕΕ. Στην τελευταία επεισοδιακή συνεδρίαση των υπουργών Ενέργειας το κύριο θέμα της συζήτησης δεν ήταν αν έπρεπε να ληφθούν έκτακτα μέτρα (σ’ αυτό συμφωνούσαν όλοι), αλλά πότε να εφαρμοσθούν. Υπήρχε μια ομάδα που τασσόταν υπέρ της άμεσης εφαρμογής (μεταξύ αυτών και ο Έλληνας υπουργός) και μια που ζητούσε να εφαρμοστούν από τον Ιούνιο.
Το συμπέρασμα: Ο «Τειρεσίας» σάς έγραψε και παραπάνω «συγκρατείστε τον», τον συγκεκριμένο μήνα. Μπορεί να αποδειχθεί κομβικός, στο τέλος της ημέρας, σχετικά με τη διάρκεια του πολέμου. Που τότε όλοι θα θέλουν να τελειώσει, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.