Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου (28/3) η επιχείρηση ανάσυρσης της σορού του 34χρονου δύτη που έχασε τη ζωή του όταν εγκλωβίστηκε μετά την κατάδυσή του στο “Πηγάδι του Διαβόλου” στην περιοχή της Βουλιαγμένης, μετά από 3,5 ώρες προσπαθειών στο σημείο.
Ολοκληρώθηκε η επιχείρηση της ανάσυρσης της σορού του 34χρονου δύτη από το “Πηγάδι του Διαβόλου” στη Βουλιαγμένη.
Ομάδα επτά δυτών και εξειδικευμένα συνεργεία από την ομάδα του σπηλαιοδύτη και αρχηγού της αποστολής Αντώνη Γράφα πραγματοποίησαν κατάδυση στο σημείο όπου είχε εντοπιστεί ο άντρας, μέσα σε ιδιαίτερα δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες λίγο μετά τις δέκα το πρωί.
Μετά από συντονισμένες προσπάθειες, η σορός εντοπίστηκε και ανασύρθηκε, δίνοντας τέλος στην πολύωρη επιχείρηση.
Επιχείρηση ανάσυρσης μετά τον εντοπισμό του αγνοούμενου δύτη στη θαλάσσια περιοχή στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης. Σάββατο 28 Μαρτίου 2026
EUROKINISSI
Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε με ειδικό εξοπλισμό για τους δύτες, λόγω του βάθους και της επικινδυνότητας του σημείου.
Υπενθυμίζεται πως ο δύτης εντοπίστηκε νεκρός μετά από τέσσερις μέρες που αγνοείτο. Σωστικά συνεργεία εντόπισαν τη σορό του δύτη, σε πολύ μεγάλο βάθος, άνω των 30 μέτρων, στο επικίνδυνο αυτό υποθαλάσσιο σπήλαιο.
Παράλληλα, σύμφωνα με το MEGA, οι διασώστες εντόπισαν και την κάμερα του δύτη, η οποία φαίνεται να κατέγραψε τις τελευταίες στιγμές του 34χρονου και τις προσπάθειές του να ανέβει στην επιφάνεια.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως παρά το γεγονός ότι ο δύτης ήταν εκπαιδευμένος, έμπειρος και πλήρως εξοπλισμένος, ένα θαλάσσιο ρεύμα τον παρέσυρε και τον χτύπησε στα βράχια, με αποτέλεσμα να χάσει τον εξοπλισμό του και εν τέλει να βρει τραγικό θάνατο.
Ο 34χρονος δύτης ήταν επαγγελματίας πιλότος της Πολιτικής Αεροπορίας, που ζούσε στη Βούλα και εργαζόταν σε ελληνοϊταλική εταιρεία.
Ο 34χρονος, γνωστός για τον ήρεμο χαρακτήρα του και το πάθος του για τις καταδύσεις και τις μηχανές, είχε αφιερώσει πολλές ώρες σε αυτό το χόμπι, αποκτώντας σημαντική εμπειρία.
Το χρονικό της εξαφάνισης του 34χρονου δύτη στην Βουλιαγμένη
Ο 34χρονος – ένας έμπειρος δύτης που έφερε κατάλληλο εξοπλισμό – επιχείρησε την υποθαλάσσια εξερεύνηση μαζί με έναν συνάδελφό του το μεσημέρι της Κυριακής (22/3) στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης.
Ενώ ο δεύτερος δύτης κατάφερε να απεγκλωβιστεί και να αναδυθεί εγκαίρως ειδοποιώντας τις αρχές, ο 34χρονος φέρεται να παγιδεύτηκε στο εσωτερικό των στοών.
Έκτοτε είχε ξεκινήσει μεγάλη επιχείρηση του Λιμενικού στην οποία συμμετείχαν πλωτό σκάφος του Λιμενικού, κλιμάκιο της Μονάδα Υποβρυχίων Αποστολών, καθώς και ιδιωτικό καταδυτικό συνεργείο.
Το “Πηγάδι του Διαβόλου” είναι ένα στενό, κάθετο υποθαλάσσιο “φρέαρ”, σε μικρή απόσταση από τα βράχια και σε αρχικό βάθος περίπου 11 μέτρων.
Η διάμετρός του είναι γύρω στα 3 μέτρα, ενώ η κατάδυση φτάνει έως τα 30 μέτρα, με ιδιαίτερα επικίνδυνα ρεύματα, ειδικά γύρω στα 16 μέτρα, όπου το ρεύμα «τραβάει» τον δύτη προς τα κάτω και οδηγεί στην είσοδο μιας στενής υποβρύχιας σήραγγας, που καταλήγει σε σπήλαιο αγνώστων διαστάσεων.
Η σήραγγα αυτή έχει εξερευνηθεί μόνο στα πρώτα της 150 μέτρα. Οι σπηλαιολόγοι εκτιμούν ότι συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης.
Η ονομασία «Πηγάδι του Διαβόλου» δεν σχετίζεται με κάποιον συγκεκριμένο μύθο, αλλά προέρχεται κυρίως από την απόκοσμη όψη του. Ωστόσο, στην πρόσφατη ιστορία συνδέθηκε με ένα τραγικό περιστατικό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1978, τρεις Αμερικανοί- δύο στρατιωτικοί και μια νεαρή γυναίκα-επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και έχασαν τη ζωή τους.
Συγκεκριμένα Σεπτέμβριο του 1978 τρεις νεαροί Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού (ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ) και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.
Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μια πρώτη μεγάλη προσπάθεια εντοπισμού τους έγινε τον Νοέμβριο του 1978 χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα.
Το θρίλερ με την εξαφάνιση των τριών Αμερικανών στο σπήλαιο, έκλεισε οριστικά το 2007. Τότε ταυτοποιήθηκαν οστά που είχαν βρεθεί ένα χρόνο νωρίτερα μα αυτά των αγνοούμενων Αμερικανών δυτών.
Μετά από εκείνο το περιστατικό, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις, ενώ υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή.