Ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να εξετάζει μια σειρά επιλογών για στρατιωτική κλιμάκωση με το Ιράν, αρκετές από τις οποίες επικεντρώνονται σε στρατηγικά νησιά στον Περσικό Κόλπο, την ίδια ώρα που το τοπίο των διαπραγματεύσεων παραμένει εξαιρετικά θολό.
Γιατί αυτά τα έξι νησιά του Περσικού Κόλπου θα μπορούσαν να είναι καθοριστικά για το «τελευταίο πλήγμα» του Τραμπ στον πόλεμο στο Ιράν.
Η σημασία των νησιών προκύπτει από την εγγύτητά τους στα Στενά του Ορμούζ, ένα κρίσιμο σημείο διέλευσης ενέργειας, αλλά και από τον ρόλο τους στην πετρελαϊκή βιομηχανία και στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Ωστόσο, η κατάληψη και κατοχή ιρανικών εδαφών θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνη από οτιδήποτε έχει επιχειρήσει μέχρι σήμερα η Ουάσινγκτον στον πόλεμο.
Το Πεντάγωνο αναπτύσσει στρατιωτικές επιλογές για ένα αποφασιστικό πλήγμα, περιλαμβανομένων πιθανών επιχειρήσεων εδάφους και αεροπορικών βομβαρδισμών, σύμφωνα με αξιωματούχους που μίλησαν στο Axios. Μεταξύ των σεναρίων είναι η κατάληψη πλοίων κοντά στα Στενά του Ορμούζ ή εισβολή στο νησί Χαργκ, το κύριο κέντρο εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν. Άλλα σχέδια εξετάζουν διαφορετικά νησιά στον Περσικό Κόλπο.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι το Ιράν έχει λόγο στον τρόπο που θα τελειώσει η σύγκρουση. Μια μεγάλη επίθεση δεν θα πείσει απαραίτητα το Ιράν να σταματήσει τις μάχες και θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση.
Το νησί Κχαργκ βρίσκεται περίπου 15 μίλια από τις ακτές του Ιράν και διαχειρίζεται περίπου το 90% των εξαγωγών αργού πετρελαίου της χώρας. Διαθέτει γλυκό νερό για τον μόνιμο πληθυσμό και την υποδομή του, ενώ οι βαθιές θάλασσες επιτρέπουν σε μεγάλα δεξαμενόπλοια να δέσουν. Μια επίθεση στο Κχαργκ θα μπορούσε να διακόψει γρήγορα τις εξαγωγές πετρελαίου, μεγάλο μέρος των οποίων κατευθύνεται στην Κίνα.
Η εισβολή θα έθετε τις αμερικανικές δυνάμεις απευθείας στη γραμμή πυρός, περισσότερο από την τρέχουσα αεροπορική εκστρατεία.
Το νησί Λαράκ βρίσκεται στο στενότερο σημείο των Στενών του Ορμούζ και αποτελεί κρίσιμο σημείο εξαγωγής για το ιρανικό πετρέλαιο. Το Ιράν το χρησιμοποιεί για να παρακολουθεί και να ελέγχει τον στενό, καθώς διαθέτει καταφύγια, επιθετικά σκάφη και νάρκες.
Η κατάληψή του θα μπορούσε να περιορίσει την ικανότητα του Ιράν να παρενοχλεί πλοία, αλλά το νησί είναι βαριά οχυρωμένο.
Τα νησιά Αμπού Μούσα και Μεγάλα και Μικρά Τουνμπς βρίσκονται κοντά στη δυτική είσοδο των Στενών του Ορμούζ, μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Αν και τα ΗΑΕ διεκδικούν τα νησιά, το Ιράν τα κατέλαβε στρατιωτικά το 1971. Λειτουργούν ως ιρανικές στρατιωτικές βάσεις με πυραύλους, drones και νάρκες.
Το Πεντάγωνο έχει εξετάσει την κατάληψη του Αμπού Μούσα, ώστε οι ΗΠΑ να αποκτήσουν στρατηγικό έλεγχο στον στενό και να περιορίσουν τις ιρανικές στρατιωτικές δυνατότητες.
Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγέρ Γκαλίμπαφ, προειδοποίησε μέσω X ότι «οι εχθροί του Ιράν, με τη στήριξη μιας χώρας στην περιοχή, ετοιμάζουν επιχείρηση να καταλάβουν κάποιο από τα νησιά του Ιράν». Συμπλήρωσε ότι «αν αναλάβουν οποιαδήποτε ενέργεια, όλη η ζωτική υποδομή της εν λόγω χώρας θα στοχευτεί χωρίς περιορισμό από αδιάκοπες επιθέσεις».
Το νησί Κεσμ είναι το μεγαλύτερο στον Περσικό Κόλπο και βρίσκεται νότια του Ιράν, κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Διαθέτει αντιαρματικούς πυραύλους, νάρκες, drones και άλλα επιθετικά σκάφη σε υπόγειες στοές. Παράλληλα, κάποτε ήταν τουριστικός παράδεισος. Το Κεσμ ελέγχει την περιοχή γύρω από το Ορμούζ και έχει χαρακτηριστεί «φράγμα στην πιο ζωτική ενεργειακή δίοδο του κόσμου».
Κατά τις πρώτες ημέρες του πολέμου, το Ιράν κατηγόρησε τις ΗΠΑ για επίθεση σε εγκατάσταση αφαλάτωσης στο Κεσμ, διακόπτοντας την παροχή νερού σε τοπικά χωριά, κάτι που οι ΗΠΑ διέψευσαν. Με έκταση περίπου 558 τετραγωνικά μίλια, το Κεσμ αποτελεί τεράστιο στόχο, χωρίς ενδείξεις σχεδίου κατάληψής του.