Δικαίωση ζητά ο πατέρας του, που αφήνει ακόμη κεριά και λουλούδια στο σημείο: «Διαλύθηκε η οικογένειά μας»
Τέσσερά χρόνια συμπληρώνονται στις 16 Μαΐου από τον τραγικό θάνατο του 34χρονου Δημήτρη Δημάκη, όταν, μέρα μεσημέρι, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης, η αυτόματη πόρτα του ρομποτικού κάδου, που βρίσκεται ακόμη επί της Λεωφόρου Δημοκρατίας, έκλεισε και τον εγκλώβισε, διαμελίζοντάς τον.
Από τότε και μέχρι σήμερα οι δικοί του άνθρωποι συνεχίζουν να αφήνουν λουλούδια και κεριά δίπλα στις φωτογραφίες του, που έχουν τοποθετηθεί μπροστά από τον ανενεργό κάδο. Είναι σαν δεύτερος τάφος, όπως είπε ο πατέρας του στον ΣΚΑΪ: «Ένας τάφος είναι αυτός, κι ένας, με ό,τι απέμεινε, πάνω στην Ορεστιάδα».
Ο άτυχος Δημήτρης εγκλωβίστηκε στον κάδο στην προσπάθειά του να πάρει μία σακούλα με φάρμακα, τα οποία είχε ρίξει κατά λάθος, μαζί με ένα σκουπίδι. Μόλις πλησίασε στον κάδο, όπως λέει ο πατέρας του, άνοιξε η πόρτα, ο ίδιος έσκυψε να βρει τη σακούλα και τότε ο κάδος μπήκε σε λειτουργία και τον εγκλώβισε, με αποτέλεσμα να βρει φριχτό θάνατο.
«Άρχισε να δουλεύει το έμβολο και να τον ρουφάει μέσα. Τον σήκωσε πάνω μέχρι εκεί που ήταν τα σκουπίδια και τον έβγαλε κομμάτια. Ούρλιαζε το παιδί, αλλά δεν υπήρχε ούτε ένα μπουτόν για να σταματήσει κάποιος το μηχάνημα. Το εγκατέστησαν χωρίς αυτό το κουμπί, δεν μπορώ να καταλάβω, θα μπορούσε να είχε εγκλωβιστεί ένα παιδί, ήταν θέμα χρόνου… Υπήρχε ένα ηχητικό μήνυμα, αλλά δεν ακουγόταν, ούτε κάμερα υπήρχε. Το πόρισμα του πραγματογνώμονά μου μιλά για ελλιπή μέτρα ασφαλείας».
Η δίκη για τον θάνατο του Δημήτρη έχει προγραμματιστεί για τον Μάιο και όπως λέει ο πατέρας του, «έχω καταθέσει μήνυση κατά παντός υπευθύνου. Θέλω να δικαιωθεί το παιδί μου, αν υπάρχει δικαίωση. Έχει διαλυθεί από τότε η οικογένειά μας».