Η εξαφάνιση του 34χρονου δύτη στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, ο οποίος αγνοείται από το μεσημέρι της Κυριακής εξελίσσεται σε θρίλερ, καθώς παρά τις προσπάθειες των δυνάμεων του λιμενικού αλλά και άλλων διασωστών για να τον εντοπίσουν έχουν αποβεί μέχρι στιγμής άκαρπες.
Με το πρώτο φως του ήλιου το πρωί της Δευτέρας ξεκίνησε εκ νέου μεγάλη επιχείρηση για τον εντοπισμό και τη διάσωσή του με τις έρευνες να συνεχίζονται με νέες προσπάθειες από τους δύτες, που ήδη βουτούν στην περιοχή.
Ο αγνοούμενος δύτης, που είναι έμπειρος στις καταδύσεις, κολυμπούσε μαζί με έναν ακόμη φίλο του χθες το μεσημέρι στη θαλάσσια περιοχή στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης σε θαλάσσιο πηγάδι, βάθους 28 μέτρων, σύμφωνα με το Λιμενικό. Ο δεύτερος δύτης εντοπίστηκε και απεγκλωβίστηκε με τη συνδρομή δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος, που έσπευσαν άμεσα στο σημείο και ενημέρωσε τις αρχές, εκφράζοντας φόβους ότι ο 34χρονος είχε εγκλωβιστεί υποβρυχίως.
Στην περιοχή στήθηκε άμεσα επιχείρηση από το Λιμενικό Σώμα με πλωτό σκάφος, ενώ συμμετείχαν από την πρώτη στιγμή δύτες της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών, καθώς και εξειδικευμένοι σπηλαιολόγοι-δύτες από ιδιωτικά συνεργεία.
Δείτε βίντεο του χρήστη IloveVouliagmeni από τις χθεσινές προσπάθειες εντοπισμού του αγνοούμενου δύτη
Η επιχείρηση εντοπισμού του αγνοούμενου δύτη χαρακτηρίζεται εξαιρετικά δύσκολη λόγω του μεγάλου βάθους, των ισχυρών ρευμάτων και της σύνθετης γεωμορφολογίας της περιοχής.
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης επισημαίνει ότι ο αγνοούμενος ήταν εξοπλισμένος με φιάλες οξυγόνου, συσκευή παροχής οξυγόνου για 3–5 ώρες και υποβρύχιο σκούτερ για υποβοήθηση κατά την κατάδυση.
Το «Πηγάδι του Διαβόλου» είναι ένα υποθαλάσσιο φρέαρ στη Βουλιαγμένη, γνωστό για τα στενά πέρασματά του, τα επικίνδυνα ρεύματα και το αχανές σπήλαιο που κρύβει. Η κατάδυση φτάνει τα 30 μέτρα, ενώ η σήραγγα που ξεκινά από το φρέαρ παραμένει εξερευνημένη μόνο σε ένα μικρό τμήμα της, το οποίο πιθανότατα συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης.
Τον Σεπτέμβριο του 1978 τρεις νεαροί Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού, ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.
Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού τους, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μία πρώτη μεγάλη προσπάθεια διάσωσης έγινε τον Νοέμβριο του 1978 χωρίς όμως αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα των τριών Αμερικανών.
Το θρίλερ έκλεισε οριστικά το 2007, όταν οστά που είχαν βρεθεί έναν χρόνο νωρίτερα στη σήραγγα ταυτοποιήθηκαν με ανάλυση DNA ως τα λείψανα των τριών Αμερικανών δυτών.
Μετά το τραγικό αυτό συμβάν, τη δεκαετία του 1980 το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στην έξοδο του «πηγαδιού» προς τη σήραγγα, προκειμένου να αποτρέψει νέες καταδύσεις στο σπήλαιο υψηλού κινδύνου.
Στο σημείο υπάρχει σήμερα και η χαρακτηριστική επιγραφή του Χρήστου Μπαρούχα, συνιδρυτή της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Αττικής: «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή», η οποία λειτουργεί ως προειδοποίηση αλλά και υπενθύμιση της σκοτεινής ιστορίας του «Πηγαδιού του Διαβόλου».