Ο θάνατος της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου φέρνει στην επιφάνεια τη ραγδαία αύξηση της βίας κατά εκπαιδευτικών, η οποία εκδηλώνεται με λεκτικές επιθέσεις, ξυλοδαρμούς, απειλές, καταστροφές περιουσίας και δημόσια διαπόμπευση
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Η ΟΛΜΕ έχει στα χέρια της καταγγελίες για σοκαριστικούς τραυματισμούς εκπαιδευτικών, όπως καθηγητή σε ΕΠΑΛ της Αθήνας ο οποίος έχασε μόνιμα την ακοή του και παραιτήθηκε έπειτα από «φάρσα» με δυναμιτάκια στη σχολική τάξη από τους μαθητές του, άλλου εκπαιδευτικού που μαθητής του τού έσπασε το χέρι, αλλά και διευθύντριας σχολείου να μεταφέρεται στο νοσοκομείο ύστερα από γροθιά μαθητή άλλου σχολείου στην Κέρκυρα.
Τα περιστατικά δεν καταγγέλλονται πάντα, είτε για να μη δοθεί συνέχεια στο σχολείο, είτε επειδή οι εκπαιδευτικοί απειλούνται από σχολικές συμμορίες, είτε επειδή εκβιάζονται από τους γονείς των μαθητών. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα νεαρής εκπαιδευτικού η οποία δέχθηκε βίαιη επίθεση από μαθητή Δημοτικού (ο οποίος έχει σωματική διάπλαση ενηλίκου).
Οταν η εκπαιδευτικός κίνησε τις διαδικασίες για την επίσημη καταγγελία της εις βάρος της βιαιοπραγίας, οι γονείς του μαθητή προσέφυγαν εναντίον της καταγγέλλοντας κακοποίηση του γιου τους. Η καταγγελία της δασκάλας αποσύρθηκε, όπως είχε γίνει και με την προηγούμενη εκπαιδευτικό που ήταν στη θέση της και παραιτήθηκε.
Οι γονείς υποκινούν
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που γονείς υποδαυλίζουν ή ακόμα και προκαλούν την επιθετικότητα των παιδιών τους. Στη Μαγνησία, η μητέρα μαθήτριας την οποία είχε αποβάλει και στην οποία είχε βάλει χαμηλό βαθμό εκπαιδευτικός, του επιτέθηκε και τον γρονθοκόπησε στέλνοντάς τον στο νοσοκομείο, ενώ η πεθερά της βιντεοσκοπούσε το υπόδειγμα σχολικής συμπεριφοράς!
Η αθωότητα φαίνεται πως έχει πεθάνει σε πολλά σχολεία της χώρας, καθώς το φαινόμενο της βίας μαθητών προς εκπαιδευτικούς απλώνεται σε όλη τη γεωγραφική επικράτεια. Στην Αθήνα και το Γυμνάσιο Ανω Λιοσίων, την περασμένη Τρίτη, 62χρονος καθηγητής έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από τον… αδερφό 14χρονου μαθητή ως «εκδίκηση», αφού ο 14χρονος νωρίτερα είχε δεχτεί επίθεση από τον επίσης ανήλικο γιο του καθηγητή. Τέσσερις μέρες νωρίτερα, στο Αγρίνιο, διευθυντής σχολείου αναγκάστηκε να καλέσει την Αστυνομία για «μαχαιροβγάλτη» μαθητή.
Ο 14χρονος (!) μαθητής είχε πάει στο σχολείο με πτυσσόμενο μαχαίρι, συνελήφθη με αυτό και οδηγήθηκε στον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών Αιτωλοακαρνανίας. Στην Κρήτη, στις 2 Φεβρουαρίου, μαθητής που… επισκέφθηκε άλλο σχολείο, έστειλε στο νοσοκομείο έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό τον διευθυντή που επιχείρησε να τον απομακρύνει από τον χώρο.
Παλιότερα, στο Ρέθυμνο μαθητής που «δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα συναισθήματά του» είχε σπάσει το πόδι (!) του μαθηματικού του. Στο Ηράκλειο, 14χρονος μαθητής έσπασε τη μύτη του διευθυντή του σχολείου του, στον οποίο είχε στήσει καρτέρι (!) επειδή είχε ενημερώσει τους γονείς του νωρίτερα για τη συμμετοχή του στην κατάληψη του σχολείου.
Το απόλυτο σοκ προέκυψε από σχολείο της Κυψέλης, όταν ο αδερφός μαθητή εισέβαλε, επιτέθηκε με σφυρί (!) σε μαθητή που πείραζε τον αδερφό του και μαχαίρωσε τον διευθυντή του σχολείου, ο οποίος μπήκε στη μέση για να γλιτώσει τον μαθητή του.
Στα περιστατικά που είχαν σοκάρει όλη τη χώρα, πέρασε στα ψιλά ότι η 14χρονη μαθήτρια που είχε μαχαιρώσει συμμαθήτριά της μέσα σε σχολείο επειδή «νόμισα ότι μεν έβρισε» είχε μόλις αλλάξει σχολείο. Από το προηγούμενο είχε αποβληθεί επειδή, σύμφωνα με πληροφορίες, είχε επιτεθεί σε καθηγήτριά της αποκαλώντας τη «βρωμιάρα» και ρίχνοντάς της καυτό καφέ στο πρόσωπο (χωρίς ωστόσο να την τραυματίσει).
Τα περιστατικά βίας, λένε καθηγητές, δεν έχουν πάντα την κατάληξη που περιμένει κανείς για τα θύματα. Για παράδειγμα, ο καθηγητής του Λυκείου που έχασε την ακοή του όταν άγνωστος πέταξε δυναμίτη στη σχολική αίθουσα δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός ότι λίγο πριν πεταχτεί ο δυναμίτης μπροστά του όλοι οι μαθητές αποχώρησαν από κοντά του και συγκεντρώθηκαν σε ασφαλές σημείο. Ετσι, αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Ομοίως, διεύθυντρια σχολείου της Κέρκυρας, η οποία γρονθοκοπήθηκε στα μάτια από μαθητές άλλου σχολείου, στη διάρκεια εκδρομής στη Λευκάδα, δεν κατάφερε να αποδείξει ότι το περιστατικό σχετιζόταν με μαθητές και ότι ξυλοκοπήθηκε επειδή επιχείρησε να σώσει μαθητή από τα χέρια άλλων ανηλίκων. Καθηγητής στις Αχαρνές απολύθηκε επειδή δεν… κρατήθηκε και αντεπιτέθηκε σε μαθητές οι οποίοι, όπως κατήγγειλε, του επιτέθηκαν με γροθιές, αφού του είχαν καταστρέψει το αυτοκίνητο.
Στο Αιγάλεω, ο υποδιευθυντής σχολείου έκανε παρατήρηση στους μαθητές επειδή έπαιζαν μπάλα στους διαδρόμους, τα αίματα άναψαν και ο καθηγητής με τους μαθητές βρέθηκαν στο τοπικό Α.Τ. αλληλοκαταγγέλλοντας βία. Στην Κομοτηνή καθηγήτρια έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη καταγγέλλοντας ότι έχει υποστεί μόνιμη ζημιά στα νεφρά και το πρόσωπο από ξυλοδαρμό που υπέστη από γονείς μαθητών του σχολείου στο οποίο εργαζόταν.
30%-45% υπέστησαν βία
«Πολλά από τα περιστατικά βίας που υφίστανται οι εκπαιδευτικοί δεν έρχονται ποτέ στην επιφάνεια. Κι όμως, τα περιστατικά φαίνεται πως ολοένα αυξάνονται», επισημαίνει στο «ΘΕΜΑ» η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου.
Αλεξάνδρα Καππάτου, παιδοψυχολόγος: «Πολλά από τα περιστατικά βίας που υφίστανται οι κπαιδευτικοί δεν έρχονται ποτέ στην επιφάνεια. Κι όμως, ολοένα αυξάνονται»
Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν ασφαλή στατιστικά στοιχεία, ακριβώς επειδή πολλοί καθηγητές δεν καταγγέλλουν τα περιστατικά. Ωστόσο, οι διεθνείς έρευνες αποκαλύπτουν ένα φαινόμενο πολύ πιο εκτεταμένο απ’ όσο φανταζόμαστε. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με μελέτες της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας, το 40%-50% των εκπαιδευτικών δηλώνουν ότι έχουν υποστεί κάποια μορφή παρενόχλησης ή εκφοβισμού από μαθητές κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, ενώ άλλες έρευνες ανεβάζουν το ποσοστό ακόμη και στο 80%.
Στον Καναδά, το 54% των εκπαιδευτικών αναφέρουν λεκτική βία και το 25% απειλές ή σωματική επίθεση. Στην Αυστραλία, όπου πραγματοποιούνται συστηματικά έρευνες για το bullying, το 60%-70% των εκπαιδευτικών δηλώνει ότι έχει βιώσει επιθετική συμπεριφορά όχι μόνο από μαθητές, αλλά και από γονείς.
Στην Ελλάδα, από μελέτες του ΕΚΠΑ και του Παντείου, προκύπτει ότι περίπου το 30%-45% των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έχουν δεχθεί λεκτική βία ή παρενόχληση. «Τα ποσοστά είναι αρκετά υψηλά, αλλά ακόμη κι αυτά πιθανόν να μην αποτυπώνουν την πραγματική έκταση του προβλήματος», τονίζει η κυρία Καππάτου.
Της έσκασαν τα λάστιχα
Οι περιγραφές από ανώτερα στελέχη της εκπαίδευσης και μέλη της Πανελλήνιας Ενωσης Συμβούλων Εκπαίδευσης σκιαγραφούν μια καθημερινότητα που συχνά αγγίζει τα όρια του αδιανόητου.
Νεοδιόριστη εκπαιδευτικός βρήκε τα λάστιχα του αυτοκινήτου της σκισμένα μέρα μεσημέρι. Καθηγητής που είχε έρθει σε αντιπαράθεση με μαθητή για τις απουσίες διαπίστωσε αργότερα ότι το αυτοκίνητό του είχε γρατζουνιστεί. «Ξέρω καθηγητές που παρκάρουν 10 τετράγωνα μακριά από το σχολείο για να μην τους πειράξουν τα αυτοκίνητα», αναφέρει κάποιος.
Ακόμη πιο σοκαριστική η μαρτυρία εκπαιδευτικού σε Επαγγελματικό Λύκειο που από την πρώτη κιόλας μέρα ήρθε αντιμέτωπος με τους «νταήδες» του σχολείου: «Εδώ που ήρθες, κάνουμε κουμάντο εμείς. Αν θες την ησυχία σου, θα κάνεις ό,τι σου λέμε», του ξεκαθάρισαν. Το μάθημα εξελίχθηκε σε πεδίο συνεχών προκλήσεων: σαΐτες, αντικείμενα που εκτοξεύονταν προς την έδρα και απειλές του τύπου «θα σου κάψουμε το αυτοκίνητο, θα σε δείρουμε». Η απόπειρα του διευθυντή να παρέμβει έπεσε στο κενό, καθώς η κατάσταση είχε πλέον παγιωθεί.
Σε άλλη σχολική μονάδα, οι μαθητές είχαν στήσει καθηγητή στο προαύλιο και του πετούσαν τενεκεδάκια αναψυκτικών. Εκείνος προσπαθούσε να τα αποκρούσει, ενώ η σκηνή εξελισσόταν μπροστά στα μάτια όλων. Αναφέρονται και περιστατικά τα οποία θα μπορούσαν να έχουν επικίνδυνη κατάληξη.
«Το να πετάνε μπουκάλια με νερό είναι συνηθισμένο. Συχνά, μπορεί την ώρα του μαθήματος να πλακωθούν μεταξύ τους οι μαθητές ή ακόμη και να έρθουν από άλλη τάξη για να καβγαδίσουν, ενώπιον του καθηγητή, ο οποίος δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση και το ενδεχόμενο ατυχήματος είναι ανοικτό. Βάζουν φωτιά – σκεφτείτε τι θα γίνει αν αρπάξει καμιά κουρτίνα… Αλλος, σηκώνεται και πάει στη γωνία της τάξης για να ουρήσει…», περιγράφει έμπειρο στέλεχος της εκπαίδευσης.
Πέρα από τα ακραία περιστατικά, υπάρχει και η καθημερινότητα που πολλοί εκπαιδευτικοί περιγράφουν ως «καταστάσεις καθημερινής τρέλας». Σε τάξεις όπου η πειθαρχία έχει καταρρεύσει, οι μαθητές γελούν απροκάλυπτα, φωνάζουν, μιλούν μεταξύ τους αγνοώντας τον διδάσκοντα, πετούν αντικείμενα ή αμφισβητούν ανοιχτά την παρουσία του.
Το πιο συνηθισμένο -αλλά και το πιο σκληρό- είναι η δημόσια διαπόμπευση του καθηγητή στο Διαδίκτυο. Βίντεο ή σχόλια που διακωμωδούν εκπαιδευτικούς κυκλοφορούν σε ομάδες μαθητών και social media, πλήττοντας ανεπανόρθωτα το κύρος τους. «Ο άπειρος αναπληρωτής μπαίνει στην τάξη με τα θηρία», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Οταν η κατάσταση ξεφεύγει, οι μαθητές πιέζουν για να τον διώξουν. «Αν ο καθηγητής δεν ελέγχει πλέον την τάξη, τα παιδιά απαιτούν να φύγει, του κάνουν πραγματικά τον βίο αβίωτο», περιγράφουν.
Πολλοί εκπαιδευτικοί εντοπίζουν ένα σημείο καμπής: την περίοδο μετά την πανδημία. «Εχουμε πλέον να κάνουμε με πολύ διαφορετικά παιδιά, έχουν αγριέψει. Εχει χαθεί η προσωπική επαφή και έχει μπει πολύ η οθόνη στη ζωή τους, ενώ απουσιάζουν παντελώς τα θετικά πρότυπα, ούτε τους μιλά κανείς για την αξία της αγάπης – μόνο η έννοια της βίας ανακυκλώνεται», λένε περιγράφοντας έναν φαύλο κύκλο, όπου η αμφισβήτηση της σχολικής αυθεντίας ενισχύεται καθημερινά.
Σε αυτή τη δύσκολη εξίσωση προστίθεται και ο παράγοντας της πίεσης από τους γονείς. Οι εκπαιδευτικοί σκιαγραφούν ένα κλίμα έντονης παρεμβατικότητας. «Υπάρχουν γονείς που θεωρούν ότι δεν υπάρχει άλλο παιδί στο σχολείο εκτός από το δικό τους», λένε χαρακτηριστικά. Ακόμη και απλά περιστατικά μπορούν να καταλήξουν σε καταγγελία.
«Σήμερα υπάρχουν δύο καταγγελίες εναντίον καθηγητή που χτύπησε την έδρα με τους γονείς να ισχυρίζονται ότι το παιδί τους “υπέστη ψυχικό τραύμα εξαιτίας αυτού”», αναφέρουν. Σε άλλη περίπτωση, μηνύθηκε διευθυντής επειδή άγγιξε μαθήτρια παίρνοντας το κινητό από την τσέπη της – παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς των μαρτύρων. «Αρκεί μια αναφορά και ο εκπαιδευτικός μπορεί να διασυρθεί μέχρι να αποδειχθεί τελικά ότι δεν υπήρχε θέμα», σημειώνουν στελέχη της εκπαίδευσης.
Το αποτέλεσμα είναι ένα κλίμα φόβου. Διευθυντές συχνά διστάζουν να στηρίξουν ανοιχτά τους εκπαιδευτικούς ακόμη κι αν πιστεύουν ότι έχουν δίκιο. «Βλέπουν απέναντι πολλή επιθετικότητα από γονείς και φοβούνται μήπως κατηγορηθούν ότι συγκαλύπτουν περιστατικά».
Διασυρμός στα social
Με πολλές διαφορετικές μορφές μπορεί να εκδηλωθεί η βία απέναντι στους εκπαιδευτικούς. Συχνότερη, είναι η λεκτική επίθεση: ειρωνείες, προσβολές ή ανοιχτή αμφισβήτηση μέσα στην τάξη. Υπάρχει όμως και ο κοινωνικός εκφοβισμός. «Μπορεί να είναι η διάδοση φημών, η προσπάθεια ορισμένων μαθητών να στρέψουν την τάξη εναντίον ενός καθηγητή ή να τον απομονώσουν», εξηγεί η ψυχολόγος.
Τα τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος το cyber bullying κατά εκπαιδευτικών: μαθητές βιντεοσκοπούν τον καθηγητή μέσα στην τάξη, μοντάρουν το υλικό κατά το δοκούν και το ανεβάζουν στα κοινωνικά δίκτυα- συχνά από ψεύτικους λογαριασμούς. «Ανεβάζουν βίντεο για να τον εκθέσουν, να κοροϊδέψουν το ντύσιμό του ή κάποιο ιδιαίτερο σωματικό του χαρακτηριστικό», λέει η κυρία Καππάτου. «Ανέκαθεν τα παιδιά κορόιδευαν τους καθηγητές τους. Η διαφορά είναι ότι σήμερα, μέσω του Διαδικτύου, η διαπόμπευση γίνεται δημόσια, εξαπλώνεται πολύ γρήγορα και το υλικό “μένει εκεί”».
Σε ορισμένες περιπτώσεις η ένταση μπορεί να κλιμακωθεί: μαθητές πετούν αντικείμενα μέσα στην τάξη, κάνουν απειλητικές χειρονομίες ή προκαλούν φθορές σε προσωπικά αντικείμενα του καθηγητή. Δύο σχετικά βίντεο από σχολεία της Αθήνας είχαν ανέβει πρόσφατα στο TikTok και το ένα που έδειχνε μαθητή να απειλεί καθηγήτρια που τον απέβαλε είχε γίνει viral.
«Σβήσ’ τη! Θα τη σβήσεις μωρή;», λέει μαθητής ΕΠΑΛ που πρωταγωνιστεί σε βίντεο, στο οποίο τραμπουκίζει καθηγήτριά του από την οποία ζητά επιτακτικά να του σβήσει μια απουσία, ενώ οι συμμαθητές του γελούν και φωνάζουν. Ο μαθητής κινείται απειλητικά προς την εκπαιδευτικό, ενώ προσπαθεί να σπάσει την πόρτα και βρίζει χυδαία την καθηγήτρια.
Αυτό το επιβεβαιώνει και η Ομοσπονδία Καθηγητών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΟΚΠΕ), η οποία τονίζει εμφατικά ότι «όλο και πιο συχνά παρατηρείται το φαινόμενο να βιντεοσκοπείται ή να φωτογραφίζεται κρυφά ο εκπαιδευτικός μέσα στην τάξη και να αναρτάται το υλικό σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης με σκοπό τη διαπόμπευση.
Ποιος δεν έχει υποστεί την ηθελημένη διατάραξη του μαθήματος και τη χρήση απειλών του τύπου “θα σε καταγγείλουν οι γονείς μου”, γεγονός που δείχνει ότι ο μαθητής χρησιμοποιεί την επιθετικότητα των γονέων ως εργαλείο πίεσης ή ακόμη και τη χρήση ειρωνείας, ύβρεων ή σεξιστικών σχολίων που στοχεύουν στην ψυχολογική εξουθένωση του εκπαιδευτικού. Τελικά, αυτός ο “αντίστροφος εκφοβισμός” υπονομεύει την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία και το καλό των μαθητών.
Η απουσία σαφών ορίων στις παρεμβάσεις τρίτων περνά στα παιδιά ένα λανθασμένο μήνυμα σχετικά με τον σεβασμό προς τους θεσμούς και τους κανονισμούς. Η Πολιτεία πρέπει να στείλει το σαφές μήνυμα ότι η παιδαγωγική ελευθερία και η αξιοπρέπεια των λειτουργών της είναι αδιαπραγμάτευτες».
Οι λόγοι πίσω από τη στοχοποίηση καθηγητών είναι σύνθετοι. «Ο εκπαιδευτικός είναι για τα παιδιά το σύμβολο της εξουσίας, για ορισμένους η “προέκταση της εξουσίας της οικογένειας”, την οποία θέλουν να γκρεμίσουν, να αποδομήσουν την αυθεντία», σημειώνει η ψυχολόγος. Παράλληλα, υπάρχουν παιδιά που έχουν βιώσει κακοποίηση ή παραμέληση στο σπίτι, άλλα που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες ή έντονη πίεση για επιδόσεις και ο εκφοβισμός είναι ένα ξέσπασμα.
«Κοροϊδεύοντας τον καθηγητή νιώθουν ότι επιβεβαιώνονται μπροστά στους συμμαθητές τους», υπογραμμίζει η κυρία Καππάτου. «Αποκτούν κοινό, παίρνουν “πόντους” μέσα στην ομάδα, αποκτούν αξία, αισθάνονται ότι γίνονται ορατοί».
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι πολλοί εκπαιδευτικοί δεν μιλούν. «Βιώνουν αυτό το μαρτύριο χωρίς να το μοιράζονται. Φοβούνται ότι θα θεωρηθούν αδύναμοι ή ότι οι συνάδελφοί τους θα τους επικρίνουν», αναφέρει η ειδικός, για να προσθέσει: «Οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές: άγχος, καταθλιπτικά συμπτώματα, χαμηλή αυτοεκτίμηση και έντονη επαγγελματική εξουθένωση. Ειδικά στις περιπτώσεις που η ομάδα της τάξης έχει εξελιχθεί σε παντοδύναμη και ο εκπαιδευτικός αδυνατεί να τη διαχειριστεί».
Αποφυγή της σύγκρουσης
Πώς μπορεί όμως να αντιδράσει ένας εκπαιδευτικός όταν βρεθεί αντιμέτωπος με μια τέτοια κατάσταση; Η αποφυγή της άμεσης σύγκρουσης είναι η βασική αρχή. «Τη στιγμή της έντασης είναι σημαντικό να χαμηλώνει τον τόνο της φωνής του και να μην τροφοδοτεί την κοροϊδία ή την ένταση», συμβουλεύει η ψυχολόγος, προτείνοντας μια πιο ψύχραιμη παρέμβαση: «Αντί για λογομαχία μπροστά σε όλη την τάξη, προτιμότερο να τη μεταφέρει εκτός αυτής. Μπορεί να πει “βλέπω ότι είσαι πολύ θυμωμένος αυτή τη στιγμή, αλλά δεν μπορώ να σε αφήσω να μιλάς έτσι. Θα το συζητήσουμε αργότερα”. Οταν δεν υπάρχει “κοινό”, η ένταση αποδυναμώνεται».
Καθοριστικός είναι οπωσδήποτε και ο ρόλος της οικογένειας. Από τη μία πλευρά υπάρχουν υπερπροστατευτικοί γονείς που επιτίθενται στους εκπαιδευτικούς για να υπερασπιστούν το παιδί τους. Από την άλλη, γονείς αδιάφοροι ή αποστασιοποιημένοι. «Συχνά οι γονείς απαξιώνουν τον καθηγητή ακόμη και στο οικογενειακό τραπέζι», λέει η κυρία Καππάτου. «Τι μήνυμα παίρνει τότε το παιδί;».
Η εικόνα δεν είναι μονοδιάστατη. Στους εκπαιδευτικούς κύκλους παραδέχονται ανοιχτά ότι υπάρχουν και περιπτώσεις «ακατάλληλων» εκπαιδευτικών που όχι μόνο δυσκολεύονται να διαχειριστούν την τάξη, αλλά αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Ακόμη και τότε, όμως, το σύστημα δυσκολεύεται να παρέμβει. Για να τεθεί ένας εκπαιδευτικός εκτός τάξης απαιτείται μια χρονοβόρα διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μήνες. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι εκπαιδευτικοί, το σύστημα υπολειτουργεί.
Τι υποστήριξη μπορούν να λάβουν όταν σε όλη τη χώρα υπάρχουν μόλις 800 σύμβουλοι εκπαίδευσης για περίπου 15.000 σχολικές μονάδες; Οπως σημειώνουν στελέχη της εκπαίδευσης, «πρέπει να δοθεί από το υπουργείο το μήνυμα ότι οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές έχουν την απαραίτητη υποστήριξη στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων τους».
«Ούτε θηριοδαμαστές είμαστε, ούτε αντίπαλοι των παιδιών. Εργαζόμενοι είμαστε που προσπαθούμε να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας. Αλλά κάπου πρέπει να “έχει πάτο το βαρέλι”, έχουμε ανάγκη από προστασία», καταλήγει μια διευθύντρια Λυκείου.
Ελέγχονται φάκελοι
Σύμφωνα με πληροφορίες του «ΘΕΜΑτος», πάντως, εν αναμονή και του πορίσματος της ΕΔΕ για την υπόθεση της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου, η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη έχει ζητήσει από τις Περιφερειακές Διευθύνσεις να ελεγχθούν πλήρως και σε βάθος χρόνου οι φάκελοι όλων των υπηρετούντων εκπαιδευτικών.
Για τον θάνατο της 57χρονης Σοφίας Χρηστίδου αναμένεται το πόρισμα της Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης
Ειδικά όσων βρίσκονται στις σχολικές τάξεις. Εχει επίσης ζητήσει πληρέστερη καταγραφή των «αδυνατούντων» εκπαιδευτικών οι οποίοι δεν ασκούν διδακτικό έργο λόγω ψυχολογικών αιτιών – παθήσεων. Είναι σημαντικός αριθμός. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, είναι περίπου 2.500. Οι καταγεγραμμένοι με πιστοποιητικά είναι 1.232.
Παράλληλα η υπουργός έχει θέσει στη δημόσια συζήτηση την ανάγκη καθιέρωσης περιοδικών ψυχιατρικών ελέγχων των υπηρετούντων στη δημόσια εκπαίδευση. Η αξιολόγηση να γίνεται από επιτροπή ψυχολόγων γιατρών σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας.
Φωτογραφίες: Shutterstock, EUROKINISSI
Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην πολιτική cookies
Μάθετε περισσότερα εδώ
Αποδοχή