Ο πήχης ανεβαίνει και για τον Ανδρουλάκη και για τους δελφίνους – Το αφήγημα του «εσωτερικού εχθρού» και η συγκυρία του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ
Η απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη να διαγράψει τον άλλοτε στενό του συνεργάτη, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, μπορεί να είχε ως αποδέκτη τους υπόλοιπους δελφίνους, αλλά εμπεριέχει μεγάλο ρίσκο και ίσως φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα, ανοίγοντας τον Ασκό του Αιόλου.
Είναι προφανές ότι ο Ανδρουλάκης που δημοσκοπικά μετεωρίζεται πέριξ του 13%, έχει εγκλωβιστεί στην εκλογική αβεβαιότητα και στο ερώτημα που δεν μπορεί κανείς να απαντήσει: Τι ποσοστό θα πάρει. Όπως είναι σήμερα τα πράγματα, με την ίδια ευκολία το ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι δεύτερο κόμμα ή και τέταρτο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτή η αβεβαιότητα οδηγεί σε αμφιλεγόμενες τακτικές ή και βεβιασμένες κινήσεις. Το βέβαιο είναι ότι ο Ανδρουλάκης παίζει τα ρέστα του.
Αναμφίβολα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήθελε να απαλλαγεί από μια επίμονη και ενοχλητική φωνή που έθετε δημοσίως ζητήματα που ο ίδιος δεν ήθελε να ανακινούνται. Οι σχέσεις Ανδρουλάκη-Κωνσταντινόπουλου πάνε πολύ πίσω στο χρόνο. Αποτέλεσαν για χρόνια δίδυμο στα εσωκομματικά ως εκ τούτου ο ένας γνωρίζει τον άλλον τόσο καλά, που… ήταν θέμα χρόνου το οριστικό πολιτικό διαζύγιο.
Ο Κωνσταντινόπουλος σταδιακά (για άγνωστο λόγο) από κάποια στιγμή και μετά δεν περιλαμβάνονταν στο στενό πολιτικό κύκλο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Ασφαλώς, δεν θα ξεχάσει ποτέ την κίνηση Ανδρουλάκη να του βάλει «σφήνα» τον Βαγγέλη Γιαννακούρα στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Αρκαδίας το 2023. Η επιμονή Ανδρουλάκη μάλιστα ήταν τέτοια που απόρησαν και στελέχη τα οποία ήταν αρνητικά απέναντι στον Κωνσταντινόπουλο και ζητούσαν να ισχύσει ό,τι ίσχυε για όλους τους υπόλοιπους: Να μην περιληφθούν στα ψηφοδέλτια όσοι στήριξαν αντίπαλους στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Κανείς δεν γνωρίζει τι μεσολάβησε, όμως ο Ανδρουλάκης επέμεινε και τον επέβαλε. Ο Κωνσταντινόπουλος κέρδισε μεν τον Γιαννακούρα και εξελέγη βουλευτής, ωστόσο θεώρησε χτύπημα κάτω από τη ζώνη την απόφαση Ανδρουλάκη και έκτοτε βγήκε στο αντάρτικο.
Ο Ανδρουλάκης δεν θα συγχωρήσει ποτέ τον άλλοτε επιστήθιο φίλο του ο οποίος μετά το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου του 2024 βγήκε πρώτος και έθεσε θέμα ηγεσίας. Με επιστολή του στον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ ζήτησε εκλογές από τη βάση, τονίζοντας ότι δεν επετεύχθη ο στόχος που είχε θέσει ο Ν. Ανδρουλάκης για τη δεύτερη θέση, την οποία πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στο χορό μπήκαν και άλλα κορυφαία στελέχη, ο Ανδρουλάκης σήκωσε το γάντι και ζήτησε αναβάπτιση από τη βάση. Ο Κωνσταντινόπουλος συμπαρατάχθηκε με τον Χάρη Δούκα, τον οποίο κέρδισε στον β’ γύρο ο Ν. Ανδρουλάκης.
Στην πορεία ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος απέφυγε να ταυτίζεται με δελφίνους (ούτε καν με τον Δούκα), ασκούσε δημοσίως κριτική στον Ανδρουλάκη (με υποδόρια ειρωνεία), αλλά πάντοτε υπερψήφιζε τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ και όπως λέει ο ίδιος σεβόταν πάντοτε τις αποφάσεις της πλειοψηφίας. Κυρίαρχο στην κριτική του το «κλειστό» μοντέλο διοίκησης του ΠΑΣΟΚ, οι δημοσκοπικές επιδόσεις και η ελλιπής στρατηγική.
Από την άλλη, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρακολουθούσε τα καρφιά Κωνσταντινόπουλου, αλλά απέφευγε να προχωρήσει σε ακραία πειθαρχικά μέτρα – δεν το επέτρεπαν και οι προσεκτικές αλλά δηκτικές παρεμβάσεις του Αρκά βουλευτή και αντιπροέδρου της Βουλής.
Το έπραξε τώρα, λίγες εβδομάδες προ του συνεδρίου και ασφαλώς η συγκυρία έχει τη σημασία της.
Η επίσημη αιτία που προέβαλε η Χ. Τρικούπη ήταν μια συνέντευξη του Οδ. Κωνσταντινόπουλου στο Open (36 ώρες πριν!) όπου πρότεινε οι υποψήφιοι πρόεδροι μαζί με τον Νίκο Ανδρουλάκη να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ αλλά και μια ανάρτησή του προ… εβδομάδος όπου διαφωνούσε με την στάση του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ σε σχέση με τον πόλεμο στο Ιράν. Μια ανάρτηση που επαίνεσε ο Άδωνις Γεωργιάδης αλλά και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Τα αργά αντανακλαστικά σχολιάστηκαν δηκτικά από τον Άδωνι Γεωργιάδη, ενώ η Χ. Τρικούπη επιχείρησε να τα δικαιολογήσει με το επιχείρημα ότι δεν ήθελαν να επισκιαστεί επικοινωνιακά από την διαγραφή η συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο για τις υποκλοπές όπου είχε μεταβεί ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Ο πήχης ανεβαίνει και για τον Ανδρουλάκη και για τους δελφίνους
Η δικαιολογία δεν έπεισε κανέναν ιδιαίτερα, ωστόσο η κίνηση ήταν ζυγισμένη:
Πρώτον θέλησε να δείξει πυγμή αρχηγού για να τονώσει το ηγετικό του προφίλ που σε επίπεδο πρωθυπουργήσιμου είναι στα τάρταρα.
Δεύτερον έστειλε ένα σαφές μήνυμα στους επίδοξους δελφίνους να μην υπερβούν τα εσκαμμένα φρενάροντας τυχόν μελλοντικές διαφοροποιήσεις. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ξέρει ότι πολλοί τον περιμένουν στη γωνία. Και το ίδιο το βράδυ των εκλογών, εάν δεν πάει καλά το ΠΑΣΟΚ θα του διαμηνύσουν ότι οι ευκαιρίες του τελείωσαν.
Ταυτόχρονα επιδιώκει να συσπειρώσει τους «ανδρουλακικούς» ενόψει συνεδρίου δημιουργώντας έναν «εσωτερικό εχθρό».
Τέταρτον, οι πληροφορίες που έφταναν στη Χ. Τρικούπη ήταν ότι οι Δούκας-Γερουλάνος είχαν βρει ένα modus vivendi για να εκλέξουν όσο το δυνατόν περισσότερο αριθμό συνέδρων απέναντι στο σύστημα Ανδρουλάκη. Θέλησαν να προειδοποιήσουν το «μέτωπο» αυτό με την διαγραφή, ωστόσο ο Κωνσταντινόπουλος δεν είχε την πιο ενεργή δράση σε αυτό. ‘Αλλος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έπαιζε τον ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ Δούκα-Γερουλάνου κερδίζοντας μάλιστα το παρατσούκλι «Σάιρους Βανς».
Πέμπτον, υποδηλώνει ότι το μυαλό του είναι περισσότερο στην επόμενη ημέρα των εκλογών παρά στο συνέδριο (το οποίο έχει εξασφαλισμένο) κάνοντας πολλούς να θεωρούν ότι θέλει να παραμείνει στην ηγεσία του κόμματος, ανεξαρτήτως αποτελέσματος.
Βέβαια όπως έβαλε τον πήχη στους επίδοξους δελφίνους, έχει βάλει τώρα και έναν στον εαυτό του: Εάν κάποιος επαναλάβει την κριτική για την στρατηγική του ΠΑΣΟΚ (κάποιοι έχουν πει και χειρότερα από τον Κωνσταντινόπουλο), είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, αυτόν της διαγραφής, αλλιώς θα εκτεθεί.
Το αφήγημα του «εσωτερικού εχθρού» αποδόμησε ο ίδιος ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, επιλέγοντας να παραιτηθεί από βουλευτής και να επιστρέψει την έδρα στο ΠΑΣΟΚ. Κίνηση ευφυής, που επαινέθηκε από φίλους και αντιπάλους ως σπάνιου πολιτικού ήθους. Και έκανε την Άννα Διαμαντοπούλου η οποία δικαιολόγησε την διαγραφή του να αφήσει ανοικτό το παράθυρο επιστροφής του χωρίς μάλιστα να προσδιορίζει τον χρόνο (πριν ή μετά τις εκλογές).
Στον αντίποδα, πρωτοκλασάτα στελέχη με ηγετικές φιλοδοξίες όπως ο Χάρης Δούκας, ο Παύλος Γερουλάνος και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης αντέδρασαν «τόσο όσο»: Ασκησαν, διαβαθμισμένα, κριτική στην κίνηση Ανδρουλάκη να διαγράψει τον Κωνσταντινόπουλο αλλά χωρίς να δώσουν πάτημα για να κατηγορηθούν για συντήρηση της εσωστρέφειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα θέσουν στο Συνέδριο με ένταση όλα τα προβληματικά της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ, διαχωρίζοντας εν πολλοίς τη θέση τους από την ευθύνη της ηγεσίας για το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα. Τα πάντα θα κριθούν την Κυριακή των εκλογών όπου πολλοί διαβλέπουν ραγδαίες εξελίξεις για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Υπό αυτά τα δεδομένα, ίσως ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος να αποτελέσει – έστω και με την διαγραφή του – για μια ακόμη φορά τον εμβρυουλκό των εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ. Είτε στην κατεύθυνση της ενίσχυσης Ανδρουλάκη, είτε της αποδόμησής του.