Τον Χρήστο Βαλαβανίδη «αποχαιρέτησαν» την Τετάρτη 11 Μαρτίου συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι, στο Αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας. Ο αείμνηστος καλλιτέχνης, άφησε τη τελευταία του πνοή, την Παρασκευή 6 Μαρτίου, σε ηλικία 82 ετών, με την είδηση του θανάτου του να σκορπίζει τη θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο.
Χρήστος Βαλαβανίδης: Συγκίνηση στο «ύστατο χαίρε» στον καλλιτέχνη
Ανάμεσα σε εκείνους που βρέθηκαν στη Ριτσώνα για να πουν το τελευταίο «αντίο» στον σπουδαίο καλλιτέχνη, ήταν: η πρόεδρος της «Πλεύσης Ελευθερίας» Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Δημήτρης Πιατάς, η Ελένη Γερασιμίδου, ο Σπύρος Μπιμπίλας και ο Παντελής Καναράκης.
«Είναι βαριά αρρώστια, που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε»
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης εδώ και αρκετό καιρό αντιμετώπιζε σοβαρά θέματα με την υγεία του. Αρχές Ιανουαρίου είχε πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο στο οποίο νοσηλευόταν.
Σε δηλώσεις του στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα, είχε πει ότι: «Σε λίγο θα ανοίξω σιδηρουργείο, με τόσα “σιδερένιος” που έχω ακούσει. Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε.
Είναι σοβαρό, αλλά δεν είναι θανατηφόρο. Ακόμα τουλάχιστον. Κάποια στιγμή όλοι μας κάτι πληρώνουμε. Κάποιο λάθος μας πληρώνουμε. Φαίνεται ότι αυτό το λάθος ήταν σημαντικό. Έχω μία αδυναμία βέβαια, λόγω του ότι είμαι δύο εβδομάδες στο κρεβάτι. Δεν είναι και λίγο ξέρεις».
Ακόμα, είχε αναφέρει πως: «Είναι βαρύ, είναι μία περιπέτεια. Υπομονή, υπομονή και όλα θα πάνε καλά! Μα για να πάρω το εξιτήριο από το “Λαϊκό”, με έκαναν καλά. Δεν με άφηναν να φύγω. Δεν σου λέω άλλες λεπτομέρειες, τρυπήματα, ενέσεις, εμβόλια, και τα λοιπά. Απίστευτα απίστευτα.
Ευτυχώς που έτσι είναι ο χαρακτήρας μου, να είναι συνέχεια κεφάτος. Απίστευτο, και Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, μέσα στο “Λαϊκό”».
«Έχω πάρα πολλές εντυπώσεις, δηλαδή αυτή τη στιγμή ο σκληρός μου δίσκος είναι τίγκα με πράγματα που κάποια στιγμή, εάν ο Θεός μου δώσει χρόνο, θα τα γράψω. Να δεις πλάκα που τους έκανα μέσα στο “Λαϊκό”. Το νοσηλευτικό και το ιατρικό δυναμικό, άπταιστα.
Το περιβάλλον άθλιο. Ράντζα στους διαδρόμους και οι άνθρωποι να δουλεύουν σκληρότατα. Τους λυπήθηκε η ψυχή μου.
Είχα κοντά μου τη γυναίκα μου, η οποία κουράστηκε πάρα πολύ να με περιποιείται. Γιατί φοβόταν και για μένα και για αυτήν. Πέρα από τη γυναίκα μου η οποία είναι φρουρός της Αχαΐας, η αγάπη του κόσμου με κράτησε όρθιο, η οποία είναι πάρα πολλή», είχε προσθέσει.
Μετά τον θάνατό του, η Ασπασία Κράλλη, σύζυγος του Χρήστου Βαλαβανίδη, είχε μιλήσει με πολύ συγκινητικά λόγια στο «Πρωινό».
Συγκεκριμένα, είχε εξομολογηθεί ότι: «Ήμασταν 54 χρόνια μαζί, δεμένοι, φίλοι πολύ. Φοβερό ταλέντο, ποιητής φοβερός. Μεγάλη απώλεια για μένα. Κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει, παρόλο που έχει γεμίσει θρηνωδίες το Facebook και όλα τα social. Όμως στο σπίτι μου μόνη μου… Για εμένα ήταν ο φίλος μου.
Από τη Δραματική Σχολή ήμασταν μαζί… Ήταν υπέροχος άνθρωπος, υπέροχος σύντροφος, ταλαντούχος και γι’ αυτό τον ερωτεύτηκα, όχι για το ύψος του. Πάρα πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος, εξαιρετικά γενναιόδωρος. Τον αγαπούσα πάρα πολύ. Μου κοστίζει απίστευτα η απώλειά του. Των συναδέλφων είναι μεγάλη θρηνωδία, αλλά κανείς δεν είναι εδώ στο σπίτι για να υποστεί αυτό που περνάω εγώ. Δεν έγινε ποτέ αυλή κανενός. Δεν έκλεψε ποτέ κανέναν. Δεν προσκύνησε ποτέ κανέναν για να ανέβει. Ό,τι έγινε, το έκανε με το ταλέντο του. Έγινε περιζήτητος. Δεν τηλεφώνησε ποτέ για δουλειά, μόνο τηλεφωνήματα δεχόταν για δουλειά».
«Θαυμάζαμε ο ένας τον άλλον πολύ και αγαπιόμασταν. Βασανίστηκε πολύ τον τελευταίο καιρό στο νοσοκομείο, πάρα πολύ. Και αυτό συζητάμε με την κόρη μου τώρα, τουλάχιστον να βασανιζόταν αλλά να ζούσε, αλλά βασανίστηκε και δεν έζησε και μας πληγώνει ιδιαίτερα. Δεν ξέρω τι υπάρχει μετά θάνατον, εύχομαι να εισπράττει όλη αυτή την αγάπη που είχε, αν υπάρχει κάτι μετά θάνατον. Στο νοσοκομείο έφυγε με ανακοπή καρδιάς. Ήταν 55 μέρες στο νοσοκομείο. Έλεγε ότι θα κάθεται σε μία καρέκλα κοντά στη θάλασσα και θα μας βλέπει εμάς να κολυμπάμε, την κόρη του και εμένα και τον σύντροφο της κόρης του. Ο τελευταίος του αποχαιρετισμός…», είχε συνεχίσει.