Έπειτα από 4 χρόνια μετριότητας η… αυτοκρατορία της προηγούμενης δεκαετίας επέστρεψε με τον πιο εμφατικό τρόπο. Στην Μελβούρνη είδαμε την πρώτη παράσταση της Formula Mercedes.
Ήταν τέσσερα δύσκολα χρόνια για την ομάδα του Τότο Βολφ. Τέσσερα χρόνια στα οποία η ενότητα της ομάδας δοκιμάστηκε.
Μπορεί η Mercedes σημείωσε νίκη (ή νίκες) σε κάθε μία από τις προηγούμενες τέσσερις σεζόν. Αλλά για έναν οργανισμό ο οποίος είχε συνηθίσει να κερδίζει πρωταθλήματα (όχι απλώς αγώνες), η προηγούμενη φόρμουλα κανονισμών υπήρξε πλήρως απογοητευτική. Δεν ήταν μόνο η κυριαρχία της «μισητής »Red Bull κατά τα δύο πρώτα χρόνια. Ακόμη χειρότερο ήταν για την Mercedes πώς ήταν μία πελατειακή της ομάδα εκείνη η οποία κατάφερε τελικά να κερδίσει τους Αυστριακούς.
Το πλήγμα για το γόητρο της Mercedes ήταν μεγαλύτερο και από εκείνο της φυγής Χάμιλτον. Ίσως το δεύτερο, μάλιστα, να της έκανε και καλό μακροπρόθεσμα. Εξάλλου η ομάδα είχε μπει ήδη μέχρι το 2024 σε rebuild. Πρόσωπα άλλαξαν, διαδικασίες βελτιώθηκαν και η λειτουργία της ομάδας ανασχεδιάστηκε σε μεγάλο βαθμό. Ήταν μία αρκετά ριζική αναδόμηση για την ομάδα του Βολφ.
Τα αποτελέσματα της αναδόμησης αυτής έγιναν αντιληπτά ήδη από τις χειμερινές δοκιμές. Γράφαμε τότε ότι η Mercedes δείχνει ότι ξεχωρίζει από το γκρουπ των τεσσάρων κορυφαίων ομάδων, με τις υπόλοιπες τρεις να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους.
Η εκτίμησή μας αυτή επιβεβαιώθηκε στην Αυστραλία. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε η διαφορά της Mercedes να είναι τόσο μεγάλη με τις υπόλοιπες τρεις κορυφαίες ομάδες. Αυτή μπορεί να είναι απόρροια των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της πίστας ή των συνθηκών που επικράτησαν σήμερα στο Άλμπερτ Παρκ.
Ακόμη κι έτσι, όμως, η επίδοση της Mercedes είναι εντυπωσιακή. Και εκείνο που προδίδει περισσότερο την κυριαρχία της γερμανικής ομάδας δεν είναι η πρώτη θέση του Ράσελ αλλά η δεύτερη του Αντονέλι. Ο Ιταλός πρόλαβε οριακά το Q1 (χάρη και στην κόκκινη σημαία που προκάλεσε ο Φερστάπεν) αλλά είχε αρκετή αυτοπεποίθηση ώστε στο τέλος του Q3 να απειλήσει ακόμη και τον Ράσελ για την pole.
Φυσικά τα εύσημα πρέπει να πάνε στους μηχανικούς της Mercedes αλλά και στον ίδιο τον Αντονέλι. Ωστόσο τέτοιου είδους ανάκαμψη (και μάλιστα σε σιρκουί πόλης) απαιτεί και ένα πραγματικά κορυφαίο μονοθέσιο. Και η W17 στο Άλμπερτ Παρκ ήταν ακριβώς αυτό.
Είναι μόνο ο πρώτος αγώνας στη σεζόν. Και δεν μπορούμε να δώσουμε από τώρα το πρωτάθλημα στην Mercedes και σε έναν εκ των δύο οδηγών της. Πολλά απρόοπτα παραμονεύουν, η αξιοπιστία των νέων PU δεν είναι ακόμη απόλυτη ενώ ελλοχεύει και η αλλαγή των ελέγχων στις PU από την 1η Ιουνίου. Ωστόσο δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε ότι η Mercedes, με την εικόνα που έδωσε στην Μελβούρνη, ξεκινά τη νέα εποχή της F1 με σημαντικό πλεονέκτημα. Ένα πλεονέκτημα για την κάλυψη του οποίου δεν αρκεί συνήθως μία αγωνιστική σεζόν.
Red Bull: Η τρίτη θέση του εξαιρετικού σήμερα Χατζάρ απέδειξε ότι η Red Bull διαθέτει ένα πολύ ανταγωνιστικό πακέτο. Όχι, όμως, αρκετά καλό ώστε να κερδίσει για την ώρα τις Mercedes. Φυσικά σε περίπτωση που ο Φερστάπεν δεν είχε την έξοδο στο Q1 (η οποία μάλλον προκλήθηκε από δυσλειτουργία της MGU-K) η διαφορά της RB22 από την W17 να ήταν στα τέσσερα και όχι στα οκτώ δέκατα. Ωστόσο αυτό θα οφειλόταν περισσότερο στον Μαξ παρά σε οτιδήποτε άλλο.
Ferrari: Δεν εντυπωσίασε η Scuderia στην πρώτη επίσημη χρονομετρημένη διαδικασία της SF-26. Τα 8 δέκατα διαφοράς του Λεκλέρ από τον Ράσελ δεν γεμίζουν με αισιοδοξία τους tifosi για την ώρα. Σίγουρα η Ferrari έχει το πλεονέκτημα των εκκινήσεων ως άσσο στο μανίκι της. Ωστόσο ακόμη και εάν ο Λεκλέρ βρεθεί πρώτος μετά την δεύτερη στροφή δεν βλέπουμε με ποιον τρόπο θα μπορούσε να κρατηθεί στα ίσια μπροστά από τις Mercedes.
McLaren: Η McLaren πρέπει να διαθέτει το τρίτο καλύτερο μονοθέσιο στην Αυστραλία. Ο Πιάστρι έχασε την 4η θέση από τον Λεκλέρ στις λεπτομέρειες ενώ το τριήμερο δεν έχει πάει καλά συνολικά για τον Νόρις. Σίγουρα η ομάδα έχει αποδείξει ότι μπορεί να ανακάμψει από πολύ χειρότερες θέσεις μέσα σε μία σεζόν. Οι Προδρόμου και Μάρσαλ θα κληθούν και πάλι να κάνουν την υπέρβαση.
Racing Bulls: Το σασί της Racing Bulls πρέπει να είναι ένα από τα καλύτερα στο grid. Δεν εξηγείται αλλιώς το πώς η ιταλική ομάδα κέρδισε εύκολα όλες τις πελατειακές ομάδες της Mercedes πλην της McLaren. Εντυπωσιακό το ντεμπούτο του Λίντμπλαντ, περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε τη συνέχεια.
Audi: Η ευχάριστη έκπληξη της ημέρας. Η R26 αποδείχτηκε πολύ πιο ανταγωνιστική από ότι φαινόταν στις χειμερινές δοκιμές. Ο Μπορτολέτο τα πήγε περίφημα στο Q2 αλλά ήταν άτυχος και δεν μπόρεσε για κάτι καλύτερο από την 10η θέση. Το μέλλον των Γερμανών στην F1 φαντάζει ιδιαίτερα ευοίωνο.